لودویگ یکم، پادشاه بایرن
| لودویگ یکم | |
|---|---|
| پادشاه بایرن (باواریا) | |
 تصویر مربوط به سال ۱۸۶۰ میلادی | |
| سلطنت | ۱۳ اکتبر ۱۸۲۵ – ۲۰ مارس ۱۸۴۸ |
| پیشین | ماکسیمیلیان یوزف |
| جانشین | ماکسیمیلیان دوم |
| زاده | ۲۵ اوت ۱۷۸۶ استراسبورگ، امپراتوری مقدس روم |
| درگذشته | ۲۹ فوریه ۱۸۶۸ (۸۱ سال) نیس |
| همسر |
|
| فرزند(ان) | ماکسیمیلیان دوم، پادشاه بایرن ماتیلده کارولینه اوتو، شاه یونان تئودلینده لوئیتپولد آدلگونده هیلدگارد الکساندرا آدالبرت |
| دودمان | دودمان ویتلسباخ |
| پدر | ماکسیمیلیان یوزف |
| مادر | آوگوستا ویلهلمینه |
لودویگ یکم (به آلمانی: Ludwig I) (زادهٔ ۲۵ اوت ۱۷۸۶ – مرگ ۲۹ فوریه ۱۸۶۸) پادشاه بایرن از سال ۱۸۲۵ تا انقلاب مارس در ۱۸۴۸ بود. در این زمان و با بالاگرفتن اعتراضات او به سود پسر بزرگش ماکسیمیلیان دوم از پادشاهی کنارهگرفت.
یکی از اقدامات او انتقال دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان از لندشوت به مونیخ بود. وی پشتیبان هنر بود و دلبستگی بسیاری به یونان باستان داشت. این دلبستگیاش سبب شد تا از جنگ استقلال یونان پشتیبانی کند. پس از آنکه یونان مستقل شد پسر ش اتو به پادشاهی آن سامان رسید. ازدواج او به عنوان ولیعهد با پرنسس ترزا از ساکس-هیلدبورگهاوزن[۱] در سال ۱۸۱۰ باعث پیدایش اکتبرفست یا جشن اکتبرشد. در طول سلطنت او، باواریا تحت تاثیر فرهنگ یونان قرار گرفت. مجموعههای هنری و بناهای یادبود متعددی، مانند گلیپتوتک[۲]، پیناکوتک[۳] و والهالا[۴]، توسط معماران دربار او، لئو فون کلنتسه[۵]، فریدریش فون گارتنر[۶] و آگوست فون وویت[۷]، تأسیس شدند. اولین خط راهآهن در آلمان، از نورنبرگ به فورت، که در دسامبر ۱۸۳۵ افتتاح شد و، همینطور کانال لودویگ ـ دوناب-- ماین - کانال [۸] نام او را بر خود دارند . لودویگ اول، مانند دیگر حاکمان آلمانی، با تشدید سانسور مطبوعات به جنبشهای آزادیخواهانه جشنواره هامباخ[۹] در سال ۱۸۳۲ در پادشاهی خود پاسخ داد.
منابع و پاورقی
Therese von Sachsen-Hildburghausen Glyptothek der Pinakothek der Walhalla Leo von Klenze Friedrich von Gärtner August von Voit der Ludwig-Donau-Main-Kanal Hambacher Festes
پادشاهان بایرن | ||
|---|---|---|
|  | |