سامانه ردیابی

یکی از ساکنان بومونت، تگزاس، بازوبند خود را به عنوان بخشی از سامانهٔ ردیابی که برای شناسایی ساکنان در جریان تخلیه ناشی از طوفان در سال ۲۰۰۸ استفاده می‌شود، اسکن کرده است.

سامانه ردیابی (به انگلیسی: Tracking system)، فناوری است که برای پایش و ثبت مکان و جابجایی اشیاء یا افراد به صورت بی‌درنگ یا از طریق ثبت رخدادهای گذشته استفاده می‌شود. این سامانه، یک فناوری مکان‌یابی مانند جی‌پی‌اس، انرژی پایین بلوتوث (BLE) یا RFID را با یک سامانهٔ نرم‌افزاری که داده‌ها را جمع‌آوری، پردازش و نمایش می‌دهد، ترکیب می‌کند.[۱]

هدف اصلی یک سامانهٔ ردیابی، ارائه داده‌های مبتنی بر مکان برای بهبود کارایی، ایمنی و امنیت در طیف گسترده‌ای از کاربردها است. در آماد و مدیریت ناوگان، این سامانه‌ها هسته اصلی دورسنجی نوین را تشکیل می‌دهند و شرکت‌ها می‌توانند مسیرها را بهینه کنند، دارایی‌ها را پایش کنند و از طریق روش‌هایی مانند امتیازدهی به راننده، ایمنی راننده را تضمین کنند.[۲] آنها همچنین برای راهکارهای ردیابی و پیگیری در زنجیره تأمین استفاده می‌شوند، جایی که برای اطمینان از یکپارچگی محصول و مبارزه با جعل استفاده می‌شوند.[۳] فراتر از استفاده تجاری، سامانه‌های ردیابی برای بسیاری از خدمات مصرفی، از یابندگان اقلام شخصی گرفته تا برنامه‌های درخواست خودرو، ضروری هستند.

منابع

  1. ↑ M. A. Al-Garadi; A. Mohamed; A. K. Al-Ali (April 2022). "Analysis of the opportunities, challenges and their potential solutions in Saudi Arabian IoT sector". Telecommunication Systems. 79: 589–613. doi:10.1007/s11235-022-00891-2.
  2. ↑ "How telematics goes beyond conventional GPS tracking, and why it matters to businesses". The Edge Malaysia. April 2, 2024. Retrieved September 22, 2025.
  3. ↑ "GS1 Global Traceability Standard". GS1. Retrieved September 22, 2025.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.