ولید بن عبدالملک

ولید بن عبدالملک
دینار ولید بن عبدالملک
ششمین خلیفه اموی
خلافت	۸۶ - ۹۶ ه.ق اکتبر ۷۰۵ - فوریه ۷۱۵
پیشین	عبدالملک بن مروان
جانشین	سلیمان بن عبدالملک
زاده	۴۶ ه.ق / ۶۶۸ م
درگذشته	۹۶ ه.ق / ۲۳ فوریه ۷۱۵ (۴۷ سال)
همسر(ان)	ام البنین بنت عبدالعزیز عاتکه بنت ابان
فرزند(ان)	عبدالعزیز یزید سوم ابراهیم عباس بشر مسرور الابرش ابوعبیده خالد تمام مسروق حبیب المبارک عثمان روح عمر مبشر مروان
دودمان	امویان
پدر	عبدالملک مروان
مادر	ولیده بنت العباس

ولید بن عبدالملک (به عربی: أبو العباس الولید بن عبد الملک بن مروان بن الحکم الأموی القرشی) ششمین خلیفه از دودمان خلفای بنی‌امیه و یکی از قدرتمندترین آنان بود، که به مدت ۱۰ سال، از سال ۸۶ تا ۹۶ ه.ق (۷۰۵ تا ۷۱۵ م) بر تمام سرزمین های اسلامی وقت فرمان راند.

خلافت او دوران گشایش سرزمین‌ها و گسترش قلمرو امویان در شرق و غرب بود. در زمان او، کراچی به محاصره مسلمانان درآمد و جنگ سختی بین مسلمانان و داهرشاه در سند روی داد. در مولتان نیز مسلمانان پیروز شدند و غنایم بسیار به دست مسلمانان افتاد. در این زمان، مسلمانان همچنین بر سرزمین اسپانیا که تا آن زمان رومیان بر آن فرمان می‌راندند، تاخته و بر آن مسلط شدند. در این زمان بود که موسی بن نصیر شهرهای مغرب را گشود.

ولید در دوران حکومت خود قصرها و بناهای گوناگونی را برای به رخ کشیدن حاکمیت خویش بنا کرد، که مسجد جامع اموی دمشق معروف ترین آن هاست. همچنین به دستور او کاخ عمره در بادیهٔ اردن، در شرقِ نوکِ شمالی دریای مرده، که بخاطر دیوار نگاری هایش شناخته شده ساخته شد. بر روی یکی از دیوارهای این کاخ تصاویر چهار فرمانروای آن عصر، یعنی قیصر روم، کسرای فارس، نجاشی حبشه و ردریک حاکم ویزیگوتها اسپانیا را دربر دارند، که گویا اشاره به چهار حکومتی دارد که بنی امیه ممالک آن ها را صاحب شدند. در دیواری دیگر، مردی ریش‌دار با هاله‌ای از نور در پیرامونش را نشان می‌دهد که بر عرش نشسته و گویا خود خلیفه است.^[۱]

ولید ۴۸ سال زیست و ۱۰ سال حکومت کرد، و عاقبت در دمشق درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد. بنابر عقیده فقهای شیعه، علی بن الحسین امام چهارم شیعیان به دستور او مسموم، و کشته شده است.

• ثابت اسماعیل راوی (۱۹۶۵)، تاریخ العصر الاموی من الناحیة السیاسیة و الادرایة و الاجتماعیة، به کوشش مصعب محمد ابوبکر.، قاهره: المکتبة النهضه المصریه، ص. ۸۸
• رسول جعفریان (۱۳۷۸)، تاریخ اسلام از پیدایش تا ایران اسلامی، به کوشش مرتضی رحیمی.، قم: انتشارات حوزه علمیه، ص. ۸۸
• جرالد هاوتینگ (۱۳۸۷)، امویان: نخستین دودمان حکومت‌گر در اسلام (۶۶۱-۷۵۰م)، ترجمهٔ عیسی عبدی، به کوشش سعید ذوالفقاری.، تهران: امیرکبیر، ص. ۹۷