پادشاه مصر
پادشاه مصر (عربی: ملک مصر)، که رسماً با عنوان پادشاه مصر، حاکم نوبیا، سودان، کردفان و دارفور شناخته میشد، عنوانی بود که توسط رئیس دولت در مصر بین سالهای ۱۹۲۲ تا ۱۹۵۳ استفاده میشد. هنگامی که بریتانیا در ۲۸ فوریه ۱۹۲۲ اعلامیه یکجانبه استقلال مصر را صادر کرد و به این ترتیب به قیمومیت خود بر مصر پایان داد، سلطان فواد یکم مصر در ۱۵ مارس ۱۹۲۲ فرمانی صادر کرد که به موجب آن عنوان پادشاه مصر را پذیرفت. گزارش شده است که تغییر عنوان نه تنها به دلیل وضعیت تازه استقلال مصر، بلکه به دلیل تمایل فواد یکم برای اعطای همان عنوان به حاکمان تازه تأسیس پادشاهیهای تازه تأسیس حجاز، سوریه و عراق بود. دومین پادشاهی که به عنوان پادشاه مصر شناخته شد، پسر فؤاد یکم، فاروق یکم بود که عنوان او در اکتبر ۱۹۵۱ پس از لغو یکجانبه پیمان انگلیس و مصر ۱۹۳۶ توسط دولت وفد، به پادشاه مصر و سودان تغییر یافت. سلطنت در ۱۸ ژوئن ۱۹۵۳ پس از انقلاب مصر در سال ۱۹۵۲ و تأسیس جمهوری لغو شد. سومین پادشاه، فؤاد دوم نوزاد مصر (فاروق پس از انقلاب از سلطنت کنارهگیری کرده بود)، به ایتالیا تبعید شد. این مقام در ۱۸ ژوئن ۱۹۵۳ توسط رئیس جمهور مصر جایگزین شد.[۱]
فهرست پادشاهان
| پرتره | نام | پادشاه از | پادشاه تا |
|---|---|---|---|
 |
فؤاد یکم | ۱۵ مارس ۱۹۲۲ | ۲۸ آوریل ۱۹۳۶ |
 |
فاروق یکم | ۲۸ آوریل ۱۹۳۶ | ۱۶ اکتبر ۱۹۵۱ |
 |
فؤاد دوم | ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۲ | ۱۸ ژوئن ۱۹۵۳ |
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "King of Egypt". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-05-24.