عملیات بدر (۱۹۷۳)

عملیات بدر ۱۹۷۳
بخشی از the جنگ یوم کیپور

عبور خودروهای نظامی مصری از کانال سوئز بر فراز یکی از سر پل‌ها در ۷ اکتبر ۱۹۷۳
تاریخ۶–۸ اکتبر ۱۹۷۳
موقعیت
نتایج پیروزی مصر[۱]
تغییرات
قلمرو
کانال سوئز تحت کنترل مصر درآمد
سقوط خط بار-لو اسرائیل
طرف‌های درگیر
 اسرائیل مصر
فرماندهان و رهبران
داوید الازار
شموئل گونن
آلبرت آلموندز
آبراهام عدن
آریل شارون
احمد اسماعیل علی
سعد شاذلی
سعد مامون
عبدالمنعم واصل
قوا
۶ اکتبر:
  • ۱ لشکر
  • ۸٬۰۰۰ پیاده‌نظام (۴۶۰–۶۰۰ در خط بار-لو)[۲][۳][۴][۵]
  • ۳۰۰–۳۶۰ تانک

۸ اکتبر:
  • ۳ لشکر
  • ۶۴۰ تانک
۶ اکتبر:[۶]
  • ۳۲٬۰۰۰ نفر پیاده‌نظام

۷ اکتبر:[۷]
  • ۲۰۰ نفر تانک

۸ اکتبر:[۸]
  • ۵ لشکر
  • ۹۰٬۰۰۰ پیاده‌نظام
  • ۹۸۰ تانک
تلفات و خسارات
۹۵۰ کشته
۲۰۰۰ زخمی
۴۰۰–۵۰۰ تانک [۹]
۲۸۰ کشته
۲۰ تانک[۹]

عملیات بدر ۱۹۷۳ (عربی: عملية بدر) یک حمله و عملیات نظامی مصر در سراسر کانال سوئز بود که خط بار-لو، زنجیره‌ای از استحکامات اسرائیل در امتداد خط مقدم شبه جزیره سینا تحت اشغال اسرائیل، را در ۶ اکتبر ۱۹۷۳ نابود کرد. این عملیات همزمان با حمله نظامی سوریه به بلندی‌های جولان تحت اشغال اسرائیل آغاز شد و جنگ یوم کیپور را آغاز کرد. در طول جنگ فرسایشی، که پیش از عملیات بدر رخ داد، مصر و سوریه (که قبلاً از اعضای جمهوری متحده عربی بودند) به دنبال بازپس‌گیری سرزمین‌هایی بودند که اسرائیل در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۶۷ از آنها گرفته بود.[۱۰]

مصری‌ها با تمرینات آموزشی در سال ۱۹۶۸، آماده‌سازی برای این حمله را آغاز کردند و به دنبال آن از سال ۱۹۷۱ به بعد، از جمله یک عملیات فریب، برنامه‌ریزی عملیاتی را آغاز کردند.[۱۱] در مراحل آغازین حمله، که به عنوان «گذرگاه» شناخته می‌شود، مهندسان رزمی مصری با استفاده از توپ‌های آبی، به سرعت گذرگاه‌های متعددی را از میان دیوار شنی که کرانه شرقی کانال سوئز را پوشانده بود، پاکسازی کردند و همزمان پل‌ها را کار گذاشتند[۱۲] و کشتی‌هایی را به کار انداختند که به خودروهای زرهی اجازه عبور به داخل قلمرو تحت کنترل اسرائیل را می‌داد.[۱۳]

ارتش اسرائیل از وسعت حمله غافلگیر شد و تا ۷ اکتبر، مصری‌ها عبور خود را تکمیل کرده بودند. کرانه شرقی اسرائیل توسط پنج لشکر پیاده‌نظام مصر تصرف و اشغال شد که متعاقباً مواضع دفاعی را در سر پل‌هایی که خط مقدم ۱۶۰ کیلومتری (۹۹ مایلی) را در بر می‌گرفت، ایجاد کردند.[۳] پس از آرامش در نبرد در ۷ اکتبر، نیروهای ذخیره زرهی اسرائیل به کانال سوئز رسیدند و یک ضدحمله علیه مصری‌ها در مقابل شهر اسماعیلیه آغاز کردند.[۱۴][۱۵] با این حال، ارتش مصر در استفاده از سلاح‌های ضد تانک برای دفع حمله اسرائیل موفق بود و بار دیگر پیشروی کرد. تا پایان ۸ اکتبر، مصر نواری از خاک در امتداد کل کرانه شرقی کانال سوئز را تا عمق تقریبی ۱۵ کیلومتر (۹٫۳ مایل) اشغال کرده بود.[۱۶]

علاوه بر عبور از کانال، مصر با موفقیت محاصره دریایی علیه اسرائیل در دریای سرخ و دریای مدیترانه را اجرا کرده بود. اگرچه اسرائیل در نهایت توانست پیشروی مصر را متوقف کند و یک ضدحمله را در کانال سوئز جنوبی آغاز کند، موفقیت گسترده نیروهای مصری در مراحل اولیه درگیری، از جمله عملیات بدر، به‌طور ویژه توسط پانورامای ۶ اکتبر در قاهره مصر و پانورامای جنگ اکتبر در دمشق سوریه گرامی داشته می‌شود. در قاهره، پل ۶ اکتبر به نام تاریخی که عملیات بدر در آن آغاز شد، نامگذاری شده است.[۱۷]

منابع

  1. Edwin S. Cochran MAJ, U.S. Army. "THE EGYPTIAN STAFF SOLUTION: OPERATIONAL ART AND PLANNING FOR THE 1973 ARAB-ISRAELI WAR" بایگانی‌شده در ۲۹ آوریل ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine, Naval War College, Newport, R.I. , 13 February 1998. Retrieved on 9 November 2017.
  2. Herzog and Gazit (2005), p. 243
  3. 1 2 Hamid Hussein (October 2002). "A Critical Review of the 1973 Arab-Israeli War". Defence Journal. Archived from the original on 16 January 2009. Retrieved 14 February 2009.
  4. Shazly, pp.224–225
  5. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Gawrych16-18 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  6. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Gawrych28 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  7. Shazly, pp.231, 233
  8. Shazly, p.236
  9. 1 2 Shazly, p.233
  10. سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا Major Michael C. Jordan (1997). "The 1973 Arab-Israeli War: Arab Policies, Strategies, and Campaigns". GlobalSecurity.org. Retrieved 20 April 2009.
  11. "AT-3 SAGGER Anti-Tank Guided Missile". Global Security. Retrieved 21 April 2009.
  12. George W. Gawrych (1992). "Combined Arms in battle since 1939: Combat Engineering". U.S. Army Command and General Staff College. Archived from the original on 13 October 2009. Retrieved 11 April 2009.
  13. Gawrych, pp.1, 19
  14. Joseph Yoon (27 June 2004). "Fighter Generations". Retrieved 25 October 2009.
  15. "Phantom with Israel". AT&T. 1 April 2000. Archived from the original on 29 April 2009. Retrieved 29 April 2009.
  16. Al Jazeera Arabic قناة الجزيرة (8 September 2009), شاهد على العصر- سعد الدين الشاذلي – الجزء الثامن, archived from the original on 21 December 2021, retrieved 8 August 2016
  17. Al Jazeera Arabic قناة الجزيرة (1 September 2009), شاهد على العصر- سعد الدين الشاذلي – الجزء السابع, archived from the original on 21 December 2021, retrieved 8 August 2016
  • Dupuy, Trevor N. (2002). Elusive Victory: The Arab-Israeli Wars, 1947-1974. Military Book Club. ISBN 978-0-9654428-0-0.
  • el-Gamasy, Abdel Ghani (1993). The October War (Translated ed.). The American University in Cairo. p. 430. ISBN 978-977-424-316-5.
  • Hammad, Gamal (2002). Military Battles on the Egyptian Front (به عربی) (First ed.). Dār al-Shurūq. p. 903. ISBN 978-977-09-0866-2.
  • Herzog, Chaim; Shlomo Gazit (12 July 2005). The Arab-Israeli Wars: War and Peace in the Middle East. Vintage. pp. 560. ISBN 978-1-4000-7963-6.
  • O'Ballance, Edgar (1997). No Victor, No Vanquished: The Arab-Israeli War, 1973. Presidio. p. 370. ISBN 978-0-89141-615-9.
  • el-Shazly, Saad (2003). The Crossing of the Suez, Revised Edition (Revised ed.). American Mideast Research. p. 368. ISBN 978-0-9604562-2-2.
Online Publication
  • Gawrych, Dr. George W. (1996). The 1973 Arab-Israeli War: The Albatross of Decisive Victory. Combat Studies Institute, U.S. Army Command and General Staff College. p. 97. In parts: