نبرد فیلیپی
| نبرد فیلیپی | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| بخشی از جنگ داخلی آزادیخواهان | |||||||||
 جابهجایی ارتشها در نبرد فیلیپی، ۴۲ پیش از میلاد | |||||||||
| |||||||||
| طرفهای درگیر | |||||||||
|
تریومویرات دوم پادشاهی بطلمیوسی | پس از قتل ژولیوس سزار، کنترل استانهای شرقی جمهوری روم به دست آنان افتاد. این اقدام با پشتیبانی شاهنشاهی اشکانی و سکستوس پومپه، بهویژه نیروی سوارهنظام، همراه بود.[۱] | ||||||||
| فرماندهان و رهبران | |||||||||
|
مارکوس آنتونیوس آگوستوس لپیدوس |
مارکوس یونیوس بروتوس  گایوس کاسیوس لونگینوس دکیموس یونیوس بروتوس آلبینوس | ||||||||
| قوا | |||||||||
|
۵۳٬۰۰۰ تا ۱۰۸٬۰۰۰ نفر[۲] ۴۰٬۰۰۰ تا ۹۵٬۰۰۰ نفر پیادهنظام در قالب ۱۹ لژیون[۲] ۱۳٬۰۰۰ نفر سوارهنظامcavalry[۲] |
60,000–105,000[۲] 40,000–85,000 infantry in 17 legions[۲] 20,000 cavalry[۲] | ||||||||
| تلفات و خسارات | |||||||||
| 16,000 killed (3 October) |
8,000 killed (3 October) Surrender of entire army (23 October) | ||||||||
نبرد فیلیپی (انگلیسی: Battle of Philippi) نبرد بین نیروهای مارک آنتونی و آگوستوس _ اعضاء تریوم ویرات دوم و رهبران قتل ژولیوس سزار یعنی مارکوس یونیوس بروتوس و گایوس کاسیوس لونگینوس در ۴۲ سال قبل از میلاد مسیح بودهاست. این نبرد شامل بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ مرد در یکی از بزرگترین جنگهای داخلی روم بود که شامل دو درگیری در غرب شهر باستانی فیلیپی بود. در نتیجه این جنگ باقی مانده سپاه جمهوری شکست میخورد.
درگیری نخست در هفته اول اکتبر روی داد؛ بروتوس در برابر اکتاویان قرار گرفت و نیروهای آنتونی با نیروهای کاسیوس جنگیدند. سپاهیان روم عملکرد ضعیفی داشتند؛ انضباط پایین، عدم وجود هماهنگی تاکتیکی و فقدان ناشیانه تجربه فرماندهی به وضوح در هر دو طرف مشهود بود، به طوری که هیچ یک قادر به بهرهبرداری از فرصتهای پیشآمده نبودند. در ابتدا، بروتوس، اکتاویان را عقب راند و وارد اردوگاه لژیونهای وی شد. با این حال، در جنوب، کاسیوس از آنتونی شکست خورد و پس از شنیدن گزارشی نادرست مبنی بر شکست بروتوس، دست به خودکشی زد. بروتوس نیروهای باقیمانده کاسیوس را دوباره سازماندهی کرد، و هر دو طرف به سپاه خود دستور دادند تا همراه با غنائم به اردوگاههایشان عقبنشینی کنند. نتیجه این نبرد اساساً مساوی بود، اما خودکشی کاسیوس این وضعیت را تحتالشعاع قرار داد.
درگیری دوم در ۲۳ اکتبر، پس از نبردی سخت، به شکست نهایی نیروهای بروتوس انجامید. او نیز به نوبه خود جانش را گرفت (خودکشی کرد)، و بدین ترتیب کنترل جمهوری روم را به تریومویرات (حکومت سه نفره آنتونی، اکتاویان و لپیدوس) سپرد.[۳] و پس از مدتی اندک موجب سقوط جمهوری روم و برپایی امپراتوری آگوستوس و پیدایش امپراتوری روم میشود.
پیش زمینه
پس از ترور سزار، دو توطئه گر اصلی، بروتوس و کاسیوس، که به عنوان آزادی خواهان و رهبران جمهوری خواهان نیز شناخته می شوند، ایتالیا را ترک کردند. آنها کنترل تمام استان های شرقی از یونان تا سوریه و پادشاهی های شرقی را به دست گرفتند. در روم، سه رهبر اصلی سزارین (آنتونی، اکتاویان و لپیدوس)، که تقریباً تمام ارتش روم را در غرب کنترل میکردند، مخالفان درون مجلس سنا را درهم شکستند و سهگانه دوم را تأسیس کردند. یکی از اولین وظایف آنها نابودی نیروهای آزادی خواه بود، نه تنها برای کنترل کامل روم، بلکه برای انتقام مرگ سزار.
منابع
- ↑ Bivar, H.D.H (1968). William Bayne Fisher; ایلیا گرشویچ; احسان یارشاطر; ریچارد فرای; جان اندرو بویل; Peter Jackson; Laurence Lockhart; پیتر ایوری; Gavin Hambly; چارلز ملویل (eds.). The Cambridge History of Iran. Cambridge University Press. p. 57. ISBN 0-521-20092-X.
- 1 2 3 4 5 6 Goldsworthy 2010, p. 252.
- ↑ تاریخ تمدن، نوشته ویل دورانت ، جلد سوم، ص236.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Battle of Philippi». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۰ مه ۲۰۱۹.
پیوند به بیرون
