ساره بنت احمد آل سدیری
| ساره بنت احمد آل سدیری | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| زاده | حدود ۱۸۶۰ احساء | ||||
| درگذشته | ۱ ژانویهٔ ۱۹۱۰ ریاض | ||||
| آرامگاه | گورستان العود، ریاض | ||||
| همسر(ان) |
| ||||
| فرزند(ان) | فهرست
| ||||
| |||||
| خاندان |
| ||||
| پدر | احمد بن محمد بن ترکی آل سدیری | ||||
| مادر | حصه بنت مهنا بن صالح آل نویران | ||||
ساره بنت احمد آل سدیری (عربی: سارة بنت أحمد السديري، *Sārah bint Aḥmed Āl Sudairī*؛ حدود ۱۸۶۰[۱] – ۱ ژانویهٔ ۱۹۱۰) بانویی از خاندان شاهی عربستان سعودی بود. او از خانوادهٔ نامدار آل سدیری و همسر عبدالرحمن بن فیصل، واپسین فرمانروای دولت دوم سعودی بود.
ساره مادر ملک عبدالعزیز (ابن سعود) بود که در سال ۱۹۳۲ میلادی پادشاهی عربستان سعودی را بنیاد نهاد.[۲][۳]
زندگینامه
ساره از خاندان السدیری و تیرهای از تبار دواسر بود[۴] که در الغاط، واحهای در میانه عربستان پیرامون ۲۵۰ کیلومتری شمال باختری ریاض نشیمن داشتند.[۵]
مادر ساره، حصه بنت مهنا بن صالح النویران بود.[۶] پدرش، احمد بن محمد بن ترکی بن سلیمان السدیری، ناموّر به احمد کبیر بود.[۷] وی از سوی فیصل بن ترکی، فرمانروای دولت دوم سعودی، به جایگاههای گوناگون گماشته شد، برای نمونه احساء که زادگاه ساره بود.[۷] او همچنین در الغاط و شهرستان بریمی کار کرد و در سال ۱۸۶۰ درگذشت.[۸] عموی ساره، عبدالله بن محمد نیز در دوران فیصل بن ترکی، فرماندار احساء بود.[۹]
ساره شش برادر به نامهای محمد، ترکی، عبدالـمحسن، عبدالعزیز، سعد و عبدالرحمن و دو خواهر به نامهای فلوه و نوره داشت.[۷] از میان ایشان، محمد پس از درگذشت پدرش، فرماندار احساء شد.[۱۰] ترکی نیز فرماندار عمان سعودی بود.[۱۰] خواهرش فلوه به همسری محمد بن فیصل بن ترکی درآمد و نوره نیز با جلوی بن ترکی بن عبدالله ازدواج کرد.[۷][۱۰] نوره و جلوی، پدربزرگ و مادربزرگ پدری الجوهرة بنت مساعد بودند که مادر خالد بن عبدالعزیز، شاهزاده محمد و شاهزاده انود بهشمار میرود.[۱۱]
نخستین همسر ساره، عبدالله بن حمد بن عبدالـجبار بود که پیش از فرزندآوری درگذشت.[۱۲] پس از آن، ساره به همسری عبدالرحمن بن فیصل درآمد.[۵][۱۰] فرزندانش از این ازدواج، فیصل، نوره، عبدالعزیز، بزه، هیا و سعد بودند.[۱۳] وی در سال ۱۸۹۱، همراه همسر و فرزندانش، ناگزیر به رفتن از ریاض شد.[۱۲]
ساره زنی بلندبالا بود، همانند پسرش عبدالعزیز.[۱۲] او در ماههای پایانی سال ۱۹۱۰ در ریاض درگذشت.[۱۲][۱۳][۱۴] با این همه، گزارشی دیگر، سال درگذشت او را ۱۹۰۸ دانستهاست.[۵] پیکرش در گورستان العود در ریاض به خاک سپرده شد.[۱۲]
بنمایه
- ↑ «والدة الملك عبدالعزيز». روزنامهٔ الریاض. دریافتشده در ۷ دسامبر ۲۰۲۴.
- ↑ واسیلییف، الکسی (۲۰۱۳). تاریخ عربستان سعودی. لندن: Saqi. ص. ۱۶۸. شابک ۹۷۸-۰-۸۶۳۵۶-۷۷۹-۷.
- ↑ لیز، برایان (۲۰۰۶). «خاندان آل سعود و آیندهٔ عربستان سعودی». Asian Affairs. ۳۷ (۱): ۴۵.
- ↑ Mordechai Abir (April 1987). "The Consolidation of the Ruling Class and the New Elites in Saudi Arabia". Middle Eastern Studies. 23 (2): 150–171. doi:10.1080/00263208708700697. JSTOR 4283169.
- 1 2 3 Nadav Samin (2015). Of Sand or Soil: Genealogy and Tribal Belonging in Saudi Arabia. Princeton, NJ: Princeton University Press. p. 118. ISBN 9780691164441.
- ↑ "نورة بنت عبد الرحمن.. السيدة السعودية الأولى". Al Bayan (به عربی). 24 May 2020. Retrieved 2 October 2020.
- 1 2 3 4 Abdullah Al Madani (17 May 2020). "نورة بنت عبدالرحمن.. السيدة الأولى". Elaph (به عربی). Retrieved 2 October 2020.
- ↑ Khalid Abdullah Krairi (October 2016). John Philby and his political roles in the Arabian Peninsula, 1917-1953 (PhD thesis). University of Birmingham. p. 396.
- ↑ Bilal Ahmad Kutty (1997). Saudi Arabia under King Faisal (PDF) (PhD thesis). Aligarh Muslim University. p. 45.
- 1 2 3 4 Gary Samuel Samore (1984). Royal Family Politics in Saudi Arabia (1953-1982) (PhD thesis). Harvard University. pp. 24–25. ProQuest 303295482.
- ↑ Yousef Othman Al Huzaim. An Exceptional Woman Wife of a King. Darussalam Publishers. p. 7. GGKEY:D6ZEE3WS95S.
- 1 2 3 4 5 "سارة بنت أحمد (الكبير) بن محمد السديري". Great Sciences (به عربی). 30 May 2020. Retrieved 2 October 2020.
- 1 2 "Noura bint Abdul Rahman.. Adviser to the King and the Secrets Portfolio". Saudi 24 News. 17 May 2020. Archived from the original on 1 October 2020. Retrieved 2 October 2020.
- ↑ Khaled ibn Abdul Rahman Al Jeraisy. "King Abdulaziz' Noble Character" (PDF). Islam House. Retrieved 2 October 2020.