لویی فان لینت
لویی فان لینت | |
|---|---|
 | |
| نام هنگام تولد | لویی نوئل فان لینت |
| زادهٔ | ۲۶ دسامبر ۱۹۰۹ |
| درگذشت | ۲۷ دسامبر ۱۹۸۶ (۷۷ سال) بروکسل، بلژیک |
| ملیت | بلژیک |
| تحصیلات | آکادمی هنرهای زیبای سن ژوزه تن نود |
| شناختهشده برای | نقاشی |
لویی فان لینت (فلاندری غربی: Louis Van Lint؛ ۲۶ دسامبر ۱۹۰۹ – ۲۷ دسامبر ۱۹۸۶) نقاش، هنرمند هنرهای انتزاعی اهل بلژیک بود و از چهرههای شاخص هنر در سالهای پس از جنگ جهانی دوم بود.
زندگینامه
لوئی فان لینت تا سال ۱۹۳۹ در آکادمی هنرهای زیبای سن ژوزه تن نود (بروکسل) تحت نظر هنری آنری اوتور و ژاک مِیس به تحصیل نقاشی پرداخت. او همچنین در رشتههای مجسمهسازی و معماری نیز تحصیل کرد.
آثار اولیه او بازتابدهنده سبک نقاشی فیگوراتیو سنتی با حس رنگشناسی منحصربهفرد است. در سال ۱۹۴۰، او گروه «لا روت لیبر» را به همراه گاستون برتراند و آن بونه تأسیس کرد. هنر او تا حدودی تحت تأثیر جنبش جاندارانگاری بود، اما در نهایت با ارائه تابلوی خود به نام «بدن پوستکنده»، از این جنبش جدا شد؛ بیانی شوکهکننده از آرزوی او برای آزادی هنری بیشتر که متعاقباً بانگ شورشی علیه جاندارانگاری بود.
با به تکامل رسیدن سبکش، او به سمت هنر انتزاعی (آبستره) روی آورد که در آن به عنوان یک رنگشناس و استادِ فرم به برتری دست یافت.
پس از جنگ جهانی دوم، او به همراه گاستون برتراند، آن بونه و چند تن دیگر، گروه «نقاشان جوان بلژیکی» را بهطور مشترک بنیان نهاد.[۱]
فان لینت به مدت یک دهه در زمینه انتزاع هندسی طبعآزمایی کرد و سپس تحت تأثیر بازن، نقاش فرانسوی، دوره انتزاع تغزلی خود را آغاز کرد. او در تظاهرات و نمایشگاههای گروه کبرا شرکت داشت.[۲] در سال ۱۹۵۸، بنیاد سولومون آر. گوگنهایم جایزهای به او اعطا کرد و در سال ۱۹۶۰ او به عضویت آکادمی سلطنتی بلژیک درآمد. در دهه ۱۹۶۰، او هرژه را با نقاشی انتزاعی آشنا کرد و به مدت یک سال به او دروس خصوصی ارائه داد.[۳]
او برای مدتی طولانی در بخش بلژیکِ نمایشگاههای برجسته نقاشی معاصر حضور داشته است[۴] و آثار او در چندین موزه در سراسر جهان از جمله موزههای سلطنتی هنرهای زیبای بلژیک، گالری اوفیتزی در فلورانس،[۵] موزه گوگنهایم نیویورک و موزه بروکلین در نیویورک، موزه هنر کارنگی در پیتسبرگ و موزه هنرهای معاصر سائوپائولو در برزیل نگهداری میشود.
فان لینتِ مجموعهدار
فان لینت در تمام طول زندگی خود، ابزارهای قدیمی را که بهخاطر شکلهای هماهنگشان انتخاب شده بودند، جمعآوری میکرد. بخشی از این مجموعه، دیوار اتاق نشیمن او را تزئین کرده بود و کنجکاوی و علاقه بسیاری از مهمانان مشهور را برمیانگیخت.[۶]
منابع
- ↑ Will Grohmann, Sam Hunter, New art around the world: painting and sculpture, H. N. Abrams, New York, 1966, p. 220
- ↑ Cobra, Lannoo, Tielt, 2008 شابک ۹۷۸−۹۰−۲۰۹−۸۲۲۲−۰
- ↑ Michael Farr, The adventures of Hergé, creator of Tintin, Last Gasp, San Francisco, 2007, p. 39, شابک ۹۷۸−۰−۸۶۷۱۹−۶۷۹−۵
- ↑ in The 1958 Pittsburgh International Exhibition of Contemporary Painting and Sculpture, Department of Fine Arts, Carnegie Institute Press, 1958
- ↑ "Polo Museale Fiorentino :: Sito Ufficiale".
- ↑ "Home". vanlintcollection.org.
پیوند به بیرون
