رعد (موشک ضدکشتی)

گونه «صاعقه»

موشک «رعد» یک موشک کروز ضدکشتی مادون‌صوت ساخت و طراحی ایران است.[۱] این موشک نمونه‌ای ارتقایافته و حاصل مهندسی معکوس از موشک ضدکشتی سیلک‌ورم ساخت چین به‌شمار می‌آید.[۱][۲] توسعه این موشک توسط سازمان صنایع هوایی ایران انجام شد.[۱][۳] گزارش‌ها حاکی از آن است که ایران در ژانویهٔ ۲۰۰۴ تولید انبوه رعد را آغاز کرد و این موشک در سال ۲۰۰۷ وارد خدمت شد.[۳] رعد برای شلیک از سکوهای زمینی و دریایی تجهیز شده است.[۱][۴]

مشخصات

رعد یک موشک کروز ضدکشتی است که قابلیت شلیک از هر دو سکوی زمینی و دریایی را دارد. موتور این موشک از یک بوستر سوخت جامد به همراه یک توربوجت استفاده می‌کند و مجهز به سامانه ناوبری اینرسی و راهنمایی پایانی است. نوع دقیق سامانهٔ راهنمایی پایانی مشخص نیست.[۵] این موشک همچنین توانایی پرواز در ارتفاع پایین (sea-skimming) را داراست تا بتواند از شناسایی راداری و سامانه‌های دفاع موشکی اجتناب کند.[۶]

تاریخچه

در طول جنگ ایران و عراق، چین انواع گوناگونی از موشک‌ها از جمله دو گونه از موشک ضدکشتی سیلک‌ورم یعنی HY-2 و HY-4 را در اختیار ایران قرار داد. پیش از دوران پس از جنگ، نیروی نظامی ایران وابستگی زیادی به سلاح‌های خارجی داشت که عمدتاً از سوی بریتانیا و ایالات متحده تأمین می‌شد.[۷] به‌منظور دستیابی به استقلال و کاهش هزینه‌های خارجی در حوزه تسلیحاتی، ایران سیاست مهندسی معکوس و تولید داخلی تجهیزات موجود را دنبال کرد.[۲] موشک رعد یکی از همین نمونه‌هاست که با مهندسی معکوس ساخته شد.[۲]

گونهٔ دقیق موشک سیلک‌ورم که رعد بر اساس آن توسعه یافته، مشخص نیست و میان منابع اختلاف وجود دارد. برخی آن را بر پایهٔ HY-2 و برخی دیگر بر پایهٔ HY-4 می‌دانند.[۱][۲]

زمان آغاز مرحله توسعه این موشک مشخص نیست، اما آغاز تولید انبوه آن در ژانویهٔ ۲۰۰۴ گزارش شده است.[۳]

موشک رعد در ۷ فوریهٔ ۲۰۰۷ با موفقیت آزمایش شد.[۸] این موضوع توسط علی فدوی، جانشین وقت فرمانده نیروی هوایی سپاه، تأیید شد. او گفت: «ما یک موشک کروز با نام SSN4 یا رعد را با موفقیت آزمایش کردیم که اهدافی در فاصلهٔ ۳۰۰ کیلومتری در دریای عمان و اقیانوس هند شمالی را مورد اصابت قرار داد.»[۹]

کشورهای محل خدمت

  •  ایران – این موشک در یک رزمایش دریایی در آوریل ۲۰۱۰ آزمایش شد و مسافتی برابر با ۳۰۰ کیلومتر را طی کرد.[۱۰] رعد در حال حاضر در خدمت فعال است و عمدتاً در امتداد خلیج فارس و بر روی انواع شناورهای دریایی مستقر شده است.[۱۱]

منابع

  1. 1 2 3 4 5 "Ra'ad". Missile Threat, Center for Strategic and International Studies. 9 August 2016. Retrieved 30 May 2019.
  2. 1 2 3 4 Kopp, Carlo; Andrew, Martin (April 2012). "PLA Cruise Missiles, PLA Air – Surface Missiles". Air Power Australia: 1. Retrieved 30 May 2019.
  3. 1 2 3 "Iran Missile Milestones: 1985-2016". Iran Watch. 13 July 2016. Retrieved 30 May 2019.
  4. ↑ "Ra’ad Cruise Missile", in IHS Jane’s Air-Launched Weapons, 2012-2013, ed. Robert Hewson (United Kingdom: IHS, April 2012)
  5. ↑ "Raad (HY-1/-2 'Silkworm' variant/Pirouzi 75),” in IHS Jane’s Weapons: Strategic 2015-2016, ed. Jane’s C O’Halloran (United Kingdom: IHS, 2016), 154-155
  6. ↑ "Iran successfully test fires land-to-sea missile". DNA India. 8 February 2007. Retrieved 31 May 2019.
  7. ↑ Karsh, Efraim (25 April 2002). The Iran–Iraq War: 1980–1988. Osprey Publishing. pp. 1–8, 12–16, 19–82. شابک ‎۹۷۸−۱−۸۴۱۷۶−۳۷۱−۲
  8. ↑ "Iranian Missile Launches: 1988-Present". CSIS Missile Threat. 17 August 2017. Retrieved 31 May 2019.
  9. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :4 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  10. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :32 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  11. ↑ "Country Profile: Iran". Nuclear Threat Initiative. July 2017. Retrieved 31 May 2019.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.