رایشسور

رایشسور
رایشسور
فعال	۱۹۱۹–۳۵
کشور	جمهوری وایمار (۱۹۱۹–۳۳); آلمان نازی (۱۹۳۳–۳۵)
نقش	نیروهای مسلح جمهوری وایمار
اندازه	۱۱۵٬۰۰۰
پادگان/ستاد	سوزه، نزدیک برلین
رنگ‌ها	پرچم آلمان
نبردها	انقلاب ۱۹۱۸–۱۹۱۹ آلمان; سرکوب کودتای مونیخ;
فرماندهان
افسر تشریفاتی	فریدریش ابرت; پاول فون هیندنبورگ
فرماندهان برجسته	هانس فون زکت; ورنر فون فریچ
نشان
نشان شناسایی	صلیب آهنین

رایشسور (به انگلیسی: Reichswehr) نام رسمی نیروهای مسلح آلمان در طول جمهوری وایمار و سال‌های اول رایش سوم بود. پس از شکست آلمان در جنگ جهانی اول، ارتش امپراتوری آلمان (Deutsches Heer) برچیده شد تا به یک ارتش زمان صلح تبدیل شود. در مارس ۱۹۱۹ یک رایشسور موقت از آن تشکیل شد. بر اساس شرایط معاهده ورسای، ارتش بازسازی شده آلمان در معرض محدودیت‌های شدید در اندازه، ساختار و تسلیحات بود. تشکیل رسمی راشسور در ۱ ژانویه ۱۹۲۱ پس از رفع محدودیت‌ها صورت گرفت. نیروهای مسلح آلمان تا زمانی که آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۵ «احیای حاکمیت نظامی» را اعلام کرد، نام رایشسور را حفظ کردند و در آن زمان به بخشی از ورماخت جدید تبدیل شد.

اگرچه رایشسور در ظاهر، غیرسیاسی بود، اما به عنوان یک دولت در یک دولت عمل می‌کرد و رهبری آن یک عامل مهم قدرت سیاسی در جمهوری وایمار بود. رایشسور گاهی از دولت دموکراتیک حمایت می‌کرد، همان‌طور که در پیمان ایبرت-گرونر زمانی که وفاداری خود به جمهوری را متعهد شد، و گاهی از نیروهای ضد دموکراتیک از طریق ابزارهایی مانند رایشسور سیاه، گروه‌های شبه نظامی غیرقانونی که در نقض قوانین دموکراتیک دست داشتند، حمایت می‌کرد. در معاهده ورسای رایشسور، خود را به عنوان ارتش کادری می‌دید که تخصص ارتش امپراتوری قدیمی را حفظ می‌کرد و پایه ای برای تسلیح مجدد آلمان می‌ساخت.

ساختار رایشسور

محدودیت‌های تسلیحاتی بر اساس معاهده ورسای

در قسمت پنجم معاهده ورسای ۱۹۱۹، آلمان خود را موظف کرده بود که اندازه و تسلیحات نیروهای نظامی خود را محدود کند تا بتوان از آنها فقط به عنوان حفاظت از مرزها و برای حفظ نظم در آلمان استفاده کرد.

مطابق با مفاد معاهده، نیروی پرسنل ارتش حرفه ای متشکل از ۱۰۰۰۰۰ نفر به اضافه یک نیروی دریایی ۱۵۰۰۰ نفری محدود می‌شد. تشکیل ستاد کل ممنوع شد. سلاح‌های سنگین بالاتر از کالیبرهای مشخص، وسایل نقلیه زرهی، زیردریایی‌ها و کشتی‌های جنگی بزرگ و هر نوع نیروی هوایی ممنوع بود.^[۱] این مقررات تا سال ۱۹۲۷ توسط کمیسیون کنترل بین متفقین نظامی نظارت می‌شد.^[۲]

خدمت اجباری به ارتش آلمان به‌طور سنتی برای یک دوره ۱ تا ۳ ساله بود. سربازان مرخصی پس از اتمام دوره خدمت خود، مجموعه بزرگی از ذخایر آموزش دیده را ایجاد کردند. معاهده ورسای مدت خدمت افسران رایشسور را ۲۵ سال و برای سایرین ۱۲ سال تعیین کرد تا از تجمع نیروهای ذخیره جلوگیری شود.^[۳]

تاسیس

در ۹ نوامبر ۱۹۱۸، در آغاز انقلاب آلمان که منجر به فروپاشی امپراتوری آلمان و فرار امپراتور ویلهلم دوم شد، یک جمهوری در برلین اعلام شد. روز بعد، صدر اعظم آلمان فردریش ایبرت و ژنرال ویلهلم گرونر، به نام فرماندهی عالی ارتش، پیمان ایبرت-گرونر را منعقد کردند. در آن، گرونر به ایبرت از وفاداری نیروهای مسلح اطمینان داد،^[۴]^[۵] و در مقابل ایبرت قول داد که دولت اقدام فوری علیه قیام‌های چپ انجام دهد،^[۶] یک مجمع ملی را فراخواند، فرماندهی نظامی را در چارچوب حرفه ای نگه دارد. لشکر افسری و مهم‌تر از همه، حفظ وضعیت سنتی ارتش به عنوان «دولت در یک دولت» - یعنی همچنان تا حد زیادی مستقل از دولت غیرنظامی خواهد بود.^[۷]

به عنوان بخشی از آتش‌بس ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸، دولت جدید آلمان با تخلیه سریع سرزمین‌های اشغالی موافقت کرد. عقب‌نشینی در جبهه غربی در ۱۲ نوامبر آغاز شد و در ۱۷ ژانویه ۱۹۱۹ مناطق ساحل غربی راین از نیروهای نظامی آلمانی آزاد شدند. سپس وظیفه خلع سلاح تدریجی واحدهای ارتش امپراتوری بود که هنوز چندین میلیون سرباز داشت. این کار در مکان‌هایی که قبلاً تعیین شده بود، معمولاً پادگان‌های خانگی مربوطه انجام می‌شد. برای هنگ‌های دارای پادگان در ساحل غربی راین، مکان‌هایی برای خلع سلاح در داخل رایش تعیین شد.

شورای نمایندگان خلق - دولت بالفعل آلمان از نوامبر ۱۹۱۸ تا فوریه ۱۹۱۹ - و فرماندهی ارتش عالی قصد داشتند واحدهای باقیمانده را پس از خلع سلاح به یک ارتش در زمان صلح منتقل کنند. در ۶ مارس ۱۹۱۹ مجلس ملی وایمار قانونی را در مورد تشکیل ارتش موقت متشکل از 43^[۸] تیپ تصویب کرد. این به رئیس‌جمهور رایش اجازه داد ارتش موجود را منحل کند و یک رایشور موقت تشکیل دهد که تا زمان ایجاد یک نیروی مسلح جدید به دستور قانون رایش، از مرزهای رایش محافظت کند، دستورها دولت رایش را اجرا کرده و صلح و نظم داخلی را حفظ کند.»"^[۹]

یک قانون مشابه در مورد تشکیل نیروی دریایی موقت در تاریخ ۱۶ آوریل ۱۹۱۹ به آن اجازه داد تا «امنیت سواحل آلمان را فراهم کند، تردد دریایی ایمن را با پاکسازی مین‌ها، ایفای نقش به عنوان پلیس دریایی و در غیر این صورت کمک کند. کشتیرانی تجاری، از انجام بی مزاحمت ماهیگیری اطمینان حاصل کند، دستورها دولت رایش را در ارتباط با رایشسور اجرا کند، و صلح و نظم را حفظ کند.»"^[۱۰] قدرت نیروی دریایی ۲۰۰۰۰ نفر بود.

از ۱ اکتبر ۱۹۱۹ تا ۱ آوریل ۱۹۲۰، نیروهای ارتش موقت رایش به ۴۰۰۰۰۰ نفر «ارتش انتقالی»^[۱۱] متشکل از ۲۰ تیپ منتقل شدند.^[۱۲] در همان زمان، واحدها و وظایف ارتش قدیمی حذف شدند. پس از سقوط به ۱۵۰۰۰۰ نفر در اکتبر ۱۹۲۰، تیپ‌ها با هنگ‌ها جایگزین شدند و قدرت نهایی ارتش ۱۰۰۰۰۰ نفری تا ۱ ژانویه ۱۹۲۱ به دست آمد. رایشسور رسماً در آن تاریخ تشکیل شد، با قانون دفاع در ۲۳ مارس ۱۹۲۱ که جزئیات را تنظیم می‌کرد.^[۱۳] سوگند سربازان به قانون اساسی وایمار سوگند خورد.^[۱۴]

منابع

↑ Treaty of Versailles/Part_V – via Wikisource For size of army, Art. 163; of navy, Art. 183; no general staff, Art. 160; heavy weapons, Arts. 167,196; armoured vehicles, Art. 171; submarines / warships, Art. 181; air force, Art. 198
↑ "Interalliierte Militär-Kontroll-Kommission (IMKK)" [Military Inter-Allied Commission of Control]. Die Geschichte Reckenfelds (به آلمانی). Retrieved 21 December 2023.
↑ [https://en.wikisource.org/wiki/Treaty_of_Versailles/Par t_V#Chapter_III._Recruiting_and_Military_Training "Part V. Military, Naval and Air Clauses"]. Treaty of Versailles Part V, Articles 173–176. {{cite book}}: Check |chapter-url= value (help); line feed character in |chapter-url= at position 56 (help)
↑ Wheeler-Bennett, John (1967). Hindenburg: The Wooden Titan. London: Palgrave Macmillan. pp. 207–208. ISBN 978-0-333-08269-0.
↑ Shirer, William L. (2011). The Rise and Fall of the Third Reich: A History of Nazi Germany. New York: Simon & Schuster. p. 54.
↑ Fuchshuber, Thorsten (2019). Rackets Kritische Theorie der Bandenherrschaft [Rackets Critical Theory of Gang Rule] (به آلمانی). Freiburg, Vienna: ça ira. p. 117. ISBN 978-3-86259-145-9.
↑ Gusy, Christoph (1997). Die Weimarer Reichsverfassung [The Weimar Constitution] (به آلمانی). Tübingen: Mohr Siebeck. p. 22. ISBN 978-3-16-146818-6.
↑ Tapken, Kai Uwe (4 July 2006). "Reichswehr-Gruppenkommando 4, 1919–1921" [Reichswehr Group Command 4, 1919–1921]. Historisches Lexikon Bayerns (به آلمانی). Retrieved 20 December 2023.
↑ "Gesetz über die Bildung einer vorläufigen Reichswehr" [Law on the Formation of a Provisional Army]. documentArchiv.de. Retrieved 20 November 2022.
↑ "Gesetz über die Bildung einer vorläufigen Reichsmarine. Vom 16. April 1919" [Law on the Formation of a Provisional Reich Navy. Of 16 April 1919]. documentArchiv.de (به آلمانی). Retrieved 20 December 2023.
↑ Haskew, Michael (2011). The Wehrmacht. London: Amber Books Ltd. p. 13. ISBN 978-1-78274-592-1.
↑ "Das deutsche Militärwesen (4) – Deutsches Reich 1919–1932" [The German Military (4) – German Reich 1919–1932]. Das Bundesarchiv (به آلمانی). Retrieved 20 December 2023.
↑ "Wehrgesetz. Vom 23. März 1921" [Defence Act. Of 23 March 1921]. documentArchiv.de (به آلمانی).
↑ "Auseinandersetzungen um die Vereidigung der Reichsbeamten auf die Verfassung" [Disputes over the Swearing in of Imperial Civil Servants to the Constitution]. Das Bundesarchiv (به آلمانی). Retrieved 20 December 2023.

Treaty of Versailles/Part_V – via Wikisource.
For size of army, Art. 163; of navy, Art. 183; no general staff, Art. 160; heavy weapons, Arts. 167,196; armoured vehicles, Art. 171; submarines / warships, Art. 181; air force, Art.
"(Interalliierte Militär-Kontroll-Kommission (IMKK"
[Military Inter-Allied Commission of Control]. Die Geschichte Reckenfelds (in German).Retrieved 21 December 2023.
"Part V. Military, Naval and Air Clauses".
Treaty of Versailles Part V, Articles 173–176.
Wheeler-Bennett, John (1967). Hindenburg: The Wooden Titan. London: Palgrave Macmillan. pp. ۲۰۷–۲۰۸. ISBN 9780333082690.
Shirer, William L. (2011). The Rise and Fall of the Third Reich: A History ofNazi Germany. New York: Simon & Schuster. p. ۵۴.
Fuchshuber, Thorsten (2019). Rackets Kritische Theorie der Bandenherrschaft [Rackets Critical Theory of Gang Rule] (in German). Freiburg, Vienna: ça ira. p. 117.ISBN 978-3862591459. 7. ^Gusy, Christoph (1997). Die Weimarer Reichsverfassung [The Weimar Constitution] (in German). Tübingen: Mohr Siebeck. p. 22. ISBN 978-3161468186.
Gusy, Christoph (1997). Die Weimarer Reichsverfassung [The Weimar Constitution] (in German). Tübingen: Mohr Siebeck. p. 22. ISBN 978-3161468186.
Tapken, Kai Uwe (۴ ژوئیه ۲۰۰۶). "Reichswehr-Gruppenkommando 4, 1919–1921" [Reichswehr Group Command 4, 1919–1921]. Historisches Lexikon Bayerns (in German). Retrieved 20 December 2023."Gesetz über die Bildung einer vorläufig
"Gesetz über die Bildung einer vorläufigen Reichswehr" [Law on the Formation of a Provisional Army]. documentArchiv.de. Retrieved 20 November 2022.
"Gesetz über die Bildung einer vorläufigen Reichsmarine. Vom 16. April 1919"
[Law on the Formation of a Provisional Reich Navy. Of 16 April 1919]. documentArchiv.de (in German). Retrieved 20 December 2023.
Haskew, Michael (2011). The Wehrmacht. London: Amber Books Ltd. p. 13. ISBN 978-1-78274-592-1.
"Das deutsche Militärwesen (4) – Deutsches Reich 1919–1932"
[The German Military (4) – German Reich 1919–1932]. Das Bundesarchiv (in German). Retrieved 20 December 2023.
"Wehrgesetz. Vom 23. März 1921"
[Defence Act. Of 23 March 1921]. documentArchiv.de (in German).
"Auseinandersetzungen um die Vereidigung der Reichsbeamten auf die Verfassung"
[Disputes over the Swearing in of Imperial Civil Servants to the Constitution]. Das Bundesarchiv (in German). Retrieved 20 December 2023.

پیوند به بیرون

[1] Treaty of Versailles/Part_V – via Wikisource For size of army, Art. 163; of navy, Art. 183; no general staff, Art. 160; heavy weapons, Arts. 167,196; armoured vehicles, Art. 171; submarines / warships, Art. 181; air force, Art. 198

[2] "Interalliierte Militär-Kontroll-Kommission (IMKK)" [Military Inter-Allied Commission of Control]. Die Geschichte Reckenfelds (به آلمانی). Retrieved 21 December 2023.

[3] [https://en.wikisource.org/wiki/Treaty_of_Versailles/Par t_V#Chapter_III._Recruiting_and_Military_Training "Part V. Military, Naval and Air Clauses"]. Treaty of Versailles Part V, Articles 173–176. {{cite book}}: Check |chapter-url= value (help); line feed character in |chapter-url= at position 56 (help)

[:0-4] Wheeler-Bennett, John (1967). Hindenburg: The Wooden Titan. London: Palgrave Macmillan. pp. 207–208. ISBN 978-0-333-08269-0.

[:1-5] Shirer, William L. (2011). The Rise and Fall of the Third Reich: A History of Nazi Germany. New York: Simon & Schuster. p. 54.

[6] Fuchshuber, Thorsten (2019). Rackets Kritische Theorie der Bandenherrschaft [Rackets Critical Theory of Gang Rule] (به آلمانی). Freiburg, Vienna: ça ira. p. 117. ISBN 978-3-86259-145-9.

[7] Gusy, Christoph (1997). Die Weimarer Reichsverfassung [The Weimar Constitution] (به آلمانی). Tübingen: Mohr Siebeck. p. 22. ISBN 978-3-16-146818-6.

[8] Tapken, Kai Uwe (4 July 2006). "Reichswehr-Gruppenkommando 4, 1919–1921" [Reichswehr Group Command 4, 1919–1921]. Historisches Lexikon Bayerns (به آلمانی). Retrieved 20 December 2023.

[9] "Gesetz über die Bildung einer vorläufigen Reichswehr" [Law on the Formation of a Provisional Army]. documentArchiv.de. Retrieved 20 November 2022.

[10] "Gesetz über die Bildung einer vorläufigen Reichsmarine. Vom 16. April 1919" [Law on the Formation of a Provisional Reich Navy. Of 16 April 1919]. documentArchiv.de (به آلمانی). Retrieved 20 December 2023.

[:3-11] Haskew, Michael (2011). The Wehrmacht. London: Amber Books Ltd. p. 13. ISBN 978-1-78274-592-1.

[12] "Das deutsche Militärwesen (4) – Deutsches Reich 1919–1932" [The German Military (4) – German Reich 1919–1932]. Das Bundesarchiv (به آلمانی). Retrieved 20 December 2023.

[13] "Wehrgesetz. Vom 23. März 1921" [Defence Act. Of 23 March 1921]. documentArchiv.de (به آلمانی).

[14] "Auseinandersetzungen um die Vereidigung der Reichsbeamten auf die Verfassung" [Disputes over the Swearing in of Imperial Civil Servants to the Constitution]. Das Bundesarchiv (به آلمانی). Retrieved 20 December 2023.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]