هیپناگوژیک پاپ

هیپناگوژیک پاپ (به انگلیسی: Hypnagogic pop) (یا اچ-پاپ) نوعی موسیقی پاپ یا سایکدلیک است[۵][۶] که با زنده کردن حافظه فرهنگی و حس نوستالژی نسبت به سرگرمی‌های عامه‌پسند گذشته — به‌ویژه دههٔ ۱۹۸۰ — شناخته می‌شود. این سبک در اواسط تا اواخر دههٔ ۲۰۰۰ پدید آمد، زمانی که موسیقی‌دانان آمریکایی لو-فای و نویز شروع کردند به استفاده از زیبایی‌شناسی رترو که از کودکی خود به یاد داشتند؛ مانند راک رادیویی، موسیقی موج نو، سینث-پاپ، موسیقی بازی ویدئویی، لایت راک و آراندبی. آثار این سبک اغلب روی کاست یا در وبلاگ‌های اینترنتی منتشر می‌شدند و معمولاً با استفاده از تجهیزات آنالوگ قدیمی و آزمایش‌های خانگی دی‌آی‌وای شناخته می‌شدند.

منابع

  1. ↑ William Basinski: Musician Snapshots. SBE Media. September 11, 2015. pp. Chapter 3.
  2. 1 2 Pounds, Ross (June 30, 2010). "Why Glo-Fi's Future Is Not Ephemeral". The Quietus.
  3. ↑ Witmer, Phil (August 18, 2017). "Frank Ocean's "Seigfried" Builds on the Beatles' Production Legacy". Vice. Retrieved March 26, 2020.
  4. ↑ Bowe, Miles (July 26, 2013). "Band To Watch: Saint Pepsi". Stereogum. Retrieved 26 June 2016.
  5. ↑ Hinkes-Jones, Llewellyn (15 July 2010). "Downtempo Pop: When Good Music Gets a Bad Name". The Atlantic.
  6. ↑ Sherburne, Phillip (October 20, 2015). "Songs in the Key of Zzz: The History of Sleep Music". Pitchfork.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.