مالکوم کمبل

مالکوم کمبل
زادهٔ۱۱ مارس ۱۸۸۵
درگذشت۳۱ دسامبر ۱۹۴۸ (۶۳ سال)
ریگیت، ساری، انگلستان
آرامگاهکلیسای سنت نیکلاس، چیزلهرست، کنت
ملیتبریتانیایی
پیشه(ها)راننده اتومبیل‌های مسابقه‌ای، روزنامه‌نگار
همسران
  • مارجری داگمار نات
    (ا. ۱۹۱۳–۱۹۱۵)
  • دوروتی اِوِلین ویتال
    (ا. ۱۹۲۰–۱۹۴۰)
  • بتی نیکوری
    (ا. ۱۹۴۵)
فرزندان
  • دونالد
  • جین
پیشینه نظامی
وفاداری بریتانیا
شاخه نظامی ارتش بریتانیا
سال‌های خدمت۱۹۱۴–۱۹۴۵
درجهسرگرد
شماره خدمت۸۶۸۹۱
یگانهنگ سلطنتی غرب کنت متعلق به ملکه

مالکوم کمبل (انگلیسی: Malcolm Campbell؛ تلفظ نام خانوادگی: /ˈkæmbəl/؛ ۱۱ مارس ۱۸۸۵۳۱ دسامبر ۱۹۴۸) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی و روزنامه‌نگار اهل بریتانیا بود. او در زمان‌های مختلف با استفاده از وسایلی نقلیه‌ای به نام «بلو برد»، از جمله یک سان‌بیم گرندپری ۱۹۲۱، رکورد جهانی سرعت را هم در خشکی و هم روی آب به دست آورد. پسرش، دونالد کمبل، این سنت خانوادگی را ادامه داد و موفق شد به‌طور هم‌زمان رکوردهای سرعت زمینی و آبی را در اختیار داشته باشد.

اوایل زندگی و خانواده

کمبل در ۱۱ مارس ۱۸۸۵ در چیزلهرست، کنت،[۱] به دنیا آمد و تنها پسر ویلیام کمبل، فروشنده الماس در هاتن گاردن، بود. او در مدرسه غیردولتی آپینگهام تحصیل کرد. در آلمان، هنگام یادگیری حرفه تجارت الماس، به موتورسیکلت و مسابقات علاقه‌مند شد. پس از بازگشت به بریتانیا، به مدت دو سال بدون دریافت حقوق در لویدز لندن کار کرد و سپس یک سال دیگر با دستمزد هفته‌ای ۱ پوند مشغول به کار بود.[۲]

بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۸، او هر سه مسابقه موتورسیکلت «لندن تا لندز اِند» را برد. در سال ۱۹۱۰، مسابقه دادن با خودرو را در بروکلندز آغاز کرد. او پس از تماشای نمایش پرنده آبی اثر موریس مترلینک در تئاتر هیمارکت، خودروی خود را «بلو برد» نامید و آن را به رنگ آبی رنگ‌آمیزی کرد.

کمبل در سال ۱۹۱۳ با مارجری داگمار نات ازدواج کرد، اما دو سال بعد از یکدیگر جدا شدند.[۳]

کمبل سپس در سال ۱۹۲۰ با دوروتی اِوِلین ویتال ازدواج کرد؛[۴] پسرشان دونالد در سال ۱۹۲۱ و دخترشان، جین، در سال ۱۹۲۳ به دنیا آمدند. دوروتی که پس از اعطای لقب شوالیه به او در سال ۱۹۳۱ «لیدی کمبل» شد، بعدها او را «کاملاً نامناسب برای نقش همسر و مرد خانواده» توصیف کرد.[۵] آن‌ها در سال ۱۹۴۰ طلاق گرفتند.

کمبل در سال ۱۹۴۵ در چلسی با بتی نیکوری ازدواج کرد.[۶]

کمبل تعدادی رمان در ژانر «معمای خودرویی» نوشت، از جمله «درود به خدایان» که منبع اقتباس فیلم سینمایی «برن اِم آپ اوکانر» در سال ۱۹۳۹ بود. در سال ۱۹۳۵، او برای شرکت فورد موتور، راوی فیلم کوتاه «آزمون رانندگی شما» بود که به رانندگان آینده دربارهٔ چگونگی قبولی در آزمون جدید رانندگی که همان سال در بریتانیا معرفی شده بود، توصیه‌هایی ارائه می‌داد.[۷]

خدمت نظامی

با آغاز جنگ جهانی اول، کمبل در ابتدا به‌عنوان پیک موتورسوار ثبت‌نام کرد و در نبرد مونس در اوت ۱۹۱۴ جنگید.[۸] اندکی بعد، در ۲ سپتامبر ۱۹۱۴ به‌عنوان ستوان دوم در گردان پنجم هنگ «کوئینز اون رویال وست کِنت»، از واحدهای نیروی ذخیره سرزمینی، به درجه افسری منصوب شد.[۹] او خیلی زود به سپاه هوایی بریتانیا منتقل شد و در آنجا به‌عنوان خلبان جابه‌جایی هواپیما فعالیت کرد، زیرا مربیانش معتقد بودند که او بیش از حد دست‌وپاچلفتی است و نمی‌تواند معیارهای لازم برای خلبان جنگنده شدن را برآورده کند.[۸]

در اواخر دهه ۱۹۳۰، او فرماندهی گروهان انضباطی لشکر ۵۶ پیاده (لندن) از ارتش ذخیره نیروی زمینی بریتانیا را بر عهده داشت. از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲، فرماندهی واحد پلیس نظامی مأموریت «کوتس» را عهده‌دار بود که وظیفه آن، در صورت تهاجم آلمان، تخلیه شاه جرج ششم، الیزابت، ملکه مادر و خانواده نزدیکشان از لندن بود.[۱۰] در ۲۳ ژانویه ۱۹۴۳، او از سپاه پلیس نظامی سلطنتی به فهرست عمومی منتقل شد.[۱۱] در ۱۶ دسامبر ۱۹۴۵، پس از رسیدن به حد سنی ۶۰ سال، کمبل از مقام افسری خود کناره‌گیری کرد و درجه افتخاری سرگردی به او اعطا شد.[۱۲]

مسابقات اتومبیل‌رانی گرندپری

کمبل در مسابقات اتومبیل‌رانی گرندپری شرکت کرد و در سال‌های ۱۹۲۷ و ۱۹۲۸ با رانندگی یک بوگاتی تیپ ۳۵، برنده گرندپری بولونی در فرانسه شد.[۱۳]

رکورد سرعت در خشکی

کمبل برای نخستین بار در سال ۱۹۲۴ رکورد سرعت زمینی را با سرعت ۲۳۵٫۲۲ کیلومتر بر ساعت در پنداین سندز، در نزدیکی خلیج کارمارذن، با یک سان‌بیم ۱۲ سیلندر با قدرت ۳۵۰ اسب‌بخار شکست؛ خودرویی که اکنون در موزه ملی خودرو در بیولی به نمایش گذاشته شده است. او بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۵، نه رکورد سرعت زمینی را شکست که سه مورد آن در پنداین سندز و پنج مورد در ساحل دیتونا ثبت شدند. دو رکورد نخست او هنگام رانندگی با یک خودروی مسابقه‌ای ساخته شرکت سان‌بیم به دست آمدند.[۱۴]

در سال ۱۹۲۵، کمبل با یک کرایسلر سیکس آیرودینامیک، رکورد جدید یک دور پیست را با سرعت ۱۰۰ مایل بر ساعت (۱۶۰٫۹۳ کیلومتر بر ساعت) در بروکلندز ثبت کرد.[۱۵]

در ۴ فوریه ۱۹۲۷، کمبل در پنداین سندز رکورد سرعت زمینی را ثبت کرد؛ او «کیلومتر پروازی» را (بر اساس میانگین دو مسیر) با سرعت ۲۸۱٫۴۴۷ کیلومتر بر ساعت و «مایل پروازی» را با سرعت ۲۸۰٫۳۸۶ کیلومتر بر ساعت با خودروی ناپیر–کمبل بلو برد طی کرد.[۱۶]

او آخرین رکورد سرعت زمینی خود را در نمکزار بونویل در ایالت یوتا در ۳ سپتامبر ۱۹۳۵ ثبت کرد و نخستین فردی بود که با یک خودرو از سرعت ۳۰۰ مایل بر ساعت عبور کرد؛ به‌طوری‌که در دو عبور، به میانگین سرعت ۴۸۴٫۹۵۵ کیلومتر بر ساعت دست یافت.[۸]

رکوردهای سرعت آبی

کمبل خودروی «بلو برد» را در دریاچه تیِلگیت، در پارک تیِلگیت، کراولی، توسعه داد و از نظر شناوری آزمایش کرد.[۱۷] او چهار بار رکورد سرعت آبی را ثبت کرد که بالاترین سرعتش ۲۲۸٫۱۰۸ کیلومتر بر ساعت با «بلو برد کی۴» بود. او این رکورد را در ۱۹ اوت ۱۹۳۹ در آب‌های کانیستون، لانکاشر (که اکنون در کامبریا قرار دارد)، ثبت کرد.[۸]

سیاست

کمبل در انتخابات عمومی سال ۱۹۳۵ در حوزه دپتفورد به نمایندگی از حزب محافظه‌کار نامزد پارلمان شد، اما موفقیتی به دست نیاورد؛ این در حالی بود که با اتحادیه فاشیست‌های بریتانیا ارتباطاتی داشت.[۱۸] بنا بر گزارش‌ها، او زمانی خودروی خود را با یک پرچم فاشیستی متعلق به «خدمات حمل‌ونقل داوطلبانه لندن» آراسته بود، هرچند هیچ مدرک عکاسی برای تأیید این ادعا وجود ندارد.[۱۹][۲۰][۲۱]

مرگ

کمبل در سال ۱۹۴۸، پس از مجموعه‌ای از سکته‌ها، در ریگیت، ساری، در سن ۶۳ سالگی درگذشت.[۲۲] او از معدود رکوردداران سرعت زمینی هم‌دوره خود بود که به مرگ طبیعی از دنیا رفت، زیرا بسیاری از آن‌ها در سانحه‌ها جان باخته بودند

منابع

  1. "Entry Information: Births Jun 1885". FreeBMD. ONS. Retrieved 17 September 2016.
  2. "Sir Malcolm Campbell". Gina Campbell.
  3. "Entry Information: Marriages Sep 1913". FreeBMD. ONS. Retrieved 17 September 2016.
  4. "Entry Information: Marriages Jun 1920". FreeBMD. ONS. Retrieved 17 September 2016.
  5. "Dorothy Emily Evelyn (née Whittall), Lady Campbell". National Portrait Gallery. Retrieved 2021-04-03.
  6. "Entry Information: Marriages Sep 1945". FreeBMD. ONS. Retrieved 17 September 2016.
  7. Taylor, Jeremy (16 March 2025). "I sat the 1935 driving test (And I couldn't stand upright after)". The Telegraph.
  8. 1 2 3 4 Calley, Roy (2014). The World Water Speed Record: The Fast and the Forgotten. Stroud, England: Amberley Publishing. ISBN 978-1445637860 via Google Books.
  9. The London Gazette: no. 28910. p. . 22 September 1914.
  10. Boscawen, Hugh (2000). "Second World War (1939-1945)". In Paget, Julian (ed.). Second to None: The History of the Coldstream Guards 1650–2000. Casemate Publishers. p. 488. ISBN 1783379391.
  11. The London Gazette: (Supplement) no. 35872. p. . 22 January 1943.
  12. The London Gazette: (Supplement) no. 37454. p. . 5 February 1946.
  13. "Who's Who in Motor Racing". The Mail. Adelaide. 14 September 1935. p. 27. Retrieved 13 December 2019 via Trove.
  14. "350hp Sunbeam Key facts". The National Motor Museum.
  15. Kimes, Beverly (1996). standard catalog of American Cars 1805–1942. Krause Publications. pp. 306–334. ISBN 0-87341-478-0.
  16. Motor Sport, March 1927, p.282
    - Motor Sport, September 1927, p.77
    - Richard Noble, Thrust (Bantam Books, 1999), p. 401
  17. Plaque #2138 on Open Plaques
  18. Julie V. Gottlieb, "British Union of Fascists (act. 1932–1940)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; online edition, January 2008 (Retrieved 5 February 2014)
  19. Zander, Patrick Glenn. Right Modern: Technology, Nation, and Britain's Extreme Right in the Interwar Period. Georgia Institute of Technology. May 2009. Page 99.
  20. "Sir Malcolm Campbell Carries the Fastest Flag", Blackshirt. 26 April 1935. Page 1.
  21. Dorril, Stephen (2006). Blackshirt: Sir Oswald Mosley and British Fascism. London: Viking. p. 356.
  22. "Entry Information: Deaths Mar 1949". FreeBMD. ONS. Retrieved 17 September 2016.

پیوند به بیرون