لیل پیپ
لیل پیپ | |
|---|---|
 لیل پیپ در ۲۰۱۶ | |
| نام هنگام تولد | گوستاو الایژا آهر |
| زادهٔ | ۱ نوامبر ۱۹۹۶ آلنتاون، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا |
| درگذشت | ۱۵ نوامبر ۲۰۱۷ (۲۱ سال) توسان، آریزونا، ایالات متحده آمریکا |
| علت مرگ | مصرف بیش از حد تصادفی فنتانیل آلپرازولام Xanax |
| آرامگاه | سوزانده شد Cremated |
| دیگر نامها | Trap Goose |
| شهروندی |
|
| پیشهها |
|
| سالهای فعالیت | ۲۰۱۷–۲۰۱۴ |
| خویشاوندان | جان وومک (پدربزرگ) |
| پیشه موسیقی | |
| خاستگاه | لانگ بیچ، نیویورک، ایالات متحده آمریکا |
| ژانر |
|
| ناشر(ان) |
|
| وبگاه | |
گوستاو الایژا آر (به انگلیسی: Gustav Elijah Åhr؛ ۱ نوامبر ۱۹۹۶ – ۱۵ نوامبر ۲۰۱۷)، که با نام هنری لیل پیپ (Lil Peep) شناخته میشود، خواننده رپ، خواننده و ترانهسرای آمریکایی بود.[۱][۲][۳]
او به عنوان یکی از چهرههای پیشگام در احیای موسیقی «ایمو رپ» در دهه ۲۰۱۰ شناخته میشود و سبک موسیقی او به عنوان تلفیقی از موسیقی هیپ هاپ، پانک و ایمو توصیف شده است. اشعار و اغلب به موضوعاتی مانند افسردگی، مصرف مواد مخدر، روابط گذشته و افکار خودکشی میپرداخت.[۴]
اوایل زندگی
او دومین فرزند لیزا ووماک، معلم کلاس اول، بود و دوران کودکی خود را در لانگ آیلند، نیویورک گذراند. والدین او هر دو از فارغالتحصیلان دانشگاه هاروارد بودند و در دوران نوجوانی آهر از یکدیگر جدا شدند. لیل پیپ رابطه نزدیکی با مادرش داشت و در ۱۴ سالگی نخستین خالکوبی خود را بر روی بازویش انجام داد.
پس از جدایی والدینش، او به همراه مادر و برادر بزرگترش به لانگ بیچِ نیویورک نقل مکان کرد؛ جایی که بعدها آثار اولیه خود از جمله «لیل پیپ؛ قسمت اول»، «فیلز»، «سرگیجه»، «بیشتر دختران کالیفرنیا» و «گاردن» را ضبط کرد. آهر در مدرسه ابتدایی لیندل، واقع در مقابل آپارتمان مادرش در لانگ بیچ، تحصیل کرد. تنها چند روز پس از آغاز سال تحصیلی مهدکودک او، حملات ۱۱ سپتامبر رخ داد و دود ناشی از آن از کلاس او قابل مشاهده بود.
مادرش لیزا ووماک معلم دبستان و پدرش استاد کالج بود. او از سوی پدر تبار سوئدی و ایرلندی داشت. پدربزرگ مادری او، جان ووماک، استاد پیشین تاریخ و اقتصاد آمریکای لاتین در دانشگاه هاروارد و از متخصصان جنبش امیلیانو زاپاتا، رهبر انقلاب مکزیک در اوایل قرن بیستم بود. لیل پیپ در یکی از پستهای توییتر خود اظهار کرده بود که تابعیت سوئدی دارد.
آهر در دبیرستان لانگ بیچ در لیدو بیچِ نیویورک تحصیل کرد. این مدرسه در سال ۲۰۱۲ بهطور مستقیم تحت تأثیر طوفان سندی قرار گرفت و برای چند هفته تعطیل شد. پس از بازگشایی مدرسه، فضای آموزشی آرامتر شد و این شرایط باعث شد آهر از سال اول دبیرستان خود بیشتر لذت ببرد. او پس از مدتی ترک تحصیل کرد و دیپلم خود را بهصورت آنلاین دریافت نمود.
مدتی بعد، نخستین آهنگ خود را در یوتیوب و ساوندکلاود منتشر کرد و خود را «معتاد خلاق» نامید. او در مصاحبهای گفته بود که بدون مصرف مواد مخدر توانایی نوشتن و خواندن ندارد. در ۱۸ سالگی نخستین خالکوبی صورت خود، قلب شکسته زیر چشم چپ، را انجام داد که نمادی از تعهد او به اجتناب از یک زندگی عادی بود. خودش در این باره گفته بود: «خالکوبی روی صورت، شما را از بهدست آوردن مشاغل زیادی بازمیدارد».
او در فوریهٔ ۲۰۱۶ به لسآنجلس نقل مکان کرد تا حرفهٔ موسیقی خود را با نام هنری لیل پیپ دنبال کند. وی در ادامه توضیح داد که از لانگ آیلند نقل مکان کرد، زیرا زندگی در آنجا باعث افسردگیاش میشد.
حرفه
لیل پیپ فعالیت موسیقی خود را با انتشار میکستیپهایی در ساوندکلاود در سال ۲۰۱۵ آغاز کرد. اولین میکستیپ او، Lil Peep Part One (۲۰۱۵)، در هفته اول انتشار، ۴۰۰۰ بار شنیده شد. موفقیت زیرزمینی او به سرعت رشد کرد و او میکستیپهای بعدی مانند Live Forever (۲۰۱۵)، Crybaby (۲۰۱۶) و Hellboy (۲۰۱۶) را منتشر کرد که مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند و میلیونها بار شنیده شدند.[۵] سبک موسیقی او که ترکیبی از عناصر لو-فای هیپ هاپ با نمونههایی (سمپلهایی) از موسیقی آلترناتیو راک و پاپ پانک دهه ۲۰۰۰ بود، توجهات زیادی را به خود جلب کرد. او عضوی از گروه موسیقی «GothBoiClique» (GBC) بود که هنرمندان دیگری با سبک مشابه را گرد هم میآورد.[۶] در ۱۵ اوت ۲۰۱۷، لیل پیپ اولین آلبوم استودیویی خود را با نام Come Over When You're Sober, Pt. 1 منتشر کرد. این آلبوم شامل تکآهنگهای موفقی مانند «Benz Truck (гелик)» و «Awful Things» بود. این آلبوم تنها آلبومی بود که در زمان حیات او منتشر شد و جایگاه او را به عنوان یکی از چهرههای اصلی ژانر ایمو رپ تثبیت کرد.[۷]
زندگی شخصی
لیل پیپ در مورد مبارزات خود با افسردگی، اختلال دوقطبی و مصرف مواد مخدر، به ویژه کوکائین و داروهای تجویزی مانند زاناکس، بسیار صریح بود. این مضامین بخش مرکزی موسیقی و وجهه عمومی او را تشکیل میدادند. در اوت ۲۰۱۷، او در توییتر اعلام کرد که دوجنسگرا است.[۸]
درگذشت
در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۷، لیل پیپ درست قبل از یک اجرای برنامهریزی شده در توسان، آریزونا، در اتوبوس تور خود بیهوش پیدا شد. او در سن ۲۱ سالگی درگذشت. در ۸ دسامبر ۲۰۱۷، دفتر بازرسی پزشکی شهرستان پیما اعلام کرد که علت مرگ، مصرف بیش از حد و تصادفی فنتانیل و آلپرازولام (زاناکس) بوده است.[۹] در خون او همچنین آثاری از ماریجوانا، کوکائین، ترامادول و چندین اپیوئید دیگر یافت شد. گزارش شده است که او قرصهایی مصرف کرده بود که گمان میکرد زاناکس هستند اما در واقع حاوی فنتانیل قوی بودهاند.[۱۰]
میراث و آثار پس از مرگ
مرگ لیل پیپ موجی از شوک و اندوه را در جامعه موسیقی، به ویژه در میان طرفداران جوان و هنرمندان همعصر او، برانگیخت. او به عنوان هنرمندی شناخته میشود که آسیبپذیری عاطفی و مسائل مربوط به سلامت روان را به خط مقدم هیپ هاپ آورد.[۱۱] پس از مرگ او، چندین پروژه موسیقی منتشر شد. اولین آلبوم استودیویی پس از مرگ او، Come Over When You're Sober, Pt. 2، در ۹ نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شد. این آلبوم که توسط مادرش و همکاران نزدیکش تکمیل شده بود، با موفقیت تجاری روبرو شد و در رتبه چهارم بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت.[۱۲] آلبوم دیگری به نام Everybody's Everything که موسیقی متن مستندی به همین نام دربارهٔ زندگی او بود، در سال ۲۰۱۹ منتشر شد.[۱۳]
آلبومشناسی
آلبومهای استودیویی (منتشر شده در زمان حیات)
- Come Over When You're Sober, Pt. 1 (۲۰۱۷)
آلبومهای استودیویی (منتشر شده پس از مرگ)
- Come Over When You're Sober, Pt. 2 (۲۰۱۸)
- Everybody's Everything (۲۰۱۹)
میکستیپها (منتخب)
- Lil Peep Part One (۲۰۱۵)
- Live Forever (۲۰۱۵)
- Crybaby (۲۰۱۶)
- Hellboy (۲۰۱۶)
منابع
- ↑ "Lil Peep Is Leading The Post-emo Revival". Archived from the original on 17 November 2017. Retrieved 16 December 2017.
- ↑ "Maybe Lil Peep Really Is The Future of Emo".
- ↑ "Tears of a Dirtbag: Rapper Lil Peep Is the Future of Emo".
{{cite news}}: line feed character in|title=at position 53 (help) - ↑ Hobbs, Thomas (۱۳ دسامبر ۲۰۱۹). «Is emo rap over?». i-D. دریافتشده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۵.
- ↑ Garland, Emma (۲۲ ژوئن ۲۰۱۷). «A First Date with Lil Peep, the Emo-Rap Artist Rocking the Street Style Look». Vice. دریافتشده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۵.
- ↑ Morton,-Avery (۱۶ نوامبر ۲۰۱۷). «Lil Peep's GothBoiClique: A Look at the Emo Rap Collective». Highsnobiety. دریافتشده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۵.
- ↑ Kornhaber, Spencer (۱۶ نوامبر ۲۰۱۷). «Remembering Lil Peep». The Atlantic. دریافتشده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۵.
- ↑ Tracer, Dan (۹ اوت ۲۰۱۷). «Rapper Lil Peep comes out as bisexual». Queerty. دریافتشده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۵.
- ↑ Miller, Kai (۸ دسامبر ۲۰۱۷). «Lil Peep's Cause of Death Revealed». XXL Mag. دریافتشده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۵.
- ↑ «Lil Peep Died of Fentanyl-Xanax Overdose». Rolling Stone. ۸ دسامبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۵.
- ↑ Caramanica, Jon (۱۶ نوامبر ۲۰۱۷). «Lil Peep, Rapper Who Blended Hip-Hop and Emo, Is Dead at 21». The New York Times. دریافتشده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۵.
- ↑ Caulfield, Keith (۱۸ نوامبر ۲۰۱۸). «Kane Brown Earns First No. 1 Album on Billboard 200 Chart With 'Experiment'». Billboard. دریافتشده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۵.
- ↑ Britton, Luke Morgan (۱ نوامبر ۲۰۱۹). «New Lil Peep album 'Everybody's Everything' confirmed – hear 'Moving On'». NME. دریافتشده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۵.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Lil Peep». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۷.
پیوند به بیرون
