نسل‌های نوح

نسل‌های نوح، سامی‌ها؛ حامی‌ها و یافثی‌ها
نوح در حال تقسیم جهان بین پسرانش. نقاش ناشناس؛ امپراتوری روسیه، قرن ۱۸.

نسل‌های نوح (انگلیسی: Generations of Noah)، همچنین جدول ملل یا اصالت جنتیوم نامیده می‌شود،[۱] شجره نامه ای است از پسران نوح، بر اساس کتاب مقدس عبری (سفر پیدایش 10:9)، و پراکندگی آنها در بسیاری از سرزمین‌ها پس از طوفان نوح،[۲] با تمرکز بر جوامع شناخته‌شدهٔ اصلی. اصطلاح «ملتها» برای توصیف نوادگان، ترجمهٔ استاندارد انگلیسی از کلمهٔ عبری «گوی (تورات) است که از کلمهٔ لاتین ولگاته مربوط به سال ۴۰۰ میلادی با عنوان «nationes» پیروی می‌کند و همان بار سیاسی امروزی این کلمه را ندارد.[۳]

فهرست ۷۰ نام برای اولین بار چندین نام قومی و جای‌نام‌شناسی شناخته شده و مهم برای جغرافیای کتاب مقدس را معرفی می‌کند، مانند سه پسر نوح سام پسر نوح، حام، و یافث، که دانشمندان آلمانی قرن هجدهم در مکتب تاریخ‌نگاری گوتینگن (مکتب تاریخ‌نگاری گوتینگن) از آنها مشتق شده‌اند. سامی‌ها؛ حامی‌ها و یافثی‌ها. برخی از نوه‌های نوح نیز برای نام‌های مردم به کار می‌رفتند: از عیلام، آشور پسر سام، آرام، کوش بن حام و کنعان (پسر حام) به ترتیب مشتق‌شده‌ها از آشور پسر سام، آرام پسر سام، کوش بن حام و کنعان. به همین ترتیب، از فرزندان کنعان: حت، یبوس و عموروس هیتی‌ها در کتاب مقدس، یبوسی‌هاها و مردم امور مشتق شدند. دیگر فرزندان نوح عبارتند از عبر (از سام)، شاه شکارچی نمرود (از کوش) و فلیسطی‌ها (از مصرائیم)(؟).

به عنوان گسترش مسیحیت این عقیده را داشت که همه مردمان بشر از نسل نوح هستند. با این حال، همه مردم حوضه مدیترانه و خاور نزدیک در شجره نامه کتاب مقدس پوشش داده نشدند. مردمان ایرانی‌تبار مردمانی مانند فارسی‌زبانان، مردمان هندوآریایی مردمی مانند میتانی، و دیگر تمدن‌های برجسته اولیه مانند یونان باستان، مقدونیان باستان، و رومیان باستان، هوری‌ها، ایلیری‌ها، کاسیان و سومر مفقود شده‌اند و همچنین مردم اروپای شمالی و غربی که برای امپراتوری روم متأخر و قرون وسطی مهم هستند، مانند سلت‌ها، اسلاوهای اولیه، ژرمن‌ها)، و نه دیگران از مردم جهان، مانند مردم بومی قاره آمریکا، آفریقای جنوب صحرا، مردم ترک و مردمان ایرانی‌تبار مردمان آسیای مرکزی، شبه‌قاره هند، آسیای مرکزی، و استرال. محققان بعدها ترتیبات متنوعی را برای جا دادن جدول به کار بردند، برای مثال، اضافه کردن اسکیث‌ها که در سنت وجود دارد، به عنوان اجداد بخش زیادی از اروپای شمالی ادعا می‌شود.[۴]

به گفته محقق کتاب مقدس جوزف بلنکینساپ، ۷۰ نام موجود در این فهرست به‌طور نمادین وحدت بشریت را بیان می‌کنند، که مطابق با ۷۰ نفر از نوادگان اسرائیل است که پس از یعقوب به مصر در پیدایش ۴۶:۲۷ آمدند و ۷۰ نفر از بزرگان اسرائیل که به همراه موسی در مراسم عهد در سفر خروج ۲۴:۱–۹ به دیدار خدا می‌روند.[۵]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Reynolds, Susan (October 1983). "Medieval Origines Gentium and the Community of the Realm". History. چیچستر: وایلی-بلک‌ول. 68 (224): 375–390. doi:10.1111/j.1468-229X.1983.tb02193.x. JSTOR 24417596.
  2. ↑ Rogers 2000, p. 1271.
  3. ↑ Zernatto, Guido; Mistretta, Alfonso G. (July 1944). "Nation: The History of a Word". The Review of Politics. انتشارات دانشگاه کمبریج. 6 (3): 351–366. doi:10.1017/s0034670500021331. ISSN 1748-6858. JSTOR 1404386. S2CID 143142650.
  4. ↑ Johnson, James William (April 1959). "The Scythian: His Rise and Fall". Journal of the History of Ideas. Filadlfia: University of Pennsylvania Press. 20 (2): 250–257. doi:10.2307/2707822. JSTOR 2707822.
  5. ↑ Blenkinsopp 2011, p. 156.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.