روشنی بیپایان (به پهلوی ا-سر روشنیه، بی سر روشنیه، روشنی ازلی) والاترین مرتبهٔ بهشت در دین زرتشت میباشد. در این دین بهشت به چهار مرتبهٔ ستاره پایه، ماه پایه، خورشید پایه و روشنی بیپایان تقسیم میشود.[۱] در منابع پهلوی به آن «گرودمان» نیز گفتهاند.[۲]
پانویس
- ↑ آموزگار، ژاله؛ تفضلی، احمد. اسطوره زندگی زردشت. تهران: نشر چشمه. چاپ هشتم. ۱۳۸۷. ص. ۵۹.
- ↑ هینلز، جان. شناخت اساطیر ایران. تهران: نشر چشمه. ص. ۹۹.
جستارهای وابسته
|
|---|
| تاریخ | |
|---|
| مفاهیم | |
|---|
| نیروهای شر | |
|---|
| افراد مهم | |
|---|
آیینها و
مکانهای مقدس | |
|---|
| نوشتههای دینی | |
|---|
| اوستاشناسان | |
|---|
| مکانهای اساطیری | |
|---|
| شخصیتها | |
|---|
| جانوران مرتبط | |
|---|
| اشیا مرتبط | |
|---|
