دن لنو

دن لنو
دن لنو در دههٔ ۱۸۸۰ میلادی
زادهٔ۲۰ دسامبر ۱۸۶۰
لندن، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند
درگذشت۳۱ اکتبر ۱۹۰۴ (۴۳ سال)
لندن، بریتانیا
ملیتپادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند
امضاء

دن لنو (انگلیسی: Dan Leno؛ ‏ ۲۰ دسامبر ۱۸۶۰ – ۳۱ اکتبر ۱۹۰۴) یکی از کمدین‌های پیشگام بریتانیا بود که در اواخر دوره ویکتوریا فعالیت داشت. جدای تئاترهای سنتی روحوضی، وی بابت اجرای نقش زنان در نمایش‌های محبوب پانتومیم سالانه شهرت داشت که مابین سال‌های ۱۸۸۸ تا ۱۹۰۴ در تئاتر رویال، دروری لین اجرا می‌شد.

لنو در سنت پنکراس، لندن متولد شد. او کوچک‌ترین فرزند از شش فرزند خانواده بود، از جمله دو برادر بزرگ‌تر به نام‌های جان و هنری، و یک خواهر بزرگ‌تر به نام فرانسیس. دو خواهر و برادر دیگر در نوزادی درگذشتند.[1] والدینش، جان گالوین (۱۸۲۶–۱۸۶۴) و همسرش لوئیزا (با نام خانوادگی اصلی داتن؛ ۱۸۳۱–۱۸۹۱)، با یکدیگر در یک نمایش دو نفره در سالن موسیقی با عنوان «خوانندگان و بازیگران دونفره» اجرا می‌کردند. آن‌ها به‌صورت حرفه‌ای با نام آقای و خانم جانی وایلد شناخته می‌شدند،[۱] اما موفقیت چندانی به دست نیاوردند و خانواده در فقر زندگی می‌کرد.[۲][n ۱]

با توجه به آموزش اندک و بزرگ شدن در خانواده‌ای از هنرمندان، لنو از کودکی یاد گرفت که مردم را سرگرم کند.[۲] در سال ۱۸۶۲، والدین لنو و برادران بزرگ‌ترش در سالن موسیقی سوری در شفیلد اجرا کردند و در ادامه همان سال در منچستر، گلاسگو و نورت‌همپتون نیز روی صحنه رفتند.[۴] در سال ۱۸۶۴، لنو چهار ساله برای نخستین بار همراه والدینش در سالن موسیقی کازموتکا در پدینگتون روی صحنه رفت و با عنوان «جورج کوچولو، شگفتی نوزاد، نرم‌تن و فیگورباز» معرفی شد.[۲][۵]

زمانی که لنو چهار ساله بود، پدر الکلی‌اش در سن ۳۷ سالگی درگذشت؛[۱] خانواده سپس به لیورپول نقل مکان کردند، جایی که مادرش در ۷ مارس ۱۸۶۶ با ویلیام گرنت (۱۸۳۷–۱۸۹۶)[۶][۷] ازدواج کرد.[۸] گرنت کمدینی با اصالت لانکشری و ایرلندی بود که در سالن‌های موسیقی سراسر استان‌های بریتانیا با نام هنری ویلیام لنو اجرا می‌کرد.[۲][۹] او بازیگری مجرب بود و سابقه همکاری با چارلز کین در گروه تئاتر او در تئاتر پرنسس لندن را داشت.[۱۰] در سال ۱۸۶۶، خانه خانوادگی آن‌ها در مریلبون برای ساخت ایستگاه قطار سنت پنکراس تخریب شد،[۱۱] و در نتیجه خواهر لنو، فرانسیس، به خانه یکی از عموهایش فرستاده شد و برادرش جان، که گهگاه همراه والدینش اجرا می‌کرد، شغلی تمام‌وقت گرفت.[۲] لنو، مادرش، ناپدری‌اش و برادرش هنری به شمال رفتند و در لیورپول ساکن شدند؛ جایی که در سالن‌ها و تئاترهای مختلف، از جمله سالن موسیقی استار اجرا می‌کردند، اما اغلب برای اجرا در سالن‌های موسیقی لندن به پایتخت بازمی‌گشتند.[۲][۹]

یادداشت

  1. ↑ لوئیزا و جان در ۲ ژانویه ۱۸۵۰ در کلیسای سنت جان، واترلو، لندن ازدواج کردند و در خیابان اَن، نزدیک واترلو، زندگی می‌کردند. جان در میدلسکس متولد شده بود و لوئیزا اهل ورثینگ در ساسکس بود. پدر جان، موریس گالوین، بنّای ایرلندی بود. پدر لوئیزا، ریچارد داتن، هنرمندی بود که در نهایت به عنوان بیمار در تیمارستان فقیران میدلسکس بستری شد.[۳]

منابع

  1. 1 2 Brandreth, p. 1
  2. 1 2 3 4 5 6 Brandreth, p. 2
  3. ↑ Anthony, pp. 5–7
  4. ↑ Anthony, pp. 12–13
  5. ↑ "Biography of Dan Leno" بایگانی‌شده در ۱۴ مارس ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine, Victoria and Albert Museum website, accessed 20 January 2012
  6. ↑ Anthony, pp. 15 and 92
  7. ↑ Wood, p. 3
  8. ↑ Anthony, p. 16
  9. 1 2 Leno, Dan. Dan Leno: Hys Booke, Greening & Co. (1901), accessed 19 November 2011
  10. ↑ The Era, 12 February 1860. Records show William Leno appearing as Clown in Harlequin and the Yellow Dwarf at the Theatre Royal, South Shields.
  11. ↑ "History and Restoration" بایگانی‌شده در ۷ اکتبر ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine, Stpancras.com, accessed 28 March 2012
  • Anthony, Barry (2010). The King's Jester. London: I. B. Taurus & Co. ISBN 978-1-84885-430-7.
  • Beerbohm, Max (1954). Around Theatres. London: Simon and Schuster. ISBN 978-0-246-63509-9.
  • Blumenfeld, R. D. (1930). RDB's Diary 1887–1914. London: Heinemann. OCLC 68136714.
  • Booth, J. B. (1944). The Days We Knew. London: T. W. Laurie. OCLC 4238609.
  • Booth, Michael (1996). The Edwardian Theatre: Essays on Performance and the Stage. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-45375-2.
  • Brandreth, Gyles (1977). The Funniest Man on Earth: The Story of Dan Leno. London: Hamish Hamilton. ISBN 978-0-241-89810-9.
  • Disher, M.W. (1942). Fairs, Circuses and Music Halls. London: William Collins. OCLC 604161468.
  • Leno, Dan (1901). Hys Booke. London: Greening and Co. OCLC 467629.
  • Partridge, Eric (1986). A Dictionary of Catchphrases. London: Routledge. ISBN 978-0-415-05916-9.
  • Short, Henry, Ernest (1938). Ring Up the Curtain: Being a Pageant of English Entertainment Covering Half a Century. London: Ayer. OCLC 1411533.
  • Wood, Hickory, J. (1905). Dan Leno. London: Methuen. ISBN 978-0-217-81849-0.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دن لنو موجود است.


This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.