ویلم ون کپل
ویلم ون کپل | |
|---|---|
![]() | |
| زاده | ۵ ژوئن ۱۷۰۲ لندن |
| درگذشته | ۲۲ دسامبر ۱۷۵۴ (۵۲ سال) پاریس |
| وفاداری | |
| شاخه نظامی | |
| سالهای خدمت | ۱۷۱۷–۱۷۴۸ |
| درجه | سپهبد |
| جنگها و عملیاتها | جنگ جانشینی اتریش قیام یعقوبی ۱۷۴۵ نبرد کالودن |
| نشانها | نشان حمام نشان بند جوراب |
ویلم ون کپل (انگلیسی: Willem van Keppel, 2nd Earl of Albemarle; ۵ ژوئن ۱۷۰۲ – ۲۲ دسامبر ۱۷۵۴) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا، دیپلمات، درباری و مدیر مستعمراتی بود. او نقشهای مختلفی در خانه جورج دوم، پادشاه بریتانیای کبیر، داشت. وی دوست صمیمی جورج دوم بود، در مذاکرات برای پایان دادن به جنگ اتحاد چهارگانه ۱۷۱۸ تا ۱۷۲۰ شرکت کرد و از سال ۱۷۴۸ تا ۱۷۵۴ سفیر بریتانیا در فرانسه بود.
در طول جنگ جانشینی اتریش ۱۷۴۰ تا ۱۷۴۸، او فرماندهی نیروها را در فلاندرز بر عهده داشت و پس از وقوع قیام جاکوبیتها در سال ۱۷۴۵ به اسکاتلند منتقل شد. پس از نبرد کالودن، او به عنوان فرمانده کل اسکاتلند منصوب شد و در سال ۱۷۴۷ به فلاندرز بازگشت. با وجود مناصب متعدد و به ارث بردن ثروت هنگفت، او به عنوان "ارل ولخرج" شناخته میشد و در سال ۱۷۵۴ درگذشت و برای خانوادهاش چیزی جز بدهی به جا نگذاشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب شدهاست.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Willem van Keppel, 2nd Earl of Albemarle». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۳ فوریه ۲۰۲۲.
