آبراهام والنتاین ویلیامز جکسون

آبراهام والنتاین ویلیامز جکسون (به انگلیسی: Abraham Valentine Williams Jackson)(زادهٔ ۱۸۶۲- مرگ ۱۹۳۷) متخصص آمریکایی زبان‌های هندواروپایی بود. وی که زادهٔ شهر نیویورک بود دارای دکترای فلسفه و حقوق و متون انسانی بود. او دانش‌آموختهٔ دانشگاه کلمبیا بود. دستور زبان اوستایی را از متون ترکی و آشوری برگرداند و تدوین کرد همچنان اصلی‌ترین کاری‌است که در این زمینه انجام پذیرفته‌است.واژه"آریان" ابداع ایشان بوده و آن را برای اولین بار در جهان بکار برده است. از و به عنوان نخستین ایران‌شناس بزرگ آکادمیک آمریکایی یاد شده‌است.

میان سال‌های ۱۹۰۱–۱۹۱۸ به کشورهای هندوستان، ایران و آسیای مرکزی سفر کرد. وی تاریخ ایران را تصحیح کرد.

اثرهای زیر از اوست:

• سرودهٔ زرتشت (۱۸۸۸)^[۱]
• دستور زبان اوستایی هم سنجی‌شده با سانسکریت (۱۸۹۲)^[۲]
• بازخوانی اوستا (۱۸۹۳)^[۳]
• زرتشت، پیامبر ایران باستان (۱۸۹۸)^[۴]
• دین ایرانی (۱۹۰۰)^[۵]
• از قسطنطنیه تا میهن عمر خیام (۱۹۱۱)^[۶]
• فهرست نسخه‌های خطی ایرانی پیشکش شده به موزهٔ متروپولیتن (۱۹۱۴)^[۷]
• چامه‌سرایی آغازین ایرانی (۱۹۲۰)^[۸]

نمونه‌هایی از طراحی‌های آبراهام والنتاین ویلیامز جکسون از شهرها ، بناهای تاریخی و مردمان ایران

• 
  روی جلد کتاب از قسطنطنیه تا میهن عمر خیام
• 
  حرم فاطمه معصومه
• 
  کعبه زرتشت
• 
  نمایی از تبریز
• 
  نمایی از دماوند
• 
  ارگ تبریز
• 
  مقبره کوروش
• 
  نمایی از شیراز از جهت تنگ الله اکبر
• 
  میدان توپخانه
• 
  تخت جمشید

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آبراهام والنتاین ویلیامز جکسون موجود است.