بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس

بی-۲۹ سوپرفورترس
یک بی-۲۹ سوپرفورترس نیروهای هوایی ایالات متحده
کاربری بمب‌افکن راهبردی، بمب‌افکن سنگین
کشور سازنده آمریکا
تولیدکننده بوئینگ
نخستین پرواز ۲۱ سپتامبر ۱۹۴۲
معرفی‌شده در ۸ مه ۱۹۴۴
بازنشستگی ۲۱ ژوئن ۱۹۶۰
وضعیت بازنشسته
کاربر اصلی نیروهای هوایی ایالات متحده
نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
ساخته‌شده ۱۹۴۳-۱۹۴۶[۱]
تعداد ساخته‌شده ۳٬۹۷۰
هزینه هر فروند ۶۳۹٬۱۸۸ دلار[۲] (۳٬۳۹۲٬۳۹۶/۶۰ دلار هزینه پیش‌نمونه)[۳]
گونه‌ها بوئینگ کی‌بی-۲۹ سوپرفورترس
بوئینگ ایکس‌بی-۳۹ سوپرفورترس
بوئینگ بی-۵۰ سوپرفورترس
توسعه‌یافته به بوئینگ ۳۷۷ استراتوکروزر
توپولف تو-۴

بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس (به انگلیسی: Boeing B-29 Superfortress) یک بمب‌افکن سنگین بود که عمدتاً توسط ایالات متحده در جنگ جهانی دوم و جنگ کره مورد استفاده قرار می‌گرفت. این هواپیما بمب‌افکن، در بمباران ژاپن در جنگ جهانی دوم و هواپیمایی بود که بمب‌های اتمی را بر روی هیروشیما و ناگاساکی انداخت. بی-۲۹ تنها هواپیمایی است که تاکنون در نبرد از جنگ‌افزار هسته‌ای استفاده کرده‌است.

بی-۲۹ یک بمب‌افکن سنگین ملخ‌دار چهار موتوره آمریکایی است که توسط بوئینگ طراحی شده و عمدتاً توسط ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم و جنگ کره به پرواز درمی‌آمد. لقب سلف این هواپیما «بوئینگ بی-۱۷ فلایینگ فورترس» (بی-۱۷ دژ پروازکننده) بود و لقب سوپرفورترس (اَبَردژ) برای بی-۱۹ در ادامه این نوع نام‌گذاری انتخاب شده‌است.

بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس برای بمباران راهبردی در ارتفاع بالا طراحی شده‌است، اما همچنین در بمباران آتش‌زا در ارتفاع کم در شب و در انداختن مین‌های دریایی برای محاصره ژاپن عملکردی ممتاز داشت.

به عنوان یکی از بزرگترین هواپیماهای جنگ جهانی دوم، بی-۲۹ دارای فناوری پیشرفته‌ای بود، از جمله کابین تحت فشار، ارابه فرود دو چرخه سه‌تایی و یک سامانه رایانه‌ای آنالوگ کنترل آتش که برای توپچی و یک افسر کنترل آتش، هدایت چهار برجک مسلسل را از راه دور فراهم می‌کرد.

هزینه ۳ میلیارد دلاری طراحی و تولید آن (معادل ۴۳ میلیارد دلار امروز)، که بسیار بیشتر از هزینه ۱٫۹ میلیارد دلاری پروژه منهتن بود، پروژه بی-۲۹ را میتوان به گران‌ترین پروژه جنگ جهانی تبدیل کرد.[۴][۵] طراحی پیشرفته بی-۲۹ باعث شد که در طول دهه ۱۹۵۰ در نقش‌های مختلف در خدمت باقی بماند. این هواپیما در اوایل دهه ۱۹۶۰ و پس از آن‌که ۳۹۷۰ فروند از آن ساخته شده‌بود، بازنشسته شد.

اتحاد جماهیر شوروی (سابق) بعدها از طریق مهندسی معکوسِ بدون مجوز از طرح بی-۲۹ آمریکایی، هواپیمای توپولف تو-۴ را تولید کرد. امروزه بیست فروند بی-۲۹ در نمایشگاه‌های هوایی در حالت بدون پرواز قرار دارند. تنها دو فروند از این نوع هواپیما که «فیفی» و «داک» نام گرفته‌اند، هنوز پرواز می‌کنند.[۶]

کاربران

 استرالیا
 بریتانیا
 ایالات متحده آمریکا
 اتحاد جماهیر شوروی

جستارهای وابسته

توسعه مرتبط

هواگردهای با عملکرد، پیکربندی و یا دوره زمانی مشابه

فهرست‌های مرتبط

  • لیست هواپیماهای جنگ جهانی دوم
  • لیست هواپیماهای بمب افکن
  • لیست هواپیماهای نظامی ایالات متحده

منابع

  1. ↑ "Boeing B-29." Boeing. Retrieved: 5 August 2010.
  2. ↑ Knaack 1988, p. 486.
  3. ↑ Associated Press, "Cost of B-29 Bomber Reduced Four-Fifths", The San Bernardino Daily Sun, San Bernardino, California, Sunday 15 October 1944, Volume 51, page 2.
  4. ↑ O'Brien, Phillips Payson (2015). How the War Was Won (First ed.). Cambridge University Press. pp. 47–48. ISBN 978-1-107-01475-6.
  5. ↑ "B-29 Superfortress, U.S. Heavy Bomber". The Pacific War Online Encyclopedia. © 2009 by Kent G. Budge. Retrieved 1 April 2018.
  6. ↑ Waller, Staff Sgt. Rachel (17 July 2016). "B-29 'Doc' takes to the skies from McConnell". پایگاه نیروی هوایی مک‌کانل. Retrieved 2 July 2017.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Boeing B-29 Superfortress». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.

پیوند به بیرون