مریم حسینیان
مریم حسینیان | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱ فروردین ۱۳۵۴ |
| درگذشت | ۱۰ مرداد ۱۴۰۴ (۵۰ سال) |
| ملیت | ایرانی |
| آثار برجسته | از فعالان «انجمن ادبیات داستانی خراسان» عضو هیئتمدیرهٔ انجمن و مسئول برگزاری کارگاههای داستان |
| همسر | مهدی یزدانی خرم |
| فرزندان | امیرحسین یزدانی خرم |
مریم حسینیان (۱ فروردین ۱۳۵۴ – ۱۰ مرداد ۱۴۰۴) نویسندهٔ اهل ایران بود. او از فعالان «انجمن ادبیات داستانی خراسان» بود.[۱]
زندگی
مریم حسینیان در ۱ فروردین ۱۳۵۴ در مشهد زاده شد. او با مهدی یزدانی خرم، نویسنده و روزنامهنگار ازدواج کردهبود و پسری به نام امیرحسین داشت.
وی مدرک مهندسی خاکشناسی خود را از دانشگاه فردوسی مشهد گرفت و کارشناسی زبان و ادبیات فارسی را از دانشگاه پیام نور مشهد دریافت کرد.
حسینیان از فعالان انجمن ادبیات داستانی خراسان بود:[۲] او از سال ۱۳۸۰ عضو هیئت مدیرهٔ انجمن، و مسئول برگزاری کارگاههای داستان بودهاست.
حسینیان سالهابا مطبوعات محلی و استانی مشهد و کشوری همکاری داشت و کارشناس کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بودهاست.
درگذشت
حسینیان پس از سالها تحمل بیماری سرطان در ۱۰ مرداد ۱۴۰۴، در سن ۵۰ سالگی درگذشت.
کتابشناسی
- مجموعه داستان
- ۱۳۷۹ - حتی امروز هم دیر است
- ۱۳۸۳ - ماریا انگشت[۳]
- ۱۳۸۹ - بهار برایم کاموا بیاور (نامزد جایزهٔ ادبی هوشنگ گلشیری در بخش رمان و نامزد اولین دورهٔ جایزه ادبی چهل)
- ۱۳۹۵ - ما اینجا داریم میمیریم - نشر چشمه
- نئوهاوکینگها یا سازش با سوراخهای جوراب مورچه
- بانو گوزن
- گروهی
- مجموعه داستان «بوی تن آهو»
- مجموعهٔ «کارگاه داستاننویسی ۲»
پانویس
- ↑ BBC
- ↑ میرعابدینی، ص ۱۰۴
- ↑ جهاد دانشگاهی
منابع
پیوند به بیرون
- «این یادگاری من است...» وبنوشت مریم حسینیان