سوئسا پومتیا

سوئسا پومتیا (به لاتین: Suessa Pometia) از شهرهای لاتیوم بود که امروزه مکان دقیقش معلوم نیست.

تاریخ

مؤرخان باستانیِ بسیاری بدین شهر اشاره کرده‌اند،[۱][۲][۳] لیکن هنوز جای دقیقش معلوم نیست؛ احتمالاً میان شهرهای کنونی آپریلیا و پومتزیا واقع بوده، دو شهری که در دهه ۱۹۳۰ ساخته شدند، و شهر دومی فقط نامش را از آن گرفته است.

ویرژیل آن را از مستعمرات (اقمار) آلبا لونگا می‌داند،[۱][۴] که در اینصورت باید آن را در شمار شهرهای لاتینی دانست، لیکن تیتوس لیویوس و استرابون آن را از شهرهای ولسکیان می‌دانند.[۵][۶]

در ۵۷۸ قبل از میلاد، دو پسرِ آنکوس مارکیوس، چهارمین شاه روم، دو چوپان را اجیر کردند تا لوکیوس تارکوئینیوس پریسکوس، شاهِ آن زمانِ روم، را بکشند و سپس خود به سوئسا پومتیا گریختند.[۷] سوئسا بعدها بردست آخرین شاه روم، لوکیوس تارکوئینیوس متکبر، گشوده شد و زین‌پس تا دو سده میان ولسکیان و رومیان جنگ بود.[۵][۶][۸]

این شهر احتمالاً غنی بوده است، چه تارکوئینیوس متکبر پس از گشودن آن توانست با غنایمی که از آن برگرفته بود مخارجِ ساختِ معبدی باشکوه برای ژوپیتر را درآورَد.[۹]

در دوران جمهوری روم، این شهر با شهر کورا (امروزه کوری) و با آورونکیان متحد شد و بر رومیان شورید. لیکن در ۵۰۲ ق.م. بردست رومیانِ به رهبری کنسول اسپوریوس کاسیوس بار دیگر گشوده شد، و ایشان ویرانش کردند و ساکنان را بَرده کردند.[۱۰]

با وجود این شکست، شهر در ۴۹۵ ق.م. با ولسکیان ساخت، و چون رومیان به اراضی ولسکیان درآمدند تا تنبیهشان کنند، ایشان از واکنش سخت رومیان ترسیدند و سیصد تن از فرزندانِ مهترانِ شهرهای کورا و سوئسا را گروگان دادند تا ضمانت صلح باشند.[۱۱] لیکن رومیان به ولسکیان اعتماد نکردند و به‌رهبری کنسولِ آن سال، پوبلیوس سرویلیوس، با ایشان حرب کردند و شکستشان دادند و سوئسا را غارت کردند[۱۲][۱۳] و دیگر در تاریخنامه‌ها از این شهر خبری یافته نیست.

پانویس

  1. 1 2 Cicero. De Re Publica. ص. II, ۴۴.
  2. ↑ Dionysius of Halicarnassus. Roman Antiquities. ص. IV, ۵۰.
  3. ↑ Cato. Origines. ص. ۵۸.
  4. ↑ ویرژیل. انئید. ص. جلد ششم، ۷۷۶.
  5. 1 2 تیتوس لیویوس. از پیدایش روم. ج. یکم. صص. گفتار ۵۳.
  6. 1 2 Strabo. Geography. Tufts University, Perseus Digital Library. ص. V, ۳-۴.
  7. ↑ تیتوس لیویوس. از پیدایش روم. ج. یکم. صص. گفتار ۴۱.
  8. ↑ اوتروپیوس. Breviarium ab Urbe condita. ص. I, ۸.
  9. ↑ تیتوس لیویوس. از پیدایش روم. ج. یکم. صص. گفتارهای ۵۳ و ۵۵.
  10. ↑ تیتوس لیویوس. از پیدایش روم. ج. دوم. صص. گفتارهای ۱۶ و ۱۷.
  11. ↑ تیتوس لیویوس. از پیدایش روم. ج. دوم. صص. گفتار ۲۲.
  12. ↑ تیتوس لیویوس. از پیدایش روم. ج. دوم. صص. گفتار ۲۵.
  13. ↑ Dionysius of Halicarnassus. Roman Antiquities. ص. VI, ۲۹.

منابع