سلطنتطلب
یک سلطنتطلب (به انگلیسی: royalist) از یک پادشاه خاص بهعنوان رئیس دولت برای یک پادشاهی خاص یا یک سلسلهٔ خاص حمایت میکند. بهطور انتزاعی، این مقام سلطنتطلبی است. این مفهوم از پادشاهیخواهی متمایز است که طرفدار یک نظام حکومتی سلطنتی است اما نه لزوماً یک پادشاه خاص. اغلب، اصطلاح سلطنتطلب به حامی یک رژیم فعلی یا رژیمی که اخیراً برای تشکیل جمهوری سرنگون شده است، اطلاق میشود.
در انگلستان
- جنگ رُزها، نبرد خاندان یورک علیه خاندان لنکستر
- در جنگهای داخلی انگلستان، سلطنتطلبها یا شوالیهها از پادشاه چارلز یکم (و بعد پادشاه چارلز دوم) حمایت کردند.
- جاکوبیتها هوادار بازگشت جیمز دوم انگلستان بودند، که بعدها این حرکت به انقلاب باشکوه وی انجامید.
- ویلیامیتها و نارنجیپوشان هوادار ویلیام دوم انگلستان علیه «جمیز دوم انگلستان» بودند.
- در حال حاضر نیز، هدف «حزب سلطنتطلب بریتانیای کبیر» حفاظت از نقش پادشاه و ملکه در سیاست بریتانیا است.
در فرانسه
- «مشروعهخواهان»، که پشتیبان «قانون سالیک» بودند.
- «هوادارن اورلئان»، که در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم میلادی، از شاخهٔ اورلئانِ خاندان سلطنتی فرانسه حمایت میکردند. این خاندان در انقلاب ژوئیه (۱۸۳۰) تبدیل به خاندان حاکم بر فرانسه شد.
- «بناپارتیستها» از پادشاهی ناپلئون بناپارت پشتیبانی میکردند.
در پرتغال
در اسپانیا
- «کارلیستها»، مشروعهخواهان اسپانیایی
- «سلطنتطلبان (انقلاب آمریکاییهای اسپانیاییتبار)»، حامیان امپراتوری اسپانیا در زمان «جنگهای استقلال آمریکا از اسپانیا»
در چین
- «بائوهوانگ هو»، در اواخر دوران دودمان چینگ، سازمانی حامی طرفداران تغییرات امپراتور گوانگشو و هوادار پادشاهی مشروطه بود که با قوانین محافظهکارانهٔ مخالف تغییرات، مخالفت میکرد، اما در نهایتِ امر، «لیگ متحد چین» موفق به ساقط کردن امپراتوری و جایگزینی آن با جمهوری چین شد.
در ایران
پس از سرنگونی نظام پادشاهی به واسطهٔ انقلاب ۱۳۵۷، به طرفداران نظام پیشین عنوان سلطنتطلب داده شد. به مرور زمان، طرفداران سلطنت پهلوی در احزاب و سازمانهای مختلف جمع شدند. هدف بیشترِ این احزاب و سازمان برقراری نظام پادشاهی به سلطنت خانوادهٔ پهلوی و شاهزاده رضا پهلوی است. برخی از این احزاب عبارتند از:
منابع
- ↑ «منشور حزب مشروطهٔ ایران». بایگانیشده از اصلی در ۱۵ مارس ۲۰۱۳.