ویلیام شرلی
ویلیام شرلی | |
|---|---|
 | |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۲ دسامبر ۱۶۹۴ پرستون |
| درگذشته | ۲۴ مارس ۱۷۷۱ (۷۶ سال) راکسبری، بوستون |
| ملیت | ایالات متحده آمریکا |
| امضا |  |
ویلیام شرلی (انگلیسی: William Shirley؛ ۲ دسامبر ۱۶۹۴ – ۲۴ مارس ۱۷۷۱) نظامی و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او مدیر استعماری بریتانیایی بود که به عنوان فرماندار مستعمرات بریتانیایی-آمریکایی خلیج ماساچوست و باهاما خدمت میکرد. او بیشتر به خاطر نقشش در سازماندهی تصرف موفقیتآمیز لوییبورگ در طول جنگ شاه جورج و نقشش در مدیریت امور نظامی در طول جنگ فرانسه و هند شناخته میشود. او بیشتر سالهای خود را در اداره استعماری آمریکای شمالی بریتانیا صرف شکست دادن فرانسه نو کرد، اما فقدان آموزش نظامی رسمی او منجر به مشکلات سیاسی و در نهایت سقوطش شد.
شرلی که از نظر سیاسی ارتباطات خوبی داشت، کار خود را در ماساچوست به عنوان وکیل عمومی در دادگاه دریایی آغاز کرد و به سرعت به مخالف فرماندار جاناتان بلچر تبدیل شد. او به دیگر دشمنان سیاسی بلچر پیوست تا بلچر را از قدرت برکنار کند و به جای بلچر به عنوان فرماندار خلیج ماساچوست منصوب شد. او با موفقیت اختلافات سیاسی در داخل استان را آرام کرد و توانست با شروع جنگ شاه جورج در سال ۱۷۴۴، اقدام متحدی علیه فرانسه نو ایجاد کند. تصرف موفقیتآمیز لوییبورگ، که شرلی نقش مهمی در سازماندهی آن داشت، یکی از نقاط اوج دوران مدیریت او بود.
شرلی که از نظر سیاسی ارتباطات خوبی داشت، کار خود را در ماساچوست به عنوان وکیل عمومی دربار دریاسالاری آغاز کرد و به سرعت به یکی از مخالفان فرماندار جاناتان بلچر تبدیل شد. او به دیگر دشمنان سیاسی بلچر پیوست تا بلچر را از قدرت برکنار کند و به جای بلچر به عنوان فرماندار خلیج ماساچوست منصوب شد. او با موفقیت اختلافات سیاسی را در استان آرام کرد و توانست با شروع جنگ شاه جورج در سال ۱۷۴۴، اقدامات متحدی را علیه فرانسه نو ایجاد کند. تصرف موفقیتآمیز لوییبورگ، که شرلی نقش مهمی در سازماندهی آن داشت، یکی از نقاط اوج مدیریت او بود.
پس از جنگ شاه جورج، شرلی درگیر اختلافاتی بر سر بودجه و حسابداری برای تلاشهای جنگی شد و در سال ۱۷۴۹ برای رسیدگی به مسائل سیاسی و حقوقی ناشی از این اختلافات به انگلستان بازگشت. سپس او به کمیسیونی که توسط بریتانیای کبیر و فرانسه برای تعیین مرزهای استعماری در آمریکای شمالی تشکیل شده بود، منصوب شد. رویکرد سختگیرانه او به این مذاکرات به شکست آنها منجر شد و او در سال ۱۷۵۳ به ماساچوست بازگشت.
با آغاز جنگ فرانسه و هند در سال ۱۷۵۴، مسائل نظامی بار دیگر بر سالهای باقیمانده شرلی در ماساچوست غالب شد. شرلی در سال ۱۷۵۵ رهبری یک لشکرکشی نظامی برای تقویت فورت اوسویگو را بر عهده داشت و پس از مرگ ژنرال ادوارد برادوک، فرمانده کل آمریکای شمالی شد.
نکته قابل توجه این است که شرلی به عنوان فرمانده کل قوا، جورج واشینگتن را که تحت فرماندهی او خدمت میکرد، میشناخت. در سال ۱۷۵۶، شرلی نامهای نوشت و در آن از ارتقای درجه جورج واشینگتن حمایت کرد و نوشت: «بنابراین، من نظر خود را این گونه بیان میکنم که کاپیتان داگورثی که اکنون تحت نظر کمیسیونی از فرماندار ایالت مریلند فعالیت میکند و در جایی که هیچ نیروی منظمی به آن ملحق نشده است، فقط میتواند به عنوان کاپیتان ایالتی خدمت کند و البته تحت فرماندهی تمام افسران میدانی ایالتی است و در صورت وقوع چنین اتفاقی، سرهنگ واشینگتن و کاپیتان داگورثی باید در فورت کامبرلند به هم بپیوندند. به دستور من، سرهنگ واشینگتن باید فرماندهی را به دست گیرد.»
مشکلات او در سازماندهی سفرها در سالهای ۱۷۵۵ و ۱۷۵۶ با اختلافات سیاسی با سیاستمداران نیویورک و بر سر مسائل نظامی با نماینده هندی، سر ویلیام جانسون، تشدید شد. این اختلافات منجر به فراخوانده شدن او در سال ۱۷۵۷ به عنوان فرمانده کل قوا و فرماندار شد. در سالهای آخر عمر، او به عنوان فرماندار باهاما خدمت کرد، قبل از اینکه به ماساچوست بازگردد و در آنجا درگذشت.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «William Shirley». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۳ فوریه ۲۰۲۲.
پیوند به بیرون
