دموکراسی جکسونی
دموکراسی جکسونی (انگلیسی: Jacksonian democracy) ایدئولوژی سیاسی قرن نوزدهم در ایالات متحدهٔ آمریکا بود که تعدادی از نهادهای فدرال را بازسازی کرد. این ایدئولوژی که با اندرو جکسون، هفتمین رئیسجمهور ایالات متحدهٔ آمریکا و هوادارانش آغاز شد، برای یک نسل دیدگاه سیاسی غالب آمریکا شد. خود این اصطلاح در دههٔ ۱۸۳۰ بهطور فعال مورد استفاده قرار میگرفت.[۱]
این دوره که توسط تاریخنگاران و دانشمندان علوم سیاسی به نام دورهٔ جکسونی یا نظام حزب دوم شناخته میشود، تقریباً از انتخابات ریاستجمهوری جکسون در سال ۱۸۲۸ آغاز شد و تا زمانی که مسئلهٔ بردهداری با تصویب قانون کانزاس–نبراسکا در سال ۱۸۵۴ به موضوع اصلی تبدیل شد و پیامدهای سیاسی جنگ داخلی آمریکا بهطور چشمگیری سیاست آمریکا را دگرگون کرد، ادامه داشت. این دوره زمانی شکل گرفت که حزب دموکرات-جمهوریخواه که مدتها بر سیاست تسلط داشت، در اطراف انتخابات ریاستجمهوری ۱۸۲۴ دچار تفرقه شد. هواداران جکسون شروع به تشکیل حزب دموکرات مدرن کردند. رقبای سیاسی او، جان کوئینسی آدامز و هنری کلی، حزب جمهوریخواه ملی را ایجاد کردند که بعدها با دیگر گروههای سیاسی ضدجکسون ترکیب شده و حزب ویگ را تشکیل دادند.
بهطور کلی، ویژگی بارز آن دوره روحیهٔ دموکراتیک بود. این تفکر سیاسی مبتنی بر مشی سیاسی برابریخواهانهٔ جکسون پس از پایان دادن به آنچه که او انحصار دولت توسط نخبگان مینامید، بود. حتی پیش از آغاز دورهٔ جکسونی، حق رأی به اکثریت مردان سفیدپوست بالغ اعطا شدهبود، نتیجهای که جکسونیها جشن میگرفتند.[۲] دموکراسی جکسونی همچنین قدرت ریاستجمهوری و شاخهٔ اجرایی را به هزینهٔ کنگره تقویت میکرد، در حالی که بهدنبال گسترش مشارکت عمومی در حکومت بود. جکسونیها خواستار قضات انتخابی بهجای قضات منصوبشده بودند و بسیاری از قانونهای اساسی ایالتی را بازنویسی کردند تا ارزشهای جدید را منعکس کنند. از نظر ملی، آنها طرفدار توسعهٔ جغرافیایی بودند و آن را بهعنوان سرنوشت آشکار توجیه میکردند.
گسترش دموکراسی توسط جکسون بهطور انحصاری محدود به مردان سفیدپوست بود، همچنین حق رأی در کشور تنها به مردان سفیدپوست بالغ اعطا شد. همچنین در دورهٔ گستردهٔ دموکراسی جکسونی، که از ۱۸۲۹ تا ۱۸۶۰ ادامه داشت، بهبودی در اوضاع حقوق شهروندان غیرسفیدپوست آمریکا ایجاد نشد و در بسیاری از موارد، حقوق آنها کاهش یافت.[۳]
منابع
- ↑ روزنامهٔ پراویدنس پاتریوت (رود آیلند) در ۲۵ اوت ۱۸۳۹ اعلام کرد: «وضعیت امور در کنتاکی... کاملاً بهنفع جنبش دموکراسی جکسونی است.» نقل شده در «دموکراسی جکسونی»، فرهنگ لغت آکسفورد انگلیسی (۲۰۱۹)
- ↑ انگرمن، صفحات ۱۵ و ۳۶. «این ارقام نشان میدهد که تا سال ۱۸۲۰ بیش از نیمی از مردان سفیدپوست بالغ در حال رأی دادن بودند، بهجز در ایالتی که هنوز شرایط مالکیت یا مالیات قابل توجهی برای حق رأی داشتند – ویرجینیا، رود آیلند (دو ایالتی که محدودیتهای مالکیتی را تا سال ۱۸۴۰ حفظ کردند)، نیویورک و همچنین لوئیزیانا.»
- ↑ Warren, Mark E. (1999). Democracy and Trust. Cambridge University Press. pp. 166–. ISBN 978-0-521-64687-1.