قانون تثنیه

قانون تثنیه یا کد تثنیه (انگلیسی: Deuteronomic Code)، نامی است که دانشگاهیان به قانون مدون مندرج در فصل‌های ۱۲ تا ۲۶ از سفر تثنیه در کتاب مقدس عبری داده‌اند.[۱] این قانون، رابطه ویژه‌ای بین بنی‌اسرائیل و یهوه[۲] را ترسیم می‌کند و دستورالعمل‌هایی را ارائه می‌دهد که «موضوعات متنوعی از جمله مراسم مذهبی و طهارت آیینی، حقوق مدنی و جزایی و نحوه جنگ» را پوشش می‌دهد.[۱] این قوانین مشابه سایر مجموعه قوانین موجود در تورات (پنج کتاب اول کتاب مقدس عبری) مانند قوانین عهد در خروج ۲۰–۲۳،[۱][۳] هستند، به جز بخشی که در مورد ده فرمان بحث می‌کند، که معمولاً به‌طور جداگانه مورد بررسی قرار می‌گیرد. این برخورد جداگانه نه از نگرانی در مورد نویسنده ناشی می‌شود، بلکه صرفاً به این دلیل است که ده فرمان اخلاقی به صورت آکادمیک به عنوان یک موضوع مستقل در نظر گرفته می‌شود.

تقریباً کل تثنیه به عنوان چند سخنرانی آخر موسی ارائه شده است که با یک مقدمه تاریخی و همچنین مقدمه دوم که ده فرمان اخلاقی را بسط می‌دهد، آغاز می‌شود و با سخنرانی‌های نصیحت‌آمیز و سخنان پایانی تشویق‌آمیز پایان می‌یابد. بین این سخنرانی‌ها، قانون، در تثنیه ۱۲–۲۶ یافت می‌شود. در تحقیقات انتقادی، این بخش، و همچنین اکثر بخش‌های باقی‌مانده تثنیه، توسط منبع دی نوشته شده است.

جستارهای وابسته

منابع

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.