عبدالحلیم سمایه
عبدالحلیم سَمایه | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۱۸۶۶م الجزیره |
| درگذشت | ۱۹۳۳م الجزیره |
| ملیت |  الجزایرِ فرانسه، سپس  الجزایر مستقل |
| پیشه(ها) | فقیه، اصلاحطلب |
عبدالحلیم بن سَمایه (۱۸۶۶-۱۹۳۳) فقیه، اصلاحطلب، روزنامهنگار و آموزگار الجزایری و از نخستین افرادی بود که جنبش اصلاحخواهی محمد عبده را پذیرفت. خاستگاه خاندان سمایه از شهر الجزیره بود که ترکتبار از اهالی ازمیر بودند و نسبش را «عبدالحلیم بن علی بن عبدالرحمان بن خواجه حسین» ذکر نمودهاند.. از ۱۸۹۶ تا سالها پس از ۱۹۰۰ به تدریس پرداخت. پیش از درگذشت به جنون و بیماری عصبی دچار شد برای آنکه بسیار به استعمار و شکنجههای آنان اعتراض داشت. «اهتزاز الأطواد و الربی من مسألة تحلیل الربا» (۱۹۱۱)، الکنز المدفون و السر المکنون»، «فلسفة الإسلام» از آثار اوست. همچنین مقالات بسیاری از او در روزنامهٔ کوکب إفریقیا و الإقدام از چاپ شد.[۱]
منابع
- ↑ نویهض، عادل (۱۹۸۰). معجم أعلام الجزائر من صدر الإسلام حتی العصر الحاضر. بیروت: بنیاد فرهنگی نویهض. ص. ۱۷۸-۹.
پیوند به بیرون
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ عبدالحلیم سمایه موجود است.