فناوری‌های نوپدید

فناوری‌های نوظهور (انگلیسی: Emerging technologies) فناوری‌هایی هستند که توسعه، کاربردهای عملی یا هر دو جنبه آن‌ها هنوز تا حد زیادی محقق نشده است. این فناوری‌ها عموماً جدید هستند، اما شامل فناوری‌های قدیمی نیز می‌شوند که کاربردهای جدیدی پیدا کرده‌اند. فناوری‌های نوظهور اغلب به عنوان عواملی با قابلیت تغییر وضع موجود در نظر گرفته می‌شوند.

فناوری‌های نوظهور با ویژگی‌هایی همچون تازگی رادیکال (در کاربرد، حتی اگر در منشأ نباشد)، رشد نسبتاً سریع، انسجام، تأثیر برجسته، و عدم قطعیت و ابهام مشخص می‌شوند. به عبارت دیگر، یک فناوری نوظهور را می‌توان این‌گونه تعریف کرد: «یک فناوری به‌طور رادیکال جدید و با رشد نسبتاً سریع که با درجه خاصی از انسجام در طول زمان مشخص می‌شود و پتانسیل اعمال تأثیر قابل‌توجهی بر حوزه (های) اجتماعی-اقتصادی دارد؛ که این تأثیر از طریق ترکیب بازیگران، نهادها و الگوهای تعامل بین آن‌ها، همراه با فرآیندهای تولید دانش مرتبط مشاهده می‌شود. با این حال، برجسته‌ترین تأثیر آن در آینده نهفته است و بنابراین در مرحله ظهور هنوز تا حدودی نامشخص و مبهم است.»[۱]

فناوری‌های نوظهور شامل انواع مختلفی از فناوری‌ها مانند فناوری آموزشی، فناوری اطلاعات، نانوفناوری، زیست‌فناوری، رباتیک و هوش مصنوعی می‌شود. زمینه‌های فناورانه جدید ممکن است از همگرایی فناورانه سیستم‌های مختلف که به سمت اهداف مشابه تکامل می‌یابند، ناشی شوند. همگرایی فناورانه، فناوری‌های جداگانه مانند صدا (و ویژگی‌های تلفنی)، داده (و برنامه‌های کاربردی بهره‌وری) و ویدئو را گرد هم می‌آورد تا منابع را به اشتراک بگذارند و با یکدیگر تعامل داشته باشند و کارایی‌های جدیدی ایجاد کنند.

فناوری‌های نوظهور آن دسته از نوآوری‌های فنی هستند که نشان‌دهنده پیشرفت‌های تدریجی در یک زمینه برای مزیت رقابتی هستند؛[۲] فناوری‌های همگرا نشان‌دهنده زمینه‌های قبلاً متمایزی هستند که به نوعی به سمت اتصال متقابل قوی‌تر و اهداف مشابه حرکت می‌کنند. با این حال، نظرات در مورد میزان تأثیر، وضعیت و قابلیت اقتصادی چندین فناوری نوظهور و همگرا متفاوت است.

تاریخچه فناوری‌های نوظهور

در تاریخ فناوری، فناوری‌های نوظهور[۳][۴] پیشرفت‌ها و نوآوری‌های معاصر در زمینه‌های گوناگون فناوری هستند.

در طول قرن‌ها، روش‌های نوآورانه و فناوری‌های جدید توسعه یافته و گشوده شده‌اند. برخی از این فناوری‌ها ناشی از تحقیقات نظری هستند و برخی دیگر از تحقیق و توسعه تجاری نشأت می‌گیرند.

رشد فناورانه شامل پیشرفت‌های تدریجی و فناوری اخلال‌گر (Disruptive technologies) است. نمونه‌ای از اولی، عرضه تدریجی دی‌وی‌دی (DVD) به عنوان پیشرفتی بود که قرار بود دنباله‌روی فناوری نوری قبلی، یعنی لوح فشرده (CD) باشد. در مقابل، فناوری‌های اخلال‌گر آن‌هایی هستند که در آن یک روش جدید جایگزین فناوری قبلی می‌شود و آن را زائد می‌کند؛ برای مثال، جایگزینی کالسکه‌های اسبی با اتومبیل‌ها و سایر وسایل نقلیه.

بحث‌های پیرامون فناوری‌های نوظهور

بسیاری از نویسندگان، از جمله دانشمند رایانه بیل جوی،[۵] خوشه‌هایی از فناوری‌ها را شناسایی کرده‌اند که آن‌ها را برای آینده بشریت حیاتی می‌دانند. جوی هشدار می‌دهد که این فناوری می‌تواند توسط نخبگان برای خیر یا شر استفاده شود. آن‌ها می‌توانند از آن به عنوان «چوپانان خوب» برای بقیه بشریت استفاده کنند، یا تصمیم بگیرند که دیگران اضافی هستند و برای انقراض دسته‌جمعی کسانی که توسط فناوری غیرضروری شده‌اند، فشار بیاورند.[۶]

مدافعان مزایای تغییر فناورانه معمولاً فناوری‌های نوظهور و همگرا را به عنوان امیدی برای بهبود شرایط انسانی می‌بینند. فیلسوفانی همچون الکساندر بارد و جان سودرکویست در سه‌گانه فوتوریکا استدلال می‌کنند که در حالی که انسان خود اساساً در طول تاریخ بشر ثابت است (ژن‌ها بسیار کند تغییر می‌کنند)، تمام تغییرات مرتبط در واقع نتیجه مستقیم یا غیرمستقیم نوآوری فناورانه است؛ زیرا ایده‌های جدید همیشه از استفاده از فناوری نشأت می‌گیرند و نه برعکس.[۷] بنابراین انسان باید به عنوان ثابت اصلی تاریخ و فناوری به عنوان متغیر اصلی آن در نظر گرفته شود. با این حال، منتقدان خطرات تغییر فناورانه، و حتی برخی از مدافعان مانند فیلسوف ترابشرگرا نیک باستروم، هشدار می‌دهند که برخی از این فناوری‌ها می‌توانند خطراتی ایجاد کنند، شاید حتی به انقراض خود بشریت کمک کنند؛ به عبارت دیگر، برخی از آن‌ها می‌توانند شامل خطرات وجودی باشند.[۸][۹]

بخش زیادی از بحث‌های اخلاقی بر مسائل عدالت توزیعی در تخصیص دسترسی به اشکال مفید فناوری متمرکز است. برخی از متفکران، از جمله اخلاق‌شناس محیط زیست بیل مک‌کیبن، تا حدی به دلیل ترس از اینکه مزایای فناوری پیشرفته به‌طور نابرابر توزیع شود و وضعیت فقرا را بدتر کند، با ادامه توسعه فناوری پیشرفته مخالفت می‌کنند.[۱۰] در مقابل، مخترع ری کرزویل در زمره آرمان‌شهرگرایان تکنولوژیک است که معتقدند فناوری‌های نوظهور و همگرا می‌توانند و خواهند توانست فقر را از بین ببرند و رنج را پایان دهند.[۱۱]

برخی از تحلیلگران مانند مارتین فورد، نویسنده کتاب چراغ‌ها در تونل: اتوماسیون، فناوری شتابان و اقتصاد آینده،[۱۲] استدلال می‌کنند که با پیشرفت فناوری اطلاعات، ربات‌ها و سایر اشکال اتوماسیون در نهایت منجر به بیکاری قابل‌توجهی خواهند شد، زیرا ماشین‌ها و نرم‌افزارها شروع به برابری و فراتر رفتن از قابلیت کارگران در انجام اکثر کارهای روتین می‌کنند.

با توسعه بیشتر رباتیک و هوش مصنوعی، حتی بسیاری از مشاغل ماهر نیز ممکن است تهدید شوند. فناوری‌هایی مانند یادگیری ماشین ممکن است در نهایت به رایانه‌ها اجازه دهند بسیاری از مشاغل دانش‌محور را که نیاز به تحصیلات قابل‌توجهی دارند، انجام دهند. این امر ممکن است منجر به بیکاری قابل‌توجه در تمام سطوح مهارتی، راکد شدن یا کاهش دستمزد برای اکثر کارگران، و افزایش تمرکز درآمد و ثروت شود، زیرا صاحبان سرمایه بخش بزرگ‌تری از اقتصاد را تصاحب می‌کنند. این به نوبه خود می‌تواند منجر به کاهش مخارج مصرف‌کننده و رشد اقتصادی شود، زیرا توده مردم فاقد درآمد کافی برای خرید محصولات و خدمات تولید شده توسط اقتصاد خواهند بود.[۱۳]

فناوری‌های نوظهور

نمونه‌هایی از فناوری‌های نوظهور

هوش مصنوعی

هوش مصنوعی (AI) هوشی است که توسط ماشین‌ها یا نرم‌افزارها نشان داده می‌شود و شاخه‌ای از علوم رایانه است که ماشین‌ها و نرم‌افزارهایی با هوش شبیه به حیوانات را توسعه می‌دهد. پژوهشگران اصلی هوش مصنوعی و کتاب‌های درسی این رشته را به عنوان «مطالعه و طراحی عامل‌های هوشمند» تعریف می‌کنند، که در آن یک عامل هوشمند سیستمی است که محیط خود را درک کرده و اقداماتی را انجام می‌دهد که شانس موفقیت آن را به حداکثر می‌رساند. جان مک‌کارتی، که این اصطلاح را در سال ۱۹۵۶ ابداع کرد، آن را به عنوان «دانش و مهندسی ساخت ماشین‌های هوشمند» تعریف می‌کند.

عملکردهای مرکزی (یا اهداف) تحقیقات هوش مصنوعی شامل استدلال، دانش، برنامه‌ریزی، یادگیری، پردازش زبان طبیعی (ارتباطات)، ادراک و توانایی حرکت و دستکاری اشیاء است. هوش عمومی (یا «هوش مصنوعی قوی») هنوز هم در میان اهداف بلندمدت این حوزه قرار دارد. در حال حاضر، رویکردهای محبوب شامل یادگیری عمیق، روش‌های آماری، هوش محاسباتی و هوش مصنوعی نمادین سنتی است. تعداد زیادی ابزار در هوش مصنوعی استفاده می‌شود، از جمله نسخه‌هایی از جستجو و بهینه‌سازی ریاضی، منطق، روش‌های مبتنی بر احتمال و اقتصاد، و بسیاری دیگر.

چاپگر سه‌بعدی

چاپ سه‌بعدی

چاپ سه‌بعدی که به عنوان تولید افزایشی نیز شناخته می‌شود، توسط جرمی ریفکین و دیگران به عنوان بخشی از انقلاب صنعتی سوم مطرح شده است.[۱۶]

چاپ سه‌بعدی در ترکیب با فناوری اینترنت، اجازه می‌دهد تا نقشه‌های دیجیتال تقریباً هر محصول مادی به فوریت برای شخص دیگری ارسال شود تا در محل تولید گردد، و خرید آنلاین محصول را تقریباً آنی می‌سازد.

اگرچه این فناوری هنوز برای تولید اکثر محصولات بسیار خام است، اما به سرعت در حال توسعه است و در سال ۲۰۱۳ بحثی پیرامون موضوع سلاح‌های چاپ سه‌بعدی ایجاد کرد.[۱۷]

ژن‌درمانی

ژن‌درمانی برای اولین بار در اواخر ۱۹۹۰/اوایل ۱۹۹۱ برای کمبود آدنوزین دآمیناز با موفقیت نشان داده شد، اگرچه درمان سوماتیک بود - به این معنی که بر خط زاینده (Germ line) بیمار تأثیر نمی‌گذاشت و بنابراین ارثی نبود. این امر راه را برای درمان سایر بیماری‌های ژنتیکی و افزایش علاقه به ژن‌درمانی خط زاینده - درمانی که بر گامت‌ها و نوادگان بیماران تأثیر می‌گذارد - هموار کرد.

بین سپتامبر ۱۹۹۰ تا ژانویه ۲۰۱۴، حدود ۲۰۰۰ کارآزمایی بالینی ژن‌درمانی انجام یا تأیید شده است.[۱۸]

واکسن‌های سرطان

واکسن سرطان واکسنی است که سرطان موجود را درمان می‌کند یا از توسعه سرطان در افراد خاص با ریسک بالا جلوگیری می‌کند. واکسن‌هایی که سرطان موجود را درمان می‌کنند به عنوان واکسن‌های درمانی سرطان شناخته می‌شوند. در حال حاضر هیچ واکسنی وجود ندارد که بتواند به‌طور کلی از سرطان پیشگیری کند.

در ۱۴ آوریل ۲۰۰۹، شرکت دندریون (Dendreon) اعلام کرد که کارآزمایی بالینی فاز سوم پروونج (Provenge)، واکسن سرطانی که برای درمان سرطان پروستات طراحی شده است، افزایش بقا را نشان داده است. این واکسن تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) را برای استفاده در درمان بیماران مبتلا به سرطان پروستات پیشرفته در ۲۹ آوریل ۲۰۱۰ دریافت کرد.[۱۹] تأیید پروونج علاقه به این نوع درمان را تحریک کرده است.[۲۰]

گوشت پرورشی

گوشت پرورشی، که همچنین گوشت in vitro، گوشت پاک، گوشت دام بدون رواداری ستم، شیمیت (shmeat)، و گوشت آزمایشگاهی نامیده می‌شود، محصولی از گوشت حیوان است که هرگز بخشی از یک حیوان زنده نبوده است، به استثنای سرم جنین گاوی که از یک گاو ذبح شده گرفته شده است. در قرن بیست و یکم، چندین پروژه تحقیقاتی بر روی گوشت in vitro در آزمایشگاه کار کرده‌اند.[۲۱] اولین همبرگر گوشت آزمایشگاهی، که توسط یک تیم هلندی ایجاد شد، در یک نمایش برای مطبوعات در لندن در اوت ۲۰۱۳ خورده شد.[۲۲] هنوز مشکلاتی برای غلبه بر آن‌ها وجود دارد تا گوشت in vitro به صورت تجاری در دسترس قرار گیرد.[۲۳] گوشت پرورشی بسیار گران است، اما انتظار می‌رود با بهبود فناوری، هزینه آن کاهش یابد تا بتواند با گوشت به‌دست‌آمده به روش سنتی رقابت کند.[۲۴][۲۵] گوشت in vitro همچنین یک مسئله اخلاقی است. برخی استدلال می‌کنند که کمتر از گوشت سنتی قابل اعتراض است زیرا شامل کشتن نمی‌شود و خطر ظلم به حیوانات را کاهش می‌دهد، در حالی که دیگران با خوردن گوشتی که به‌طور طبیعی رشد نکرده است مخالف هستند.

نانوفناوری

نانوفناوری (که گاهی اوقات به اختصار نانوتک نامیده می‌شود) دستکاری ماده در مقیاس اتمی، مولکولی و فراذره‌ای است. اولین توصیف گسترده از نانوفناوری[۲۶][۲۷] به هدف فناورانه خاص دستکاری دقیق اتم‌ها و مولکول‌ها برای ساخت محصولات ماکرومقیاس اشاره داشت که اکنون به عنوان نانوفناوری مولکولی نیز شناخته می‌شود. توصیف تعمیم‌یافته‌تری از نانوفناوری متعاقباً توسط پیشگامی ملی نانوفناوری (National Nanotechnology Initiative) ایجاد شد که نانوفناوری را به عنوان دستکاری ماده با حداقل یک بعد در اندازه ۱ تا ۱۰۰ نانومتر تعریف می‌کند. این تعریف منعکس‌کننده این واقعیت است که اثرات مکانیک کوانتومی در این مقیاس مهم هستند، و بنابراین تعریف از یک هدف فناورانه خاص به یک دسته تحقیقاتی تغییر کرد که شامل همه انواع تحقیقات و فناوری‌هایی می‌شود که با ویژگی‌های خاص ماده که در زیر آستانه اندازه معین رخ می‌دهد، سروکار دارند.

رباتیک

رباتیک شاخه‌ای از فناوری است که با طراحی، ساخت، بهره‌برداری و کاربرد رباتها،[۲۸] و همچنین سیستم‌های رایانه‌ای برای کنترل آن‌ها، بازخورد حسی و پردازش اطلاعات سروکار دارد. این فناوری‌ها با ماشین‌های خودکاری سروکار دارند که می‌توانند جایگزین انسان در محیط‌های خطرناک، کارخانه‌ها، انبارها یا آشپزخانه‌ها شوند؛ یا از نظر ظاهر، رفتار و/یا شناخت شبیه انسان باشند. یک مثال خوب از رباتی که شبیه انسان است، سوفیا است؛ یک ربات انسان‌نمای اجتماعی که توسط شرکت مستقر در هنگ کنگ به نام هانسون رباتیک (Hanson Robotics) توسعه یافته و در ۱۹ آوریل ۲۰۱۵ فعال شد. بسیاری از ربات‌های امروزی از طبیعت الهام گرفته‌اند که به حوزه رباتیک زیستی (Bio-inspired robotics) کمک می‌کند.

چاپگر سه‌بعدی خودتکثیرکننده

درمان با سلول‌های بنیادی

درمان با سلول‌های بنیادی یک استراتژی مداخله‌ای است که سلول‌های بنیادی بالغ جدید را وارد بافت آسیب‌دیده می‌کند تا بیماری یا جراحت را درمان کند. بسیاری از پژوهشگران پزشکی معتقدند که درمان‌های سلول‌های بنیادی پتانسیل تغییر چهره بیماری‌های انسانی و کاهش رنج را دارند.[۲۹] توانایی سلول‌های بنیادی برای خودتجدیدی و ایجاد نسل‌های بعدی با درجات مختلف قابلیت‌های تمایز،[۳۰] پتانسیل قابل‌توجهی برای تولید بافت‌هایی ارائه می‌دهد که می‌توانند به‌طور بالقوه جایگزین مناطق بیمار و آسیب‌دیده در بدن شوند، با کمترین خطر رد پیوند و عوارض جانبی.

سلول‌های T اصلاح‌شده با گیرنده آنتی‌ژن کایمریک (CAR) در میان سایر روش‌های ایمنی‌درمانی برای درمان سرطان مطرح شده‌اند و علیه بدخیمی‌های سلول B به کار گرفته می‌شوند. با وجود نتایج امیدوارکننده این فناوری نوآورانه، سلول‌های CAR-T از محدودیت‌هایی که باید برای ارائه درمان‌های قابل‌اطمینان‌تر و کارآمدتر علیه سایر انواع سرطان برطرف شوند، مستثنی نیستند.[۳۱]

فناوری دفتر کل توزیع‌شده

فناوری دفتر کل توزیع‌شده یا بلاک‌چین، فهرستی شفاف و تغییرناپذیر از تراکنش‌ها را فراهم می‌کند. طیف وسیعی از کاربردها برای جاهایی که نیاز به پایگاه داده باز و غیرمتمرکز است، از زنجیره تأمین تا رمزارزها پیشنهاد شده است.

قراردادهای هوشمند تراکنش‌های خوداجرا شونده‌ای هستند که هنگام برآورده شدن شرایط از پیش تعریف‌شده رخ می‌دهند. هدف، ارائه امنیتی برتر از حقوق قراردادهای سنتی و کاهش هزینه‌های تراکنش و تأخیرها است. ایده اولیه توسط نیک سابو در سال ۱۹۹۴ مطرح شد،[۳۲] اما تا زمان توسعه بلاک‌چین‌ها محقق نشد.[۳۳][۳۴]

واقعیت افزوده

این نوع فناوری که در آن گرافیک دیجیتال بر روی تصاویر زنده بارگذاری می‌شود، از قرن بیستم وجود داشته است، اما به لطف ورود سخت‌افزارهای محاسباتی قدرتمندتر و پیاده‌سازی متن‌باز، این فناوری توانسته کارهایی را انجام دهد که هرگز فکر نمی‌کردیم ممکن باشد. برخی از روش‌هایی که ما از این فناوری استفاده کرده‌ایم می‌تواند از طریق برنامه‌هایی مانند پوکمون گو، فیلترهای اسنپ‌چت و اینستاگرام و سایر برنامه‌هایی باشد که چیزهای خیالی را در اشیاء واقعی ایجاد می‌کنند.[۳۵]

موشک‌های چندبار مصرف

موشک‌های چندبار مصرف، بر خلاف موشک‌های یک‌بار مصرف که پس از پرتاب دور انداخته می‌شوند، قادرند با نیروی پیشران به سلامت در یک مکان از پیش مشخص شده فرود بیایند و برای استفاده مجدد در پرتاب‌های بعدی بازیابی شوند. نمونه‌های اولیه شامل مک‌دانل داگلاس دی‌سی-ایکس (DC-X) بود که در دهه ۱۹۹۰ آزمایش شد،[۳۶] اما شرکت اسپیس‌اکس اولین شرکتی بود که از قابلیت استفاده مجدد پیشران در مرحله اول یک پرتابگر مداری عملیاتی، یعنی فالکون ۹، در دهه ۲۰۱۰ استفاده کرد.[۳۵] اسپیس‌اکس همچنین در حال توسعه یک موشک کاملاً قابل استفاده مجدد به نام استارشیپ است.[۳۶] سایر نهادهایی که موشک‌های چندبار مصرف را توسعه می‌دهند شامل بلو ارجین[۳۶] و راکت لب[۳۷] هستند.

توسعه فناوری‌های نوظهور

از آنجا که نوآوری باعث رشد اقتصادی می‌شود و پاداش‌های اقتصادی بزرگی از اختراعات جدید حاصل می‌شود، منابع زیادی (بودجه و تلاش) صرف توسعه فناوری‌های نوظهور می‌شود. برخی از منابع این منابع در زیر شرح داده شده است.

تحقیق و توسعه

تحقیق و توسعه (R&D) به سمت پیشرفت فناوری به‌طور کلی هدایت می‌شود و بنابراین شامل توسعه فناوری‌های نوظهور نیز هست. همچنین ببینید: فهرست کشورها بر پایه هزینه‌های تحقیق و توسعه.

پژوهش کاربردی شکلی از تحقیق سیستماتیک شامل کاربرد عملی علم است. این پژوهش به بخشی از نظریه‌ها، دانش، روش‌ها و تکنیک‌های انباشته شده جوامع تحقیقاتی (دانشگاهیان) دسترسی پیدا کرده و از آن‌ها برای یک هدف خاص، اغلب مبتنی بر دولت، کسب‌وکار یا مشتری استفاده می‌کند.

سیاست علم حوزه‌ای از سیاست‌گذاری عمومی است که به سیاست‌هایی که بر انجام فعالیت‌های علمی و پژوهشی تأثیر می‌گذارد، از جمله تأمین مالی علم، اغلب در راستای پیگیری سایر اهداف سیاست ملی مانند نوآوری فناورانه برای ترویج توسعه محصولات تجاری، توسعه تسلیحات، مراقبت‌های بهداشتی و نظارت زیست‌محیطی مربوط می‌شود.

پروانه‌های ثبت اختراع

۳۰ متقاضی برتر ثبت اختراع هوش مصنوعی در سال ۲۰۱۶

پروانه‌های ثبت اختراع (پتنت‌ها) به مخترعان یک دوره زمانی محدود (حداقل ۲۰ سال، اما مدت زمان بر اساس حوزه قضایی متفاوت است) از حق انحصاری در ساخت، فروش، استفاده، اجاره یا موارد دیگر اختراعات فناورانه جدیدشان را می‌دهند. هوش مصنوعی، اختراعات رباتیک، مواد جدید یا پلتفرم‌های بلاک‌چین ممکن است قابل ثبت اختراع باشند؛ این پتنت‌ها از دانش فنی مورد استفاده برای ایجاد این اختراعات محافظت می‌کنند.[۳۸] در سال ۲۰۱۹، سازمان جهانی مالکیت فکری (وایپو) گزارش داد که هوش مصنوعی (AI) پربارترین فناوری نوظهور از نظر تعداد درخواست‌های ثبت اختراع و پتنت‌های اعطا شده بوده است، و اینترنت اشیاء از نظر اندازه بازار بزرگ‌ترین تخمین زده شد. پس از آن، دوباره از نظر اندازه بازار، فناوری‌های کلان‌داده، رباتیک، هوش مصنوعی، چاپ سه‌بعدی و نسل پنجم خدمات تلفن همراه (5G) قرار داشتند.[۳۹] از زمان ظهور هوش مصنوعی در دهه ۱۹۵۰، ۳۴۰٬۰۰۰ درخواست ثبت اختراع مرتبط با هوش مصنوعی توسط نوآوران ثبت شده و ۱٫۶ میلیون مقاله علمی توسط محققان منتشر شده است که اکثریت تمام پرونده‌های ثبت اختراع مرتبط با هوش مصنوعی از سال ۲۰۱۳ منتشر شده‌اند. شرکت‌ها ۲۶ مورد از ۳۰ متقاضی برتر ثبت اختراع هوش مصنوعی را تشکیل می‌دهند و دانشگاه‌ها یا سازمان‌های تحقیقاتی عمومی چهار مورد باقی‌مانده را به خود اختصاص داده‌اند.[۴۰]

دارپا

دارپا (آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته دفاعی) آژانسی از وزارت دفاع ایالات متحده است که مسئول توسعه فناوری‌های نوظهور برای استفاده توسط ارتش است.

دارپا در سال ۱۹۵۸ به عنوان آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته (ARPA) توسط رئیس‌جمهور دوایت دی. آیزنهاور ایجاد شد. هدف آن تدوین و اجرای پروژه‌های تحقیق و توسعه برای گسترش مرزهای فناوری و علم، با هدف رسیدن به فراتر از نیازهای نظامی فوری بود.

پروژه‌های تأمین مالی شده توسط دارپا فناوری‌های قابل‌توجهی را ارائه کرده‌اند که بر بسیاری از زمینه‌های غیرنظامی تأثیر گذاشته است، مانند اینترنت و فناوری سامانه موقعیت‌یاب جهانی (GPS).

مسابقات و جوایز فناوری

جوایزی وجود دارند که انگیزه‌ای برای فراتر رفتن از محدودیت‌های فناوری (که عموماً مترادف با فناوری‌های نوظهور است) ایجاد می‌کنند. توجه داشته باشید که در حالی که برخی از این جوایز پس از وقوع دستاورد و از طریق تجزیه و تحلیل شایستگی‌های پیشرفت‌های فناورانه پاداش می‌دهند، برخی دیگر از طریق مسابقات برای جوایزی که برای اهداف هنوز محقق نشده ارائه می‌شوند، ایجاد انگیزه می‌کنند.

جایزه اورتیگ یک جایزه ۲۵٬۰۰۰ دلاری بود که در سال ۱۹۱۹ توسط هتل‌دار فرانسوی ریموند اورتیگ برای اولین پرواز بدون توقف بین شهر نیویورک و پاریس پیشنهاد شد. در سال ۱۹۲۷، چارلز لیندبرگ با یک هواپیمای تک‌موتوره رایان تغییریافته به نام اسپریت آو سنت لوئیس برنده این جایزه شد. در مجموع، نه تیم ۴۰۰٬۰۰۰ دلار را در تعقیب جایزه اورتیگ هزینه کردند.

سری جوایز اکس‌پری (XPRIZE)، مسابقات عمومی طراحی و مدیریت شده توسط سازمان غیرانتفاعی به نام بنیاد جایزه ایکس، با هدف تشویق توسعه فناورانه‌ای است که می‌تواند به نفع بشریت باشد. مشهورترین جایزه اکس تا به امروز، جایزه ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلاری انصاری اکس‌پری مربوط به توسعه فضاپیما بود که در سال ۲۰۰۴ برای توسعه اسپیس‌شیپ یک اعطا شد.

جایزه تورینگ جایزه‌ای سالانه است که توسط انجمن ماشین‌های حسابگر (ACM) به «شخصی که برای مشارکت‌های با ماهیت فنی در جامعه محاسباتی انتخاب شده است» داده می‌شود. تصریح شده است که مشارکت‌ها باید از اهمیت فنی پایدار و عمده در زمینه کامپیوتر برخوردار باشند. جایزه تورینگ عموماً به عنوان بالاترین نشان در علوم رایانه شناخته می‌شود و در سال ۲۰۱۴ به ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار افزایش یافت.

جایزه فناوری هزاره هر دو سال یک بار توسط آکادمی فناوری فنلاند، یک صندوق مستقل که توسط صنعت فنلاند و دولت فنلاند با مشارکت یکدیگر تأسیس شده است، اعطا می‌شود. اولین دریافت‌کننده تیم برنرز لی، مخترع وب جهان‌گستر بود.

در سال ۲۰۰۳، دیوید گوبل سرمایه اولیه جایزه موش متوشالح (Mprize) را برای تشویق توسعه درمان‌های جدید افزایش طول عمر در موش‌ها، که از نظر ژنتیکی شبیه به انسان هستند، تأمین کرد. تاکنون سه جایزه موش اعطا شده است: یکی برای شکستن رکوردهای طول عمر به دکتر آندری بارتکه از دانشگاه ایلینوی جنوبی؛ یکی برای استراتژی‌های جوان‌سازی دیرهنگام به دکتر استیون اسپیندلر از دانشگاه کالیفرنیا؛ و یکی به دکتر زی. دیو شارپ برای کارش با داروی راپامایسین.

نقش علمی-تخیلی

علمی-تخیلی اغلب با ارائه احتمالات خلاقانه و جذاب برای پیشرفت فناورانه، بر نوآوری و فناوری جدید تأثیر گذاشته است. برای مثال، بسیاری از پیشگامان موشکی از علمی-تخیلی الهام گرفته‌اند.[۴۱] مستند چگونه ویلیام شاتنر دنیا را تغییر داد تعدادی از نمونه‌های فناوری‌های خیالی را که به واقعیت تبدیل شدند، توصیف می‌کند.

لبه بُرنده (Bleeding edge)

اصطلاح لبه بُرنده (یا لبه خونین) برای اشاره به برخی از فناوری‌های جدید استفاده شده است که به عنوان کنایهای به اصطلاحات مشابه «لبه پیشرو» (Leading edge) و «لبه تکنولوژی» (Cutting edge) شکل گرفته است. این اصطلاح تمایل دارد به پیشرفت حتی بیشتر اشاره کند، اگرچه با خطر افزایش یافته به دلیل غیرقابل اعتماد بودن نرم‌افزار یا سخت‌افزار.[۴۲] اولین نمونه مستند از استفاده از این اصطلاح به اوایل سال ۱۹۸۳ برمی‌گردد، زمانی که یک مدیر بانکی ناشناس نقل شد که از آن در اشاره به شرکت فناوری ذخیره‌سازی (Storage Technology Corporation) استفاده کرده است.[۴۳]

جستارهای وابسته

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ فناوری‌های نوپدید موجود است.

یادداشت‌ها

    منابع

    1. ↑ Rotolo, Daniele; Hicks, Diana; Martin, Ben R. (December 2015). "What is an emerging technology?" (PDF). Research Policy. 44 (10): 1827–1843. arXiv:1503.00673. doi:10.1016/j.respol.2015.06.006. S2CID 15234961. SSRN 2564094.
    2. ↑ International Congress Innovation and Technology XXI: Strategies and Policies Towards the XXI Century, & Soares, O. D. D. (1997). Innovation and technology: Strategies and policies. Dordrecht: Kluwer Academic.
    3. ↑ Einsiedel, Edna F., ed. (2009). Emerging Technologies: From Hindsight to Foresight (به انگلیسی). UBC Press. ISBN 978-0-7748-5865-6.
    4. ↑ Emerging technologies: where is the federal government on the high tech curve?: hearing before the Subcommittee on Government Management, Information, and Technology of the Committee on Government Reform, House of Representatives, One Hundred Sixth Congress, second session, April 24, 2000
    5. ↑ See: Wired Magazine, "Why the future doesn't need us",
    6. ↑ Joy, Bill (2000). "Why the future doesn't need us". Wired. Retrieved 2005-11-14.
    7. ↑ Bard, Alexander; Söderqvist, Jan (8 May 2012). The Futurica Trilogy. Stockholm Text. ISBN 978-9187173240.
    8. ↑ Bostrom, Nick (2002). "Existential risks: analyzing human extinction scenarios". Journal of Evolution and Technology. 9 (1). Retrieved 2006-02-21.
    9. ↑ Warwick, K: “March of the Machines”, University of Illinois Press, 2004
    10. ↑ McKibben, Bill (2003). Enough: Staying Human in an Engineered Age. Times Books. ISBN 978-0-8050-7096-5.
    11. ↑ Kurzweil, Raymond (2005). The Singularity Is Near: When Humans Transcend Biology. Viking Adult. ISBN 978-0-670-03384-3.
    12. ↑ الگو:Ford 2009 The lights in the tunnel
    13. ↑ Saenz, Aaron (15 December 2009). "Martin Ford Asks: Will Automation Lead to Economic Collapse?". singularityhub.com. Retrieved 28 May 2017.
    14. ↑ توسعه بردهای مدار چاپی در دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. یک مثال، در میان سایر موارد، شامل برد مدار چاپی پشته‌شده توسط ویکتور اف. دالگرن و همکاران است U.S. Patent ۳٬۴۰۹٬۷۳۲. همچنین ببینید: سامانه در پکیج (SiP) یا پشته تراشه MCM
    15. ↑ این طراحی مفهومی دارای قطر بیش از ۲۰۰ متر (۶۶۰ فوت) است.
    16. ↑ "Home – Office of Jeremy Rifkin". Office of Jeremy Rifkin. Archived from the original on 25 February 2017. Retrieved 28 May 2017.
    17. ↑ Estes, Adam Clark (January 6, 2015). "3D-Printed Guns Are Only Getting Better, and Scarier". Gizmodo. Retrieved 28 May 2017.
    18. ↑ "Gene Therapy Clinical Trials Worldwide". www.wiley.com. Retrieved 28 May 2017.
    19. ↑ "Approval Letter – Provenge". Food and Drug Administration. 2010-04-29. Archived from the original on 2017-07-23.
    20. ↑ Dimond, Patricia Fitzpatrick (18 October 2010). "What Comes After Dendreon's Provenge?". genengnews.com. Archived from the original on 2016-08-14.
    21. ↑ Siegelbaum, D.J. (2008-04-23). "In Search of a Test-Tube Hamburger". Time. Archived from the original on January 22, 2010. Retrieved 2009-04-30.
    22. ↑ "World's first lab-grown burger is eaten in London". BBC News. 5 August 2013. Retrieved 28 May 2017.
    23. ↑ Fountain, Henry (12 May 2013). "Engineering the $325,000 In Vitro Burger". The New York Times. Retrieved 28 May 2017.
    24. ↑ Temple, James (2009-02-23). "The Future of Food: The No-kill Carnivore". Portfolio.com. Retrieved 2009-08-07.
    25. ↑ Preliminary Economics Study of Cultured Meat بایگانی‌شده در اکتبر ۳, ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine, eXmoor Pharma Concepts, 2008
    26. ↑ Drexler, K. Eric (1986). Engines of Creation: The Coming Era of Nanotechnology. Doubleday. ISBN 978-0-385-19973-5.
    27. ↑ Drexler, K. Eric (1992). Nanosystems: Molecular Machinery, Manufacturing, and Computation. New York: John Wiley & Sons. ISBN 978-0-471-57547-4.
    28. ↑ "robotics". Oxford Dictionaries. Archived from the original on May 18, 2011. Retrieved 4 February 2011.
    29. ↑ Lindvall, O.; Kokaia, Z. (2006). "Stem cells for the treatment of neurological disorders". Nature. 441 (7097): 1094–1096. Bibcode:2006Natur.441.1094L. doi:10.1038/nature04960. PMID 16810245. S2CID 4425363.
    30. ↑ Weissman IL (January 2000). "Stem cells: units of development, units of regeneration, and units in evolution". Cell. 100 (1): 157–68. doi:10.1016/S0092-8674(00)81692-X. PMID 10647940. S2CID 12414450. as cited in Gurtner GC; Callaghan MJ; Longaker MT (2007). "Progress and potential for regenerative medicine". Annu. Rev. Med. 58: 299–312. doi:10.1146/annurev.med.58.082405.095329. PMID 17076602.
    31. ↑ Ureña-Bailén, Guillermo; Lamsfus-Calle, Andrés; Daniel-Moreno, Alberto; Raju, Janani; Schlegel, Patrick; Seitz, Christian; Atar, Daniel; Antony, Justin S; Handgretinger, Rupert; Mezger, Markus (20 May 2020). "CRISPR/Cas9 technology: towards a new generation of improved CAR-T cells for anticancer therapies". Briefings in Functional Genomics. 19 (3): 191–200. doi:10.1093/bfgp/elz039. PMID 31844895.
    32. ↑ Szabo, Nick (1996). "Smart Contracts: Building Blocks for Digital Markets". www.fon.hum.uva.nl. Retrieved 2018-03-08.
    33. ↑ How blockchain technology could change our lives - European Parliamentary Research Service
    34. ↑ Vincenzo, Morabito (2017). Business Innovation Through Blockchain: The B3 Perspective. pp. 101–124.
    35. 1 2 Angelo Young and Michael B. Sauter, Technology: 21 of the most important inventions in the 21st century so far, USA Today: Money, retrieved 11 February 2023.
    36. 1 2 3 McLaughlin, Hailey Rose (October 30, 2019). DC-X: The NASA rocket that inspired SpaceX and Blue Origin, Astronomy Magazine, retrieved 6 December 2024.
    37. ↑ "Rocket Lab targets $50 million launch price for Neutron rocket to challenge SpaceX's Falcon 9". CNBC. 24 March 2023.
    38. ↑ S. Cadogan, Marsha. "Relationships, Issues Around Intellectual Property, Emerging Technologies". The Lawyer's Daily.
    39. ↑ "Intellectual Property and Frontier Technologies". WIPO.
    40. ↑ "WIPO Technology Trends 2019 - Artificial Intelligence" (PDF). WIPO. 2019.
    41. ↑ Benson, Michael (2019-07-20). "Opinion | Science Fiction Sent Man to the Moon". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2022-12-02.
    42. ↑ Schommer, Ingo; Broschart, Steven (2010). SilverStripe: The Complete Guide to CMS Development. John Wiley & Sons. p. 22. ISBN 978-0-470-68270-8.
    43. ↑ Hayes, Thomas C. (21 March 1983). "Hope at Storage Technology". The New York Times. Retrieved 10 September 2013.

    برای مطالعه بیشتر

    General
    • Giersch, H. (1982). Emerging technologies: Consequences for economic growth, structural change, and employment: symposium 1981. Tübingen: Mohr.
    • Jones-Garmil, K. (1997). The wired museum: Emerging technology and changing paradigms. Washington, DC: American Association of Museums.
    • Kaldis, Byron (2010). "Converging Technologies". Sage Encyclopedia of Nanotechnology and Society, Thousand Oaks: CA, Sage
    • Rotolo D.; Hicks D.; Martin B. R. (2015). "What is an emerging technology?". Research Policy. 44 (10): 1827–1843. arXiv:1503.00673. doi:10.1016/j.respol.2015.06.006. S2CID 15234961.
    Law and policy
    • Branscomb, L. M. (1993). Empowering technology: Implementing a U.S. strategy. Cambridge, Mass: MIT Press.
    • Raysman, R. , & Raysman, R. (2002). Emerging technologies and the law: Forms and analysis. Commercial law intellectual property series. New York, N.Y. : Law Journal Press.
    Information and learning
    • Hung, D. , & Khine, M. S. (2006). Engaged learning with emerging technologies. Dordrecht: Springer.
    • Kendall, K. E. (1999). Emerging information technologies: Improving decisions, cooperation, and infrastructure. Thousand Oaks, Calif: Sage Publications.
    Illustrated
    • Weinersmith, Kelly; Weinersmith, Zach (2017). Soonish: Ten Emerging Technologies That'll Improve and/or Ruin Everything. Penguin Press. ISBN 978-0-399-56382-9.
    Other
    • Cavin, R. K. , & Liu, W. (1996). Emerging technologies: Designing low power digital systems. [New York]: Institute of Electrical and Electronics Engineers.
    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.