مزرعهٔ پریری چپل

مزرعه پریری چپل، با نام مستعار بوش، مزرعه ای به مساحت ۱۵۸۳ جریب (۶٫۴۱ کیلومتر مربع) در شهرستان مک لنان، تگزاس است که در ۷ مایلی (۱۱ کیلومتری) شمال غربی کرافورد (حدود ۲۵ مایلی (۴۰ کیلومتری) از واکو قرار دارد. این ملک توسط جورج دبلیو بوش در سال ۱۹۹۹ خریداری شد و در دوران ریاست جمهوری وی به کاخ سفید غربی معروف بود. بوش تعطیلات خود را در این خانه گذراند و در آنجا از افراد برجسته از سراسر جهان نیز پذیرایی کرد. مزرعه نام خود را از مدرسه نمازخانه پریری گرفته است که در نزدیکی زمینی که توسط مهاجر آلمانی هاینریش انگلبرشت از اوپنوه آلمان در اواسط قرن نوزدهم اهدا شده بود، ساخته شد، که مالک زمینی بود که اکنون مزرعه بوش را شامل می‌شود. انگلبرشت همچنین زمینی را برای کلیسای باپتیست کنعان ("نمایشگاه پریری") اهدا کرد.^[۱]

انگلبرشت و وارثانش بوقلمون و خوک پرورش می‌دادند. خانه اصلی انگلبرشت حدود ۱۳۰۰ متر (۴۴۰۰ فوت) از خانه اصلی در جاده رینی فاصله دارد و اکنون «خانه فرماندار» نامیده می‌شود و برای پذیرایی از مهمانان مازاد استفاده می‌شود. خانواده بوش در طول ساخت خانه جدید در این خانه اقامت داشتند.

در سال ۱۹۹۹، یک سال قبل از انتخاب شدن به عنوان رئیس‌جمهور، اندکی پس از کسب سود ۱۴٫۳ میلیون دلاری از فروش تگزاس رنجرز، بوش، فرماندار وقت تگزاس، این زمین را به قیمت تخمینی ۱٫۳ میلیون دلار از خانواده انگلبرشت خریداری کرد. التون بومر، وزیر امور خارجه وقت تگزاس، در ترتیبات خرید به بوش کمک کرد.

بوش پنج طویله بزرگ خوک در جاده میل منتهی به این مجتمع را برای ساخت یک خانه جدید، مهمانخانه و گاراژ تخریب کرد.

در ۱۰ مه ۲۰۰۸، این مزرعه میزبان عروسی جنا بوش با هنری هاگر، پسر فرماندار سابق ویرجینیا، جان اچ. هاگر، بود. این مراسم نسبتاً ساده بود و حدود دویست نفر از دوستان و اعضای خانواده در آن حضور داشتند.

خانه

دیوید هیمن، که در آن زمان دانشیار معماری در دانشگاه تگزاس در آستین بود، این خانه یک طبقه چهار خوابه به مساحت ۴۰۰۰ فوت مربع (۳۷۰ متر مربع) از سنگ آهک بومی به رنگ عسلی را طراحی کرد که سقف آن از جنس قلع گالوانیزه سفید رنگ شده و در محل ساخته و نصب شده است. هیمن گفت که این خانه از بخش کمتر مورد توجه «سنگ آهک لودرز» محلی ساخته شده است. قسمت میانی هر بلوک سنگ کرم رنگ است، در حالی که لبه‌های آن چند رنگ هستند. هیمن گفت: «ما همه این سنگ‌های دور ریختنی را خریدیم. فوق‌العاده است. رنگ عالی دارد و نسبتاً ارزان است.»

علاوه بر این، یک ایوان سنگ آهکی باز به عرض ۱۰ فوت (۳ متر) وجود دارد که خانه را احاطه کرده است. این خانه توسط شرکت ساختمانی بایرون باتمز از شهر الم مات، تگزاس، ساخته شد و به دلیل نیاز به امکانات امنیتی، فضای جلسات و غیره، تا پس از مراسم تحلیف بوش تکمیل نشد.

لورا بوش گفت که آنها تصمیم گرفتند طرح یک طبقه مزرعه را حفظ کنند زیرا «ما می‌خواستیم والدین مسن‌ترمان اینجا احساس راحتی کنند… ما همچنین می‌خواهیم خودمان اینجا پیر شویم.»

این خانه خورشیدی غیرفعال طوری قرار گرفته است که نور خورشید زمستانی را جذب کند و راهروهای داخلی و دیوارهای خانه را گرم کند. پمپ‌های حرارتی منبع زمینی، آب را از طریق لوله‌هایی که در عمق ۹۰ متری (۳۰۰ فوت) در زمین دفن شده‌اند، به گردش درمی‌آورند. یک مخزن زیرزمینی ۹۵ متر مکعبی (۲۵۰۰۰ گالنی آمریکایی) آب باران جمع شده از گلدان‌های سقف را جمع‌آوری می‌کند. فاضلاب سینک‌ها، توالت‌ها و دوش‌ها به مخازن تصفیه زیرزمینی سرازیر می‌شود و همچنین به مخزن هدایت می‌شود. سپس آب مخزن برای آبیاری محوطه‌سازی اطراف خانه استفاده می‌شود.

این خانه یک طبقه، هشت اتاقه و همسطح زمین، از شرق به غرب امتداد دارد. حتی در ورودی‌ها هم پله‌ای وجود ندارد. هیچ آستانه‌ای وجود ندارد. در بیشتر قسمت‌ها، خانه به عرض یک اتاق است که تهویه را آسان می‌کند. ایوان مسیر معمول از یک اتاق به اتاق دیگر است. چند اتاق دارای درهای داخلی هستند.

هیمن می‌گوید: «هر اتاق با چیزی در منظره ارتباط دارد که با اتاق کناری متفاوت است. هر یک از اتاق‌ها کمی متفاوت به نظر می‌رسند.» به عنوان مثال، در حمام مهمان، وقتی از سینک به بالا نگاه می‌کنید، به جای آینه‌ای که روی دیوار کناری قرار دارد، به یک درخت بلوط نگاه می‌کنید.

هیمن می‌گوید: «در غرب، بیشه‌ای بزرگ از درختان بلوط وجود دارد که آن را از آفتاب اواخر بعد از ظهر محافظت می‌کند. سپس منظره‌ای از شمال به تپه‌ها و از شرق به دریاچه و از جنوب به تپه‌های زیبا منتهی می‌شود.»

هیمن می‌گوید اکثر اتاق‌ها نسبتاً کوچک هستند و سقف‌های بلندی دارند. اتاق نشیمن و آشپزخانه و اتاق غذاخوری در انتهای شرقی خانه بزرگ هستند و برای پذیرایی‌های مکرر و دورهمی‌های خانوادگی طراحی شده‌اند. اتاق نشیمن دارای مجموعه‌ای از درهای شیشه‌ای است. سقف حلبی خانه تا ایوان امتداد دارد. وقتی باران می‌بارد، می‌توان روی پاسیو نشست و بدون خیس شدن، ریزش آب را تماشا کرد. در زیر یک حاشیه شنی در اطراف خانه، یک ناودان بتنی آب را برای آبیاری به مخزن هدایت می‌کند. در هوای گرم، تراسی که مستقیماً بالای مخزن قرار دارد، کمی خنک‌تر از مناطق اطراف است.

خانواده بوش یک سیستم گرمایش و سرمایش زمین‌گرمایی نصب کردند که حدود ۲۵٪ از برقی را که سیستم‌های گرمایش و تهویه مطبوع سنتی مصرف می‌کنند، مصرف می‌کند. چندین سوراخ به عمق ۳۰۰ فوت (۹۱ متر) حفر شد، جایی که دمای آن ثابت ۶۷ درجه فارنهایت (۱۹ درجه سانتیگراد) است. لوله‌های متصل به یک پمپ حرارتی در داخل خانه، آب را به داخل زمین می‌چرخانند، سپس به بالا و در سراسر خانه برمی‌گردانند و آن را در زمستان گرم و در تابستان خنک می‌کنند. آب استخر روباز نیز با همین سیستم گرم می‌شود، سیستمی که آنقدر کارآمد بود که برنامه‌های اولیه برای نصب پنل‌های انرژی خورشیدی لغو شد.

سازه‌های دیگر

علاوه بر خانه، یک مهمانخانه و یک گاراژ در ساختمان‌های جداگانه در جنوب غربی خانه اصلی وجود دارد.

این مرکز شامل یک آشیانه هلیکوپتر است که در موارد نادری که رئیس‌جمهور سابق در مزرعه کنفرانس مطبوعاتی برگزار می‌کرد، به عنوان سالن اجتماعات مورد استفاده قرار می‌گرفت.

در سال ۲۰۰۲، مزرعه برای آنچه بوش در بازدید سال ۲۰۰۳ از مزرعه به عنوان «ویدئو کنفرانس امن و بلادرنگ» توصیف کرد، سیم‌کشی شد تا برای گزارش‌های خود از سیا و سایر ارتباطات امن استفاده شود.

بازدیدکنندگان شبانه در خانه اصلی، مهمانخانه مرتبط با آن، خانه مزرعه اصلی انگلبرشت یا در یک خانه سیار پنج خوابه و سه حمامه اقامت می‌کنند.

خبرنگاران در هتل‌هایی در واکو اقامت داشتند. کنفرانس‌های مطبوعاتی که رئیس‌جمهور در آنها حضور نداشت، در سالن ورزشی مدرسه راهنمایی کرافورد، در فاصله ۱۶ کیلومتری (۱۰ مایلی) از مزرعه برگزار می‌شد. انباری که اغلب در پشت خبرنگاران تلویزیونی در طول گزارش‌های زنده آنها دیده می‌شد، در واقع در ملک خصوصی پشت مدرسه بود.

زمین‌ها

این زمین شامل هفت دره و سه مایل (۴٫۸ کیلومتر) حریم در امتداد نهر رینی و رودخانه میدل باسک است. در اوت ۲۰۰۱، بوش هنگام بازدید از دره‌ها به همراه خبرنگاران، خاطرنشان کرد که درختان سرو موجود در دره‌ها، محل مناسبی برای لانه‌سازی سسک گونه طلایی در معرض خطر انقراض خواهد بود، اگرچه سسک‌ها در واقع در این محوطه دیده نشده‌اند.

بوش یک برکه مصنوعی ۱۱ هکتاری (۴٫۵ هکتاری) اضافه کرد که آن را با ۶۰۰ ماهی باس دهان‌گشاد و ۳۰۰۰۰ ماهی طعمه پر کرد. همچنین ماهی‌های آبشش آبی و خورشیدماهی گوش قرمز نیز وجود دارند. حداکثر عمق این برکه ۱۷ فوت (۵٫۲ متر) است. در ماه مه ۲۰۰۶، وقتی از بوش خواسته شد بهترین لحظه در دوران ریاست جمهوری‌اش را نام ببرد، به شوخی گفت: «به نظر من بهترین لحظه زمانی بود که یک ماهی باس دهان‌گشاد ۳٫۴ کیلوگرمی را در دریاچه‌ام گرفتم.» بوش به اصرار دخترانش، با وجود مخالفت‌های هیمن که فکر می‌کرد این کار باعث اختلال در مناظر خشن می‌شود، یک استخر شنا نیز ساخت. بوش از آن به عنوان «استخر ناله» یاد می‌کرد - اگر به اندازه کافی ناله کنید، متوجه می‌شوید. این استخر از تابستان‌های گرم تگزاس آرامش می‌دهد و با همان سیستم زمین‌گرمایی که خانه در زمستان گرم می‌شود، گرم می‌شود.

یک سوغاتی ارزشمند از این مزرعه، یک پیراهن ورزشی خاکستری آندر آرمور است که با یک ستاره تگزاسی و عبارت «باشگاه ۱۰۰ درجه رئیس جمهور» تزئین شده است. برای واجد شرایط بودن، یک بازدیدکننده باید ۳ مایل (۴.۸ کیلومتر) بدود یا ۱۰ مایل دوچرخه‌سواری کند، وقتی دماسنج سه رقمی شد.

بوش در دوران ریاست جمهوری خود از این مزرعه برای تعطیلات، جلسات و پذیرایی از مقامات خارجی استفاده می‌کرد. در محیط‌های کمتر رسمی، لباس مخصوص جلسات شامل یقه باز و بدون کراوات بود. بوش در مواقعی که جلسه یا جلسه توجیهی نداشت، وقت خود را صرف دوچرخه‌سواری کوهستان، دویدن، ماهیگیری، شکار پرندگان و پاکسازی بوته‌ها می‌کرد.

در سال‌های ۲۰۰۱-۲۰۰۲، بوش با وانت فورد F-250 مدل ۲۰۰۱ خود در این مزرعه، جلساتی با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، تونی بلر، نخست وزیر بریتانیا، و عبدالله، ولیعهد عربستان سعودی برگزار کرد. این جلسات توسط رسانه‌ها به عنوان «دیپلماسی وانت» به عنوان بخشی از رویکرد شخصی به سیاست خارجی پوشش داده شد. به دلایل امنیتی، روسای جمهور نمی‌توانند در جاده‌های عمومی رانندگی کنند، اما بوش می‌توانست خودش، مقامات، قانون‌گذاران، مطبوعات و دیگران را با کامیون خود در اطراف مزرعه رانندگی کند. در سال ۲۰۱۳، رئیس جمهور بوش فورد F-150 کینگ رانچ مدل ۲۰۱۳ شخصی خود را برای حراج به خیریه اهدا کرد.

بوش ترجیح خود را برای گذراندن مدتی دور از محل اقامت رسمی خود در کاخ سفید در واشنگتن دی سی روشن کرد. در سال ۲۰۰۱، او گفت: «من فکر می‌کنم برای یک رئیس جمهور بسیار مهم است که مدتی را دور از واشنگتن، در قلب آمریکا بگذراند.»

بازدید مقامات خارجی

بازدیدکنندگان از این مزرعه شامل موارد زیر بوده‌اند:

• ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، نوامبر ۲۰۰۱
• تونی بلر، نخست وزیر بریتانیا، آوریل ۲۰۰۲
• عبدالله، پادشاه عربستان، آوریل ۲۰۰۲، آوریل ۲۰۰۵
• بندر بن سلطان، شاهزاده عربستان، اوت ۲۰۰۲
• جیانگ زمین، رئیس جمهور چین، اکتبر ۲۰۰۲
• خوزه ماریا آزنار، نخست وزیر اسپانیا، فوریه ۲۰۰۳
• جان هاوارد، نخست وزیر استرالیا، مه ۲۰۰۳
• کویزومی جونیچیرو، نخست وزیر ژاپن، مه ۲۰۰۳
• سیلویو برلوسکونی، نخست وزیر ایتالیا، ژوئیه ۲۰۰۳
• ویسنته فاکس، رئیس جمهور مکزیک، مارس ۲۰۰۴
• مارس ۲۰۰۵، حسنی مبارک، رئیس جمهور مصر، آوریل ۲۰۰۴
• خوان کارلوس، پادشاه اسپانیا و ملکه سوفیا، نوامبر ۲۰۰۴
• پل مارتین، نخست وزیر کانادا، مارس ۲۰۰۵
• آریل شارون، نخست وزیر اسرائیل، آوریل ۲۰۰۵
• آلوارو اوریبه، رئیس جمهور کلمبیا، اوت ۲۰۰۵
• آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، نوامبر ۲۰۰۷
• آندرس فوگ راسموسن، نخست وزیر دانمارک، فوریه ۲۰۰۸

بازدید پوتین از مزرعه

در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۱، ولادیمیر پوتین در مزرعه‌اش در پریری با پرزیدنت بوش دیدار کرد و در آنجا مذاکراتی انجام شد و روابط دو کشور بهبود یافت. این دو در دبیرستان کرافورد کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و در مورد اینکه روسیه اکنون متحد آنهاست و اینکه باید از بار سنگین جنگ سرد دست بردارند و دوستی خود را با یکدیگر افزایش دهند، صحبت کردند. سپس در مورد افغانستان و کنترل تسلیحاتی که دوست دارند در سال‌های آینده ببینند، صحبت کردند. آنها با کاهش شدید کلاهک‌های هسته‌ای دوربرد موافقت کردند. اما در مورد چگونگی هموار کردن راه برای آزمایش و استقرار سپر دفاع موشکی ایالات متحده به توافقی نرسیدند. پرزیدنت بوش به سرعت جدی شد. او به موضوعی که در سراسر اجلاس طنین‌انداز شده بود، بازگشت: اینکه روابط ایالات متحده و روسیه وارد مرحله جدیدی شده است و کنترل تسلیحات دیگر نیروی محرکه نیست. او گفت: «ما زمینه‌های زیادی را پیدا کرده‌ایم که می‌توانیم در آنها همکاری کنیم و زمینه‌هایی را پیدا کرده‌ایم که در آنها اختلاف نظر داریم. اما با این وجود، اختلافات ما را به عنوان ملت‌هایی که باید برای صلح‌آمیزتر و مرفه‌تر کردن جهان با هم متحد شوند، از هم جدا نخواهد کرد.»

اداره هوانوردی فدرال در دوران ریاست جمهوری بوش، یک منطقه پرواز ممنوع تمام‌وقت به شعاع ۳ مایل دریایی (۵.۶ کیلومتر) با عنوان «منطقه ممنوعه ۴۹» (P-49) در اطراف مزرعه داشت. هنگامی که رئیس جمهور بوش در مزرعه اقامت داشت، محدودیت پرواز موقت صادر شد که شعاع را به ۱۰ مایل دریایی (۱۹ کیلومتر) افزایش می‌داد، با محدودیت‌های کمتر که تا ۳۰ مایل دریایی (۵۶ کیلومتر) امتداد داشت، و شامل برخی استثنائات برای فرودگاه منطقه‌ای واکو در همان نزدیکی بود. اندازه منطقه محدود شده P-49 در ژوئن ۲۰۱۰ به شعاع ۲ مایل دریایی (۳.۷ کیلومتر) تا ارتفاع ۲۰۰۰ فوت کاهش یافت که هنوز هم پابرجاست.

بوش معمولاً با هواپیمای ایر فورس وان از فرودگاه TSTC Waco (پایگاه هوایی سابق Connally که اکنون متعلق به کالج فنی ایالتی تگزاس است) رفت و آمد می‌کرد و با هواپیمای مارین وان به مزرعه برده می‌شد.