نبرد جواوون

نبرد جواوون
تاریخ ۱۷۲. م موقعیت جواوون، (منچوری) نتایج پیروزی گوگوریو[۱] (طبق کتاب سامگوک ساگی)
طرف‌های درگیر
امپراتوری گوگوریو	سلسله هان
فرماندهان و رهبران
میونگنیم دپبو	گنگ لین †
قوا
۸٬۰۰۰–۱۰٬۰۰۰	۱۰۰٬۰۰۰ (حدودا)

نبرد جواوون^[۲] (کره‌ای: 좌원전투; هانجا: 坐原戰鬪 ;) نبردی بود که بین نیروهای فرماندهی شوانتوی هان و گوگوریو شکل گرفت. این نبرد منجر به پیروزی گوگوریو تحت فرماندهی میونگنیم دپبو در بیست و ششمین سال سلطنت پادشاه شینده، هشتمین پادشاه گوگوریو، شد.^[۳] این نبرد با وجود افتخارات فراوان برای گوگوریو، همچنان بی‌نام و نشان است.

در سال ۱۶۵ میلادی، میونگنیم دپبو، یکی از مقامات گوگوریو از خاندان یوننابو، کودتایی ترتیب داد، پادشاه چادائه را ترور کرد و برادر کوچکترش، باکگو، را به عنوان هشتمین پادشاه گوگوریو (پادشاه سیندائه) منصوب کرد. به میونگنیم داپبو مقام اولین نخست‌وزیر ملی گوگوریو داده شد، اما او از مقام خود سوءاستفاده نکرد و قدرت ملی گوگوریو را از نظر اقتصادی، سیاسی و نظامی تقویت کرد.

در سال ۱۶۹ میلادی، گنگ لین (耿臨)، فرماندار هان (漢) از شوانتو (玄菟太守)، ارتشی را برای حمله به گوگوریو رهبری کرد.^[۴] در آماده‌سازی برای این حمله، ارتش گوگوریو چاه‌ها را پر کرد و از تاکتیک زمین سوخته استفاده کرد تا مانع از دسترسی دشمن به غذا از مزارع اطراف شود. آنها همچنین خندق‌هایی حفر کردند و چندین خط دفاعی در خارج از پایتخت گوگوریو، گونگناسئونگ (坐原)، ساختند. ارتش گوگوریو به قلعه عقب‌نشینی کرد و تا زمان رسیدن دشمن از آن دفاع کرد. پس از چند روز محاصره، ارتش هان به دلیل خستگی شروع به عقب‌نشینی کرد و میونگنیم داپبو از این فرصت استفاده کرد و به ارتش هان کمین کرد. بر اساس سامگوک ساگی (三國志)، هیچ‌کس زنده بازنگشت. در هیچ‌یک از اسناد تاریخی چینی، هیچ سابقه‌ای از بازماندگان یا پیامدهای نبرد وجود ندارد.^[۵]

میونگریم داپبو، قهرمان نبرد جواون، به خاطر خدمت نظامی‌اش، جواون و جیلسان را به عنوان تیول دریافت کرد و در سال ۱۷۹ در سن ۱۱۳ سالگی درگذشت.

سلسله هان

گوگوریو

میونگنیم دپبو