صدامیسم
.svg.png)
صدامیسم (عربی: صدامیة) یا بعثیسم صدامیستی (عربی: البعثیة الصدامیة)، ایدئولوژی سیاسی بعثی است که بر اساس ایدهها و تفکرات سیاسی صدام حسین که از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۳ به عنوان رئیسجمهور عراق، فعالیت میکرد، بنا شده است. این ایدئولوژی، از ملیگرایی عربی، سوسیالیسم عربی و پانعربیسم و همچنین جهان عرب با محوریت عراق حمایت میکند که از کشورهای عربی میخواهد، گفتمان سیاسی صدام را اتخاذ کرده و «گفتمان ناصری» را که ادعا میکند پس از جنگ ششروزه در سال ۱۹۶۷ فروپاشید، رد کنند.[۱] این دیدگاه، نظامیگرا است و اختلافات و درگیریهای سیاسی را به شیوهای نظامی به عنوان «نبردهایی» میبیند که مستلزم «جنگ»، «بسیج نیروها»، «میدانهای نبرد»، «سنگر» و «خندق» هستند.[۲] صدامیسم، رسماً توسط دولت صدام حسین و حزب بعث حاکم عراق حمایت و توسط روزنامه عراقی بابل متعلق به پسر صدام، عدی حسین، ترویج میشد.[۱]
صدامیسم، اغلب به عنوان یک ایدئولوژی اقتدارگرا و تمامیتخواه توصیف شده است که هدف آن، کنترل تمام جنبههای زندگی عراقیها بوده و توسط منتقدان به ترکیب «ملیگرایی عربی سنی، استالینیسم آشفته و تعصب فاشیستی برای سرزمین پدری و رهبر آن» و همچنین توانمندسازی صدام برای ایجاد یک کیش شخصیت حول محور خود، متهم شده است. با این حال، کاربرد این برچسبها، مورد بحث قرار گرفته است.[۳] ماهیت راستگرایانه صدامیسم به رقابت بین بعثیها با نئوبعثیهای چپ افراطی و خانواده اسد که در سوریه بعثی، قدرت را در دست داشتند، دامن زد.
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامofrabengioوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام:0وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ Sassoon, Joseph (February 2017). -9781477305577/3E2A3E4D523556848C0E24AC9318B019 "Aaron M. Faust, The Ba'thification of Iraq: Saddam Hussein's Totalitarianism [Book Review]". International Journal of Middle East Studies. Cambridge University Press. 49 (1): 205–206. doi:10.1017/S0020743816001392.
First, Faust totally ignores the economy in his analysis. This oversight is remarkable given his attempt to trace how the regime became totalitarian, which, by definition, encompasses all facets of life. ... Second, the comparison with Stalin or Hitler is weak when one takes into consideration how many Iraqis were allowed to leave the country. Although citizens needed to undergo a convoluted and bureaucratic procedure to obtain the necessary papers to leave the country, the fact remains that more than one million Iraqis migrated from Iraq from the end of the Iran–Iraq War in 1988 until the US-led invasion in 2003. Third, religion under Stalin did not function in the same manner as it did in Iraq, and while Faust details how the Shia were not allowed to engage in some of their ceremonies, the average Iraqi was allowed to pray at home and in a mosque. ... it is correct that the security services kept a watch on religious establishments and mosques, but the Iraqi approach is somewhat different from that pursued by Stalin's totalitarianism.
{{cite journal}}: Check|url=value (help)