میشل نوری
میشل نوری | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۷ اکتبر ۱۹۷۳ (۵۲ سال) |
| ملیت | چکی، عراقی، ایتالیایی |
| پیشه(ها) | روزنامهنگار، نویسنده |
| آثار برجسته | دختری در بغداد |
میشل رغدی نوری (۱۷ اکتبر ۱۹۷۳) روزنامهنگار و نویسندهٔ ایتالیایی است که بیشتر بهخاطر نخستین خاطراتش، با عنوان دختر بغداد شناخته میشود؛ کتابی که دوران کودکیاش در بغداد، فرار از عراق و ورودش به ایتالیا را روایت میکند. او در خاطرات بعدیاش با عنوان راه برگهای چای از همان جایی که در نخستین اثرش آغاز کرده بود، ادامه میدهد و به موضوع ادغام خود در غرب میپردازد.[۱]
زندگی و پیشه
میشل نوری در پراگ به دنیا آمد، از پدری مسلمان عراقی اهل بغداد و مادری کاتولیک و چک.[۲]شش ماه پس از تولد نوری، او همراه با والدینش در بغداد زندگی کردند تا اینکه به شانزده سالگی رسید. اندکی پس از آغاز جنگ خلیج فارس، پدر نوری از مادرش جدا شد و مادر تصمیم گرفت در سال ۱۹۸۸، پس از سقوط کمونیسم، به پراگ بازگردد و میشل و خواهرانش را با خود ببرد. میشل نوری سپس در سن هجده سالگی به ایتالیا مهاجرت کرد و اقامت گزید.[۳]
آثار او به گفتوگوی بینفرهنگی میان اسلام و مسیحیت (دو دینی که او در آنها پرورش یافته بود)[۲] همچنین فرهنگهای متفاوتی که با آنها مواجه شده است، میپردازد. . نوری در حال حاضر با روزنامههای مختلف همکاری دارد و داستان زندگی خود را در دو خودزندگینامه روایت کرده است: «دختر بغداد» (۲۰۰۷) و «راه برگهای چای» (۲۰۱۰).
او همچنین بهخاطر «دلبازی» با عدی حسین، پسر بزرگ صدام حسین، رئیسجمهور پیشین عراق، شناخته شده است.[۱]
منابع
- 1 2 "L'Araba Felice - Michelle Nouri". Archived from the original on 2010-11-25. Retrieved 2010-11-29.
- 1 2 "Michelle Nouri telegiornalista e scrittrice".
- ↑ "Michelle Nouri Biografia".