وایکوم محمد بشیر

وایکوم محمد بشیر
تمبر پستی هند با نگارهٔ وایکوم محمد بشیر - ۲۰۰۹
تمبر پستی هند با نگارهٔ وایکوم محمد بشیر - ۲۰۰۹
زادهAbdul Rahman Muhammad Basheer[۱]
ژانویهٔ ۱۹۰۸
Thalayolaparambu, Vaikom, تراوانکور، راج بریتانیا (کرالا، هند امروزی)
درگذشته۵ ژوئیهٔ ۱۹۹۴ (۸۷ سال)
بیپور، کرالا، هند
پیشهنویسنده، جنبش استقلال‌طلبی هند
زبان(ها)زبان مالایالم
ملیتهندی
سبک(های) نوشتاریرمان، داستان کوتاه، مقالات، خاطرات
کار(های) برجسته
  • Balyakalasakhi
  • Ntuppuppakkoranendarnnu
  • Pathummayude Aadu
جوایز مهم
  • Sahitya Akademi Fellowship (1970)
  • Kerala Sahitya Akademi Fellowship (1981)
  • پادما شری
  • Kerala State Film Award for Best Story (1989)
  • Lalithambika Antharjanam Award (1992)
  • Muttathu Varkey Award (1993)
  • Vallathol Award (1993)
همسر(ها)فاتیما باشیر (فابی) (ا. ۱۹۵۶)
فرزند(ان)۲
امضا

وایکوم محمد بشیر، ‏ (۲۱ ژانویه ۱۹۰۸–۵ ژوئیه ۱۹۹۴)، نویسنده، اومانیست، آزادی‌خواه و از جمله همراهان جنبش استقلال هند است. او که داستان‌نویسی به زبان مالایالم بود، به عنوان یکی از موفق‌ترین و برجسته‌ترین نویسندگان هندوستان شناخته شده است.

سبک نوشتار

بشیر، به دلیل لحن غیرمتعارف خود در زبان شهرت دارد. او میان زبان ادبی و زبان گفتار مردم کوچه و بازار، تفاوتی نمی‌گذاشت و به درستی‌یِ جمله‌هایش از نظر دستوری اهمیتی نمی‌داد. با این‌حال وی اطلاعات گسترده‌ای دربارهٔ زبان مالایالم داشته است.

زندگی

ترجمهٔ آثار وی به زبان‌های دیگر، تحسین جهانی را برای وی به دنبال داشته است. بشیر به دلیل شرکت در فعالیت‌های ضد استعماری، چند ماه را در زندان گذراند و پس از آزادی، شهر کرالا را ترک نمود و به نقاط مختلف هندوستان و آسیا و آفریقا سفر کرد. او در این سفر طولانی که هفت سال به طول انجامید، برای گذران زندگی و گرسنه نماندن، دست به کارهای گوناگونی زد و مشاغل بسیاری را تجربه کرد؛ از جمله: بافندگی، پیش‌گویی، آشپزی، روزنامه‌فروشی، میوه‌فروشی، حسابداری، نگهبانی، چوپانی و مشاغلی دیگر. بشیر، پس از آن‌که برای بار دوم از زندان آزاد شد، حرفهٔ نویسندگی را به‌طور جدی دنبال کرد و در ابتدای کار، آثار چاپ شده‌اش را با خود از این خانه به آن خانه می‌برد و می‌فروخت. او بعدها دو دکهٔ کتاب‌فروشی در ارناکولام برپا کرد. وی در سال‌های پایانی‌یِ عمرش از بیماری‌یِ روانی رنج می‌برد و دو بار نیز در بیمارستان بستری شد و تحت مداوا قرار گرفت. بشیر، یکی از معروف‌ترین آثار خود، یعنی بُزِ پاتهوما (Pathumma's Goat) را زمانی نوشت که برای درمان، در بیمارستان روانی بستری شده بود. او پنجم ژوئیه سال ۱۹۹۴ در شهر بیپور درگذشت.

درون‌مایهٔ داستان‌ها

انسانیت، عشق، گرسنگی و فقر، از درون‌مایه‌های اصلی‌یِ داستان‌های بشیر هستند.

منابع

  1. ↑ V. B. C. Nair (1976). "(Malayalam - പൂര്‍ണ്ണത തേടുന്ന അപൂര്‍ണ്ണ ബിന്ദുക്കള്‍) [Poornatha Thedunna Apoornna Bindukkal]". Malayalanadu (به مالایالامی).