شرف بن راجح
شریف شرف بن راجح | |
|---|---|
| امیر طائف | |
| دوره مسئولیت ۱۹۱۵ – ۱۹۵۵ | |
| نایبالسلطنه عراق | |
| دوره مسئولیت ۱ آوریل ۱۹۴۱ – ۱ ژوئن ۱۹۴۱ | |
| پادشاه | فیصل دوم |
| سناتور اردنی | |
| دوره مسئولیت ۱۹۵۰ – ۱۹۵۵ | |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۱۸۸۱ طائف |
| درگذشته | ۱۹۵۵ |
| فرزندان | عبدالحمید شرف |
| خدمات نظامی | |
| وفاداری | پادشاهی حجاز |
| درجه | امیر |
| جنگها/عملیات | محاصره مدینه |
شریف شرف بن راجح (عربی: شرف بن راجح؛ ۱۸۸۱–۱۹۵۵) از ۱ آوریل ۱۹۴۱ تا ۱ ژوئن ۱۹۴۱ نایبالسلطنه پادشاهی عراق و همچنین سناتور اردنی و امیر طائف تا زمان مرگش بود. او که از خویشاوندان دور نایبالسلطنه قبلی، شاهزاده عبدالاله، بود، تحت نظر رشید عالی گیلانی منصوب شد تا کنترل میدان طلایی بر عراق را مشروعیت بخشد.
زندگینامه
شرف بن راجح در سال ۱۸۸۱ در طائف به عنوان وارث امارت، در عربستان عثمانی آن زمان، متولد شد. او در فتح عسیر علیه مقامات عثمانی در جریان شورش اعراب شرکت داشت. تقریباً در همان زمان، او به عنوان امیر طائف، جانشین پدرش شد. او با حمله به ایستگاههای قطار، به مشارکت خود در این درگیری ادامه داد. او پس از تسلیم عثمانیها، رهبری فتح مدینه را بر عهده داشت. او بعداً در سال ۱۹۲۵ به عراق نقل مکان کرد و پسرش عبدالحمید شرف را به عنوان جانشین خود داشت.[۱] در عراق، او به عنوان نایبالسلطنه دوم منصوب شد.
در سال ۱۹۵۰، به امان نقل مکان کرد و از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۵ در سنای اردن خدمت کرد. او در سال ۱۹۵۵ درگذشت.[۲]
به عنوان نایبالسلطنه
شاهزاده عبدالاله برای جلوگیری از اینکه قدرت قانونی او برای حمایت از میدان طلایی اعمال شود، در سال ۱۹۴۱ از کاخ سلطنتی گریخت. پس از این، رشید عالی گیلانی به دنبال آوردن یک نایبالسلطنه جدید بود. بنابراین، او از خویشاوند سلطنتی دور شرف بن راجح خواست تا به دولت مشروعیت ببخشد. سپس عبدالاله به صورت غیابی به جرم «تلاش برای تضعیف ارتش، آسیب رساندن به وحدت ملی و نقض قانون اساسی» متهم شد. این دولت جدید توسط آلمانیها به رسمیت شناخته شد، اما بریتانیاییها آن را به رسمیت نشناختند.
منابع
- ↑ «Sharif Sharaf bin Rajeh | Arab Revolt Centennial». arabrevolt.jo. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۸-۱۰.
- ↑ «Sharif Sharaf bin Rajeh | Arab Revolt Centennial». arabrevolt.jo. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۸-۱۰.