پادشاهی تونس
پادشاهی تونس Royaume de Tunisie المملكة التونسية تونس | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱۹۵۶–۱۹۵۷ | |||||||||
 نشان ملی
| |||||||||
شعار: حرية، نظام، عدالة "Ḥurrīyah, Niẓām, 'Adālah" "آزادی, نظم, عدالت" | |||||||||
سرود: سلام بیگ (سرود سلطنتی) | |||||||||
.svg.png) | |||||||||
| پایتخت | تونس | ||||||||
| زبان(های) رایج | عربی تونسی, فرانسوی | ||||||||
| دین(ها) | اسلام | ||||||||
| حکومت | پادشاهی مشروطه | ||||||||
| پادشاه | |||||||||
• ۱۹۵۶–۱۹۵۷ | محمد هشتم امین | ||||||||
| ولیعهد | |||||||||
• ۱۹۵۶–۱۹۵۷ | شاهزاده حسن | ||||||||
| نخستوزیر | |||||||||
• ۱۹۵۶ (نخستین) | طاهر بن عمار | ||||||||
• ۱۹۵۶–۱۹۵۷ (آخرین) | حبیب بورقیبه | ||||||||
| قوه مقننه | مجلس مؤسسان | ||||||||
| تاریخ | |||||||||
• استقلال | ۲۰ مارس ۱۹۵۶ | ||||||||
• اعلامیه جمهوری | ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۷ | ||||||||
| واحد پول | فرانک تونس | ||||||||
| |||||||||
_and_Tunisia_(1881%E2%80%931959).svg.png)
پادشاهی تونس (به فرانسوی: Royaume de Tunisie؛ به عربی: المملکة التونسیة) کشوری کوتاهمدت بود که در ۲۰ مارس ۱۹۵۶ پس از استقلال تونس و پایان دورهٔ تحتالحمایهٔ فرانسه، به عنوان یک پادشاهی تأسیس شد. این پادشاهی به مدت یک سال و پنج ماه، از ۲۰ مارس ۱۹۵۶، روز استقلال، تا ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۷، روز اعلام جمهوری، دوام آورد. تنها پادشاه آن، با لقب بیگ تونس، محمد هشتم امین (همچنین با نام امین بیگ شناخته میشود) بود که نخستوزیران طاهر بن عمار و حبیب بورقیبه را منصوب کرد.[۱]
در ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۷، سلطنت لغو شد و تونس به عنوان یک جمهوری سازماندهی مجدد شد. مجلس ملی مؤسسان، قوهٔ مقننه کشور، بورقیبه را تا انتخابات عمومی ۱۹۵۹ که بورقیبه در آن پیروز شد، به عنوان رئیس دولت منصوب کرد.[۲]
تاریخچه
جنبش استقلال که چندین دهه به طول انجامید، سرانجام پیروز شد و به پایان دوران تحت الحمایه فرانسه (که در سال ۱۸۸۱ آغاز شد) انجامید. در سال ۱۹۵۴، مبارزه تونسیها و ناآرامیهای مدنی ناشی از آن، منجر به آغاز مذاکرات برای خودمختاری بین فرانسه و حزب سیاسی نئودستور (اساساً تحت رهبری حبیب بورقیبه) با حمایت اتحادیههای کارگری تونس و اتحادیه عرب شد. کنوانسیون توافقشده آوریل ۱۹۵۵ بیان کرد که فرانسه کنترل ارتش و امور خارجه را حفظ خواهد کرد و در عین حال خودمختاری را که قرار بود سال بعد آغاز شود، اعطا خواهد کرد. بورقیبه توسط فرانسویها از زندان آزاد شد و با استقبال پرشوری روبرو شد. با این حال، این مصالحه باعث شکاف در نئودستور شد. در نهایت منجر به سرکوب جناح چپ آن و اخراج صلاح بن یوسف، رهبر رادیکال و پانعرب آن، شد که بعداً به مصر گریخت. این قطعنامه درگیریهای درون حزبی نشان داد که نئودستور مسیری میانهرو را دنبال خواهد کرد. سپس فرانسویها به تحت الحمایه بودن خود بر مراکش پایان دادند تا نیروهای خود را در الجزایر متمرکز کنند. در واکنش، و به دنبال افکار عمومی قوی تونسیها، بورقیبه برای استقلال پافشاری کرد. فرانسویها، با غلبه بر اعتراضات شدید مهاجران فرانسوی، سرانجام به آن پیوستند و پروتکلهایی تدوین شد. در ۲۰ مارس ۱۹۵۶، تونس به حاکمیت کامل خود دست یافت. در ماه ژوئیه، درخواست عضویت تونس در سازمان ملل متحد پذیرفته شد.
استقلال
فرانسویها تونس مستقل را به عنوان یک سلطنت مشروطه تحت حکومت بیگ تونس، محمد هشتم امین، تصور میکردند.
بیگ محمد هفتم منصف، یک ملیگرای محبوب بود، اما امین بیگ از نظر برخی، سازشکار فرانسویها و از نظر برخی دیگر، یوسفی یا پیرو بن یوسف تلقی میشد. انتخابات از پیش برنامهریزی شده در ۲۵ مارس ۱۹۵۶ برگزار شد. به دلیل توافقات پنهانی که بورقیبه با بی مذاکره کرده بود، رأیدهندگان فقط فهرستهای حزبی را انتخاب میکردند، نه نامزدها. این توافق، دور نگه داشتن یوسفیها یا سایر مخالفان و حفظ نظم حزبی را برای حزب نئودستور آسانتر کرد. سپس انتخابات توسط حزب نئودستور که رهبر آن حبیب بورقیبه نخست وزیر شد، به پیروزی رسید.
منابع
- ↑ "Kingdom of Tunisia". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-08-17.
- ↑ "Kingdom of Tunisia". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-08-17.