فرشته گروزنی

فرشته گروزنی: درون چچن
نویسنده(ها)آسنه سیستاد
کشورنروژ
زباننروژی
گونه(های) ادبیغیر داستانی
ناشرکاپلن دام
تاریخ نشر
۲۰۰۷
شمار صفحات352pp (hardback)
شابکشابک ۹۷۸−۱−۸۴۴۰۸−۵۱۶−۳
شماره اوسی‌ال‌سی۱۸۳۱۴۸۹۵۱
پس ازOne Hundred And One Days: A Baghdad Journal 

فرشته گروزنی: درون چچن (به نروژی: De krenkede , به معنای واقعی کلمه «آزرده») کتابی از روزنامه‌نگار نروژی، آسنه سیرستاد، است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد و روایتی از زندگی روزمره در جمهوری جنگ‌زده چچن روسیه ارائه می‌دهد. این کتاب همچنین با عنوان «فرشته گروزنی: یتیمان جنگی فراموش‌شده» نیز منتشر شده است.[۱]

پیشینه

آسنه سیرستاد اولین بار در سال ۱۹۹۴ (در سن ۲۴ سالگی) در جریان جنگ اول چچن از چچن بازدید کرد. در سال ۲۰۰۶، او برای بررسی پیشرفت آن به منطقه بازگشت. در دوره بین این دو جنگ، چچن پس از پیروزی احمد قدیروف، رئیس‌جمهور تحت حمایت روسیه در انتخابات مورد مناقشه، درگیر جنگ داخلی دوم شد. در طول این درگیری، کنترل روسیه بر این استان دوباره برقرار شد، فرآیندی که باعث تلفات جانی عظیم و تخریب گسترده ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها شد. در سال ۲۰۰۳، سازمان ملل متحد، گروزنی، پایتخت چچن را به عنوان ویران‌شده‌ترین شهر جهان توصیف کرد.

روزنامه‌نگاران خارجی عموماً اجازه ورود به چچن را ندارند و سیرستاد بیشتر سفرها و تحقیقات خود را با لباس مبدل و موهای رنگ‌شده انجام داد.[۲]

خلاصه

فرشته گروزنی تلاش می‌کند تا روایتی بی‌طرفانه و قابل فهم از نیروهای پیچیده تاریخی و سیاسی دخیل در درگیری چچن ارائه دهد و در عین حال، برخوردهای خود با رزمندگان و غیرنظامیان هر دو طرف را نیز شرح دهد. این کتاب روایتی از دیدار او با رمضان قدیروف، رئیس‌جمهور چچن، را نیز در بر می‌گیرد. علاوه بر تلاش برای درک طرز فکر مردم چچن و روسیه، یکی از مضامین کلیدی کتاب، افشای فساد در روند بازسازی چچن است.

فرشته گروزنی که در عنوان کتاب آمده، زنی چچنی به نام هادیجات گاتایوا است که خانه‌شان را به پرورشگاهی برای کودکان خیابانی جنگ تبدیل کرده است.

انتقاد

انتقادی که اغلب به آسنه سیرستاد وارد می‌شود، تمایل او به ارائه داستان‌های شخصی است که صحت آنها به‌طور کامل بررسی نشده است. سبک او، که حقایق تاریخی را با روایت‌های شخصی ترکیب می‌کند، گاهی اوقات مرز بین واقعیت و داستان را محو می‌کند و شکاف‌های زبانی می‌تواند باعث سوءتفاهم شود. او با تمرکز بر چنین گروه کوچکی از افراد برای ارائه استدلال خود، نمی‌تواند ثابت کند که هرگونه سوءاستفاده یا تخلف سیستماتیک است و بنابراین نمی‌تواند به راحتی افراد را به خاطر اعمالشان پاسخگو کند.

او در رمان «فرشته گروزنی» با نوشتن بخش‌هایی از کتاب به صورت سوم شخص، پا را فراتر می‌گذارد. او وقایعی را که شاهد آنها نبوده، اغلب با زبانی زنده و برانگیزاننده توصیف می‌کند که با شخصیت واقعی راوی داستان تناسب ندارد. منتقد منچستر گاردین «اختلال در گزارش و صحنه‌های خیالی» را «گاهی اوقات ناراحت‌کننده» توصیف کرد.

منابع

  1. Groskop، Viv (۲۰۰۸-۰۳-۰۹). «When the Russian bear roared» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۳۰.
  2. "Author Asne Seierstad enters hell with the angel of Grozny - Times Online". entertainment.timesonline.co.uk (به انگلیسی). Retrieved 2025-11-30.