سودجوی جنگ
سودجوی جنگ (انگلیسی: War profiteering) هر شخص یا سازمانی است که سود غیرمنطقی از جنگ یا با فروش سلاح و سایر کالاها به طرفهای درگیر در جنگ به دست میآورد.[۱] این اصطلاح معمولاً بار معنایی منفی شدیدی دارد. سودجویی عمومی، که به عنوان سودی بیش از حد یا غیرمنطقی مورد انتقاد قرار میگیرد، در زمان صلح نیز رخ میدهد.[۲] نمونهای از سودجویان جنگ، میلیونرهای «بیکیفیت» بودند که گفته میشود در طول جنگ داخلی آمریکا کفشهای پشمی و مقوایی بازیافتی را به سربازان میفروختند. برخی استدلال کردهاند که شرکتهای بزرگ دفاعی مدرن از جمله لاکهید مارتین، میتسوبیشی، بوئینگ، بیایئی سیستمز، جنرال داینامیکس و آرتیاکس کورپوریشن در دوران پس از ۱۱ سپتامبر با این توصیف مطابقت دارند.[۳] این استدلال مبتنی بر نفوذ سیاسی صنایع جنگافزاری و صنعت دفاعی است، به عنوان مثال در سال ۲۰۱۰، صنعت دفاعی ایالات متحده ۱۴۴ میلیون دلار برای لابیگری با دولت ایالات متحده هزینه کرد و بیش از ۲۲٫۶ میلیون دلار به نامزدهای کنگره اهدا کرد،[۴][۵] همچنین میتوان به سودهای کلانی که سهامداران شرکتهای دفاعی در دوره پس از ۱۱ سپتامبر کسب کردند، اشاره کرد.[۶]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Brandes, Stuart D. Warhogs7. دانشگاه کنتاکی.
- ↑ «profiteer » در مریام-وبستر
- ↑ "War profiteering and other contractor crimes committed overseas". govinfo.gov. دفتر چاپ دولت ایالات متحده آمریکا. Retrieved 16 May 2020.
- ↑ Hartung, William (October 31, 2011). "Tools of Influence: The Arms Lobby and the Super Committee". Archived from the original on 2017-02-24.
- ↑ "10 companies profiting the most from war". یواسای تودی (به انگلیسی). Retrieved 2017-02-16.
- ↑ Clark Smith, Barbara. "Food rioters and the American Revolution". libcom.com. lib com. Retrieved 9 July 2018.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «War profiteering». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۴ اوت ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
