درگیری ۲۰۰۷ لبنان

درگیری ۲۰۰۷ لبنان
بخشی از جنگ علیه تروریسم[۱][۲][۳]

بمباران اردوگاه نهر البارد
تاریخ۲۰ مه – ۷ سپتامبر ۲۰۰۷
 ماه، ۲ هفته و ۴ روز)
موقعیت
نتایج پیروزی لبنان
طرف‌های درگیر
نیروهای مسلح لبنان
نیروهای امنیت داخلی
حمایت:
 ایالات متحده آمریکا
فتح الاسلام
جند الشام
فرماندهان و رهبران
میشل سلیمان شاکر عبسی 
ابویوسف شرقیه (اسیر)
ابوهریره 
قوا
۴۰۰۰ سرباز ۴۵۰ شبه‌نظامی فتح،
۵۰ شبه‌نظامی جند
تلفات و خسارات

تلفات شمالی:
۱۶۸–۱۷۹ کشته،[۴][۵]

۴۰۰–۵۰۰ زخمی[۶]
تلفات جنوبی:
۲ کشته، ۶ زخمی
تلفات فتح الاسلام:
۲۲۶ کشته، ۲۱۵ اسیر[۵]
تلفات جند الشام:
۵ کشته
سلول‌های بمب‌گذار: ۷ کشته، ۱۸ اسیر

تلفات غیرنظامی:
۵۵ نفر در درگیری‌ها کشته شدند،
۱۲ نفر در بمب‌گذاری‌ها کشته شدند

صلیب سرخ بین‌المللی:
۲ کشته
یونیفل:
۶ سرباز کشته شدند، ۲ نفر زخمی شدند

درگیری ۲۰۰۷ لبنان، زمانی آغاز شد که درگیری بین فتح الاسلام، یک سازمان شبه‌نظامی اسلام‌گرا، و نیروهای مسلح لبنان در ۲۰ مه ۲۰۰۷ در نهر البارد، اردوگاه پناهندگان فلسطینی آنروا در نزدیکی طرابلس، آغاز شد.

این شدیدترین درگیری داخلی از زمان جنگ داخلی لبنان (۱۹۷۵–۱۹۹۰) بود. این درگیری عمدتاً حول محاصره نهر البارد، علاوه بر درگیری‌هایی که در اردوگاه پناهندگان عین الحلوه در جنوب لبنان رخ داد و سایر بمب‌گذاری‌هایی که در داخل و اطراف بیروت، پایتخت لبنان، رخ داد، می‌چرخید. این درگیری در سپتامبر ۲۰۰۷ پایان یافت.

پیشینه

اردوگاه پناهندگان نهر البارد

خیابان باریک در نهر البارد، ۲۰۰۵

لبنان میزبان بیش از ۴۰۰۰۰۰ پناهنده فلسطینی است که حدود ۲۱۵۰۰۰ نفر از آنها در اردوگاه‌ها زندگی می‌کنند،[۷] از جمله فرزندان کسانی که در طول جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از فلسطین گریختند. در سال ۱۹۶۲، فلسطینی‌ها صرف نظر از مدت زمانی که در آنجا زندگی کرده بودند، به عنوان خارجی در لبنان طبقه‌بندی می‌شدند. افراد غیر لبنانی، که شامل پناهندگان نیز می‌شد، تا سال ۲۰۰۵ از کار در بیش از ۷۰ حرفه تخصصی محدود بودند، تا اینکه قانون جدید رسماً ۵۰ شغل از این نوع را برای آنها آزاد کرد. جنگ داخلی لبنان، دولت و عموم مردم را به دلیل مشارکت پناهندگان فلسطینی در جنگ، عمیقاً نسبت به آنها بدبین کرد. مشکل اصلی، توافقنامه قاهره بود که توسط دولت لبنان و جنبش فلسطین امضا شد و توسط جنبش‌های مسیحی رد شد. آنها این توافقنامه را علیه حاکمیت لبنان می‌دانستند، زیرا به چریک‌های فلسطینی آزادی کنترل نشده‌ای می‌داد.[۸][۹] با این حال، طبق توافقنامه اعراب در سال ۱۹۶۹، که در اواسط دهه ۱۹۸۰ توسط پارلمان لبنان لغو شد،[۱۰] دولت تمایلی به ورود به اردوگاه‌ها نداشته است.[۱۱][۱۲] ساکنان فعلی اردوگاه‌ها از دسترسی به سرزمین مادری خود یا کشورهای عربی همسایه محروم هستند.

اردوگاه پناهندگان فلسطینی نهر البارد در ۱۶ کیلومتری … واقع شده است. کیلومتری شمال طرابلس، نزدیک جاده ساحلی، قرار دارد و از ماه فوریه، زمانی که دو اتوبوس در عین علک، روستایی عمدتاً مسیحی‌نشین در نزدیکی بکفیا، بمب‌گذاری شدند، تحت نظر بوده است. شبه‌نظامیان فتح الاسلام مستقر در اردوگاه مقصر شناخته شدند. حدود ۳۰۰۰۰ آواره فلسطینی در این اردوگاه زندگی می‌کنند.

گاهشمار

۲۰ مه: آغاز نبرد در طرابلس و نهر البارد

درگیری‌ها صبح زود پس از حمله پلیس به خانه‌ای در طرابلس که ظاهراً توسط شبه‌نظامیان فتح الاسلام مورد استفاده قرار می‌گرفت، آغاز شد. این گروه شبه‌نظامی متعاقباً شروع به تیراندازی به سمت نیروهای امنیتی لبنان کرد که آنها نیز به آتش متقابل پرداختند و درگیری‌هایی را در مجاورت اردوگاه پناهندگان فلسطینی نهر البارد در نزدیکی طرابلس آغاز کردند. بنا به گزارش‌ها، این افراد در برابر دستگیری مقاومت کردند و خشونت به خیابان‌های مجاور گسترش یافت. سپس شبه‌نظامیان به یک پست نظامی لبنان در دروازه اردوگاه حمله کردند و ۲۷ سرباز را در خواب کشتند، چندین وسیله نقلیه را تصرف کردند و همچنین تعداد نامشخصی از غیرنظامیان را که به نجات ارتش لبنان آمده بودند، کشتند.

۲۱–۳۱ مه: نهرالبارد در محاصره

علیرغم گفتگوها در مورد آتش‌بس، شبه‌نظامیان فتح الاسلام به نبرد با ارتش لبنان در حومه اردوگاه پناهندگان ادامه دادند، در حالی که تانک‌ها و توپخانه لبنان به گلوله‌باران مواضع شبه‌نظامیان در اردوگاه ادامه دادند. در حال حاضر اردوگاه کاملاً توسط ارتش لبنان محاصره شده بود و نیروهای بیشتری با تانک‌ها و نفربرها وارد می‌شدند. فرودگاه بیروت صحنه چندین محموله کمک نظامی، عمدتاً از ایالات متحده، بود.

۱ و ۲ ژوئن: اولین حمله ارتش لبنان

تانک‌ها در بیرون اردوگاه نهر البارد تجمع کرده و حمله زمینی را آغاز کردند. درگیری‌ها در ورودی‌های جنوبی و شمالی اردوگاه متمرکز بود.[۱۳] حداقل ۱۹ نفر، از جمله سه سرباز ارتش، کشته شدند.[۱۴] در میان کشته‌شدگان، یکی از رهبران ارشد فتح الاسلام، به نام ابو ریاض، نیز وجود داشت که توسط یک تک‌تیرانداز ارتش لبنان کشته شد.[۱۵] پس از ۴۸ ساعت نبرد، نبرد پایان یافت و ارتش عقب رانده شد.

محل برگزاری رویدادها

۹ تا ۱۲ ژوئن: دومین حمله ارتش لبنان

پس از آنکه میانجی‌ها نتوانستند اسلام‌گرایان را به تسلیم متقاعد کنند، ارتش لبنان بار دیگر به نهرالبارد حمله کرد. نیروها ۵۰ متر پیشروی کردند. مترها قبل از اینکه مجبور شوند پس از متحمل شدن تلفات سنگین به دلیل ساختمان‌های بمب‌گذاری شده و سایر مواضع فتح الاسلام که شبه‌نظامیان پشت سر گذاشته بودند، متوقف شوند. در مجموع ۲۹ نفر در عرض ۲۴ ساعت کشته شدند: ۱۱ سرباز، ۱۶ شبه‌نظامی و ۲ غیرنظامی. ۱۰۰ سرباز دیگر زخمی شدند. برخی از نبردها نزدیک و تقریباً تن به تن بود.

در ۱۱ ژوئن، دو کارمند صلیب سرخ لبنانی در خارج از نهر البارد هنگام تخلیه غیرنظامیان کشته شدند. در ۱۲ ژوئن، ارتش لبنان دو موضع کلیدی از فتح الاسلام را در داخل اردوگاه اشغال کرد که یکی از آنها در سمت ساحلی اردوگاه بود.

۱۶ تا ۱۹ ژوئن: سومین حمله ارتش لبنان

ارتش لبنان به حمله ادامه داد و بمباران سنگینی به اردوگاه وارد شد. در ۱۶ ژوئن، دو هلیکوپتر لبنانی غزال، چهار موشک هوا به زمین به مواضع مشکوک شبه‌نظامیان در داخل اردوگاه شلیک کردند.[۱۶] در ۴۸ ساعت، ارتش موفق شد شش موضع دیگر فتح الاسلام را تصرف کند. در این زمان، تنها هدف ارتش، نابودی تمام مواضع شبه‌نظامیان در حومه اردوگاه بود، اما ارتش قصد ورود به خود اردوگاه را نداشت. در ۱۹ ژوئن، ارتش سرانجام موفق شد تمام مواضع اصلی اسلام‌گرایان را تصرف کند. تمام ساختمان‌های بخش جدید (شمالی) اردوگاه که جنگجویان فتح الاسلام در آن سنگر گرفته بودند، تصرف شده بود. در این دور جدید درگیری‌ها، هفت سرباز دیگر کشته شدند.

۲۱ ژوئن: سقوط بخش‌های بیرونی اردوگاه

در ۲۱ ژوئن، وزیر دفاع لبنان گزارش داد که تمام مواضع فتح الاسلام در مناطق دورافتاده اردوگاه، که شبه‌نظامیان از آنجا به سربازان حمله می‌کردند، تصرف یا نابود شده‌اند. تنها مواضع باقی مانده، مواضعی در مرکز اردوگاه بود که از آنجا شبه‌نظامیان هیچ تهدیدی برای آنها ایجاد نمی‌کردند و بنابراین ارتش قصد حمله به مرکز اردوگاه را نداشت. با این اعلام، عملیات نظامی لبنان برای نابودی فتح الاسلام به پایان رسید. با این حال، نبردهای سنگین همچنان در روزهای آینده ادامه داشت.

۲۴ و ۲۵ ژوئن: از سرگیری درگیری‌ها در طرابلس و نهر البارد

در ۲۴ ژوئن، برای اولین بار از ۲۰ مه، پس از حمله نظامی به یک گروه شبه‌نظامی اسلام‌گرا که منجر به کشته شدن ۱۲ نفر شد، درگیری در طرابلس در یک آپارتمان آغاز شد. در میان کشته‌شدگان، ۷ شبه‌نظامی غیر عضو فتح، ۱ سرباز، ۱ پلیس و ۳ غیرنظامی بودند. ۱۴ سرباز دیگر نیز زخمی شدند.[۱۷]

۳۰ ژوئن: جند الشام منحل شد

در ۳۰ ژوئن، منبع عصبه الانصار گفت که ۲۳ عضو جند الشام در اردوگاه عین الحلوه در حومه شهر بندری صیدا در جلسه‌ای به عصبه پیوسته‌اند، در حالی که بقیه سلاح‌های خود را زمین گذاشته‌اند. عصبه الانصار سه عضو دیگر این گروه را به ظن پرتاب نارنجک به یک ایست بازرسی ارتش، در حادثه‌ای که تلفاتی نداشت، بازداشت کرد.[۱۸]

۱۲ تا ۲۴ ژوئیه: چهارمین حمله ارتش لبنان

در ۱۲ ژوئیه، پس از مدتی آرامش در جنگ، ارتش لبنان حمله جدیدی را به سمت مرکز اردوگاه، جایی که آخرین مواضع جنگی اسلام‌گرایان قرار داشت، آغاز کرد. آنها با بمباران اردوگاه از سر گرفتند و سربازان در نبردهای خیابانی سنگین با شبه‌نظامیان درگیر شدند. در جریان نبرد در میان ویرانه‌های اردوگاه، جایی که جنگجویان اسلام‌گرا به خوبی سنگر گرفته بودند، ۳۳ سرباز کشته و ۹۳ نفر زخمی شدند و بخش‌های بزرگی از اردوگاه نیز تله‌های انفجاری داشت.[۱۹]

در ۱۴ ژوئیه، شبه‌نظامیان با شلیک موشک‌های کاتیوشا به شهرهای اطراف اردوگاه، درگیری‌ها را تشدید کردند. در این حادثه یک غیرنظامی کشته و چندین نفر زخمی شدند.

در ۱۶ ژوئیه، ارتش موفق شد تپه‌ای را در قسمت جنوبی اردوگاه که موقعیتی بسیار استراتژیک داشت، تصرف کند.

تا ۲۰ ژوئیه، تنها ۳۰۰ یارد مربع در قسمت جنوبی اردوگاه در دست اسلام‌گرایان باقی مانده بود. پیشروی ارتش کند شد تا اینکه آنها توانستند ده‌ها تله انفجاری را که توسط اسلام‌گرایان در ویرانه‌های اردوگاه به جا مانده بود، خنثی کنند.

۲۵ ژوئیه - ۱۳ اوت: پنجمین حمله ارتش لبنان

سربازان تحت پوشش آتش توپخانه، آتش تانک و تیراندازی وارد منطقه درگیری شدند. یک شاهد عینی گفت که این سنگین‌ترین گلوله‌باران مواضع شورشیان بود که تا به حال دیده است. یک منبع لبنانی گفت که ارتش آماده است تا آخرین حمله را انجام دهد و ۲۵۰ یارد (۲۳۰ متر) را تصرف کند. هنوز در دست شورشیان است. گمان می‌رود حدود ۱۳۰ نفر در این منطقه پناه گرفته باشند، حدود ۷۰ جنگجو و ۶۰ غیرنظامی. شبه‌نظامیان با شلیک چند موشک کاتیوشا به روستاهای لبنانی نزدیک اردوگاه پاسخ دادند.[۲۰]

در ۲۸ ژوئیه، یک منطقه کوچک در بخش بازپس گرفته شده اردوگاه تصرف شد و شبه نظامیان داخل آن، ۸ نفر، کشته شدند. این حمله غافلگیرانه توسط واحدهای ویژه انجام شد. توپ‌ها و خودروهای زرهی به داخل اردوگاه رانده شدند تا خانه‌های مستحکم، سنگرها و تونل‌ها را تخریب کنند. ژنرال میشل سلیمان افزود که پیروزی قریب‌الوقوع است و تنها چند روز تا آن باقی مانده است.[۲۱]

در دوم اوت، ابو هریره، معاون فرمانده فتح الاسلام، در ابو سمره در جریان تیراندازی با پلیس لبنان کشته شد. او در حالی که سعی داشت از دست پلیس فرار کند، به سمت یک ایست بازرسی که توسط پلیس ایجاد شده بود تیراندازی کرد.[۲۲]

در ۸ اوت، گزارش شد که پیشروی نیروهای لبنانی با بوی اجساد پوسیده شبه‌نظامیان کشته‌شده‌ای که حتی هفته‌ها پس از مرگشان دفن نشده بودند، مواجه شده است. گفته می‌شود که این بو آنقدر بد بوده که هوا غیرقابل تنفس بوده است.[۲۳]

۱۷ تا ۲۳ اوت: حمله ششم ارتش لبنان

در روزهای منتهی به آخرین حمله به شبه‌نظامیان، بالگردهای تهاجمی غزال مواضع و سنگرهای اسلام‌گرایان را بمباران کردند.[۲۴] در ۱۷ اوت، پیشروی‌های ارتش ادامه یافت. در ۲۴ اوت آتش‌بس برقرار شد تا ۶۳ عضو خانواده، ۲۵ زن و ۳۸ کودک، از جنگجویان اسلام‌گرا بتوانند اردوگاه را ترک کنند. این امر فرصتی برای حمله نهایی ارتش به شبه‌نظامیان باقی گذاشت و نشانه‌ها حاکی از آن بود که تنها ۷۰ شبه‌نظامی در اردوگاه فعال مانده‌اند، در واقع تقریباً ۱۰۰ نفر هنوز در آنجا سنگر گرفته بودند. حملات هوایی روز بعد نیز ادامه یافت.

۳۰ اوت - ۳ سپتامبر: حمله نهایی ارتش لبنان

پس از تخلیه غیرنظامیان و تقریباً یک هفته بمباران سنگین توسط هلیکوپترهای تهاجمی، نبردهای سنگین در ۳۰ اوت ادامه یافت. با پیشروی بیشتر نیروها در خیابان‌های پر پیچ و خم اردوگاه، نبردهای خیابانی بیشتری رخ داد. در این مرحله، بیشتر پناهگاه‌های زیرزمینی توسط ارتش تصرف شده بود، اما شبه‌نظامیان هنوز مواضع خود را در سنگرها و در میان ویرانه‌های اردوگاه حفظ کرده بودند. در طول آخرین حمله، شبه‌نظامیان در تمام مدت خواستار آتش‌بس بودند تا حدود ۳۵ شبه‌نظامی زخمی بتوانند تخلیه شوند. ارتش آتش‌بس را نپذیرفت. در اول سپتامبر، ارتش موفق شد خانه‌های شاکر عبسی و معاونش ابو هریره را که در ماه ژوئیه در جریان نبرد کشته شده بود، تصرف کند. با این حال، هنوز هیچ نشانه‌ای از خود عبسی وجود نداشت.

۲ سپتامبر: فرار شبه‌نظامیان و سقوط اردوگاه

در دوم سپتامبر، شبه‌نظامیان طرحی هماهنگ برای فرار از نهر البارد اجرا کردند. درگیری زمانی آغاز شد که شبه‌نظامیان در حاشیه شرقی و جنوبی اردوگاه به ایست‌های بازرسی ارتش حمله کردند. شبه‌نظامیان همچنین از خارج از اردوگاه نیز کمک دریافت کردند. حمله به حاشیه شرقی اردوگاه پس از آن آغاز شد که یک خودروی مرسدس حدود ساعت ۴:۰۰ از بیرون اردوگاه در یک ایست بازرسی ارتش توقف کرد. صبح شروع به تیراندازی به سمت سربازان کرد، در حالی که جنگجویان از داخل اردوگاه حمله‌ای را آغاز کردند. همزمان، شبه‌نظامیان به یک ایست بازرسی دیگر در لبه جنوبی اردوگاه حمله کردند. برخی از آنها لباس ارتش به تن داشتند. سه گروه شبه‌نظامی تلاش کردند تا از آنجا فرار کنند. یک گروه سعی کرد از طریق دریا فرار کند و اعضای آن توسط ارتش کشته یا دستگیر شدند. گروه دوم سعی کرد از شمال نهر البارد فرار کند و به همان سرنوشت دچار شد. گمان می‌رود شاکر عبسی، رهبر فتح الاسلام، در گروه سوم بوده باشد که مسیر رودخانه‌ای را که بین قسمت جنوب شرقی اردوگاه و روستای عیون السمک در یک منطقه کوهستانی دورافتاده جریان دارد، دنبال کرده است. چندین عضو آن گروه کشته شدند، اما بیشتر آنها فرار کردند. تصور می‌شود که کل رهبری شبه‌نظامیان فرار کرده باشد. بعداً تأیید شد که عبسی در واقع یک روز قبل از فرار از اردوگاه فرار کرده است. سرنوشت او هنوز نامعلوم است. ارتش اعلام کرد که ۳۵ شبه‌نظامی موفق به شکستن محاصره و فرار شدند، اما بیشتر آنها در روزهای آینده کشته یا دستگیر شدند. این نبرد از سپیده دم تا اوایل بعد از ظهر ادامه داشت و سربازان با جنگجویان فتح الاسلام در ساختمان‌ها، مزارع و جاده‌های اطراف اردوگاه نهرالبارد درگیر شدند. تا ۳۸ شبه‌نظامی، پنج سرباز و یک غیرنظامی کشته و ۲۴ شبه‌نظامی اسیر شدند. سرانجام اردوگاه ساعت ۱۱:۰۰ سقوط کرد. صبح.

به محض انتشار خبر پیروزی ارتش، تیراندازی‌های شادی‌آور در روستاهای اطراف آغاز شد. ده‌ها نفر از ساکنان محمره به خیابان‌های این شهر ریختند و با تکان دادن پرچم‌های لبنان و به صدا درآوردن بوق خودروها، کاروان‌های نظامی را که سربازان با علامت پیروزی به منطقه سرازیر شده بودند، به اهتزاز درآوردند.

در ۳ سپتامبر، نیروهای لبنانی چهار شبه‌نظامی را در منطقه نزدیک اردوگاه کشتند و دو نفر را دستگیر کردند. شبه‌نظامیان به سربازانی که به دنبال جنگجویان فراری بودند حمله کردند و دو نفر از آنها را زخمی کردند و سربازان لبنانی را مجبور به فرار کردند، اما سرانجام در اثر آتش توپخانه که بیش از یک ساعت ادامه داشت، کشته شدند. شش جسد از شبه‌نظامیان کشته شده در داخل اردوگاه پیدا شد.[۲۵]

بمب‌گذاری در بیروت و اطراف آن

۲۱ مه: فتح الاسلام مسئولیت دو بمب‌گذاری که در بیروت رخ داد را بر عهده گرفت. سپس سخنگوی این گروه هرگونه مسئولیتی در قبال آنها را رد کرد.[۲۶]

بمب‌گذاری سوم، در یک محله مسیحی‌نشین در شمال شرقی بیروت به نام منصوریه، زمانی خنثی شد که مقامات یک فلسطینی و یک مصری را که کیفی پر از مواد منفجره حمل می‌کردند، دستگیر کردند.

عواقب در محل حمله

۲۳ مه: بمبی در نزدیکی ساختمان اصلی دولت در آلی، شهری با اکثریت دروزی، حدود ۱۷ نفر، منفجر شد. کیلومتری شمال شرقی بیروت. گزارش‌ها حاکی از آن است که حدود پنج نفر در اثر انفجار زخمی شده و به چند ساختمان آسیب رسیده است. نیروهای امنیتی اعلام کردند که بمب در کیفی بوده که در مقابل ساختمانی در نزدیکی یک منطقه خرید رها شده بود.

۲۷ مه: در بیروت، دو پلیس و دو غیرنظامی بر اثر پرتاب نارنجک در منطقه‌ای عمدتاً مسلمان‌نشین شهر زخمی شدند.

۱۳ ژوئن: یک بمب خودرویی در ساحل ساحلی بیروت، کورنیش المناره، منفجر شد و ولید عیدو، نماینده پارلمان از بلوک «جریان مستقبل» که به خاطر مخالفتش با نفوذ سوریه در لبنان شناخته شده بود، کشته شد. پسر بزرگش، خالد، و دو محافظش نیز به همراه شش غیرنظامی دیگر کشته شدند.[۲۷]

این انفجار ممکن است به درگیری‌ها در شمال مرتبط بوده باشد، یا ممکن است به مجموعه‌ای از بمب‌گذاری‌ها و ترورهای چهره‌های ضد سوری که به قتل رفیق حریری برمی‌گردد، مرتبط باشد.

حمله به نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد

در ۲۴ ژوئن، یک نفربر زرهی یونیفل در مرز با اسرائیل مورد اصابت یک بمب خودرویی قرار گرفت که منجر به کشته شدن شش سرباز اسپانیایی و زخمی شدن دو سرباز اسپانیایی دیگر شد. دولت لبنان و حزب‌الله این حمله را محکوم کردند. اطلاعات جمع‌آوری‌شده از شبه‌نظامیان دستگیر شده نشان می‌داد که این شبه‌نظامیان قصد حمله به سربازان سازمان ملل در مرز اسرائیل و لبنان را داشتند. خود فتح الاسلام نیز اعلام کرد که اگر جنگ ادامه یابد، به اهدافی خارج از شمال لبنان حمله خواهد کرد. القاعده نیز اعلام کرد که نیروهای سازمان ملل در مرز را هدف قرار خواهد داد.[۲۸]

تلفات

حداقل ۴۴۶ تا ۴۵۷ نفر، شامل ۱۶۸ تا ۱۷۹ سرباز و ۲۲۶ شبه‌نظامی، در جریان نبردهای ۱۰۵ روزه محاصره اردوگاه کشته شدند. بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ سرباز زخمی شدند و بیش از ۲۱۵ شبه‌نظامی دستگیر شدند.

دوازده غیرنظامی لبنانی در بمب‌گذاری‌های تروریستی در داخل و اطراف بیروت، دو سرباز و پنج شبه‌نظامی در اردوگاه عین الحلوه، هفت شبه‌نظامی اسلامی غیر وابسته به فتح در جریان حمله‌ای در طرابلس و شش سرباز سازمان ملل کشته و دو نفر دیگر در حمله بمب‌گذاری در مرز اسرائیل و لبنان زخمی شدند.

۵۵ غیرنظامی در نبردها در اردوگاه و در طرابلس کشته شدند،[۲۹] ۴۷ نفر از آنها فلسطینی بودند.

بیشتر حدود ۳۱۰۰۰ فلسطینی که در این اردوگاه زندگی می‌کردند، در پی درگیری‌ها به اردوگاه‌های دیگر در کشور گریختند.

واکنش‌ها

  •  لبنان: فؤاد سنیوره، نخست‌وزیر لبنان، فتح الاسلام را به تلاش برای بی‌ثبات کردن کشور متهم کرد. حسن الصباح، وزیر کشور لبنان، فتح الاسلام را «بخشی از دستگاه اطلاعاتی-امنیتی سوریه» توصیف کرد. سرلشکر اشرف ریفی، فرمانده پلیس ملی لبنان، با ارتش لبنان مخالفت کرد و هرگونه ارتباط ادعایی با القاعده را رد کرد و گفت که فتح الاسلام توسط دمشق کنترل می‌شود. سمیر جعجع، رهبر مسیحیان لبنان، گفت که فتح الاسلام شاخه‌ای از اطلاعات سوریه است و فعالیت‌های تروریستی آن باید پایان یابد. نایله معوض، وزیر امور اجتماعی لبنان، گفت که شبه‌نظامیان «وفاداری سوریه دارند و فقط از سوریه دستور می‌گیرند.» سامی حداد، وزیر اقتصاد و تجارت لبنان، به بی‌بی‌سی گفت که دولت او به سوریه به عنوان مغز متفکر خشونت‌ها مظنون است. حداد همچنین درخواست پول و منابع برای کمک به نیروهای لبنانی در مبارزه با شبه‌نظامیان کرد. او اعلام کرد: «من از این فرصت استفاده می‌کنم و از دوستانمان در سراسر جهان - دولت‌های عربی و دولت‌های غربی دوست - می‌خواهم که هم از نظر لجستیکی و هم با تجهیزات نظامی به ما کمک کنند.» محمد شطح، مشاور ارشد نخست‌وزیر فؤاد سنیوره، گفت که کابینه لبنان «حمایت کامل» خود را از تلاش‌های نظامی برای پایان دادن به جنگ اعلام کرد. شطح گفت: «نیروهای امنیتی لبنان شبه‌نظامیان را هدف قرار می‌دهند و به‌طور تصادفی به اردوگاه پناهندگان تیراندازی نمی‌کنند.» به گفته خلیل مکاوی، سفیر سابق لبنان در سازمان ملل، شرایط زندگی در اردوگاه تا حدودی در ظهور فتح الاسلام مقصر است. امیل لحود، رئیس‌جمهور لبنان، از همه لبنانی‌ها خواست تا حول ارتش متحد شوند. ولید جنبلاط، رهبر دروزی‌ها و حامی ائتلاف حاکم لبنان، گفت که «هیچ پیشنهادی» برای راه حل نظامی وجود ندارد. او گفت: «اما ما می‌خواهیم قاتلان به دست عدالت لبنانی سپرده شوند.»[۳۰]
  • فتح الاسلام: ابوسلیم، سخنگوی فتح الاسلام، به تلویزیون الجزیره گفت که این گروه فقط از خود دفاع می‌کند. ابوسلیم در مصاحبه‌ای با شبکه عربی زبان الجزیره گفت: «ما مجبور و مجبور به حضور در این رویارویی با ارتش لبنان شدیم.» شاکر عبسی، رهبر فتح الاسلام، در ماه ژوئن به تلویزیون العربیه گفت که گروهش هیچ ارتباطی با القاعده یا سوریه ندارد. او گفت که گروهش به دنبال اصلاح اردوگاه‌های پناهندگان فلسطینی مطابق با قوانین اسلامی یا احکام اسلام است. در یک پیام ویدیویی که توسط رهبر فتح الاسلام منتشر شد، او تسلیم شدن را رد کرد. او گفت: «ای طرفداران طرح ایالات متحده، به شما می‌گوییم که سنی‌ها در مبارزه با یهودیان، آمریکایی‌ها و متحدانشان پیشگام خواهند بود.»[۳۰]
  •  سوریه: دقایقی پس از آغاز خشونت‌ها، سوریه به دلایل امنیتی دو گذرگاه مرزی با شمال لبنان را موقتاً بست. رهبران سوریه دامن زدن به خشونت در لبنان را انکار می‌کنند. بشار جعفری، سفیر سوریه در سازمان ملل، هرگونه ارتباط کشورش با این گروه را رد کرده و گفته است که برخی از آنها به دلیل حمایت از القاعده در سوریه زندانی بوده‌اند.
  •  فلسطین: هیئت سازمان آزادی‌بخش فلسطین و اتحادیه گروه‌های فلسطینی اعزامی به سرای کبیر تأکید کردند که فلسطینی‌ها باید مسئولیت اقدام خودسرانه فتح الاسلام را بر عهده بگیرند. این هیئت متشکل از نمایندگانی از حماس، جبهه دموکراتیک، الصاعقه، جبهه نضال، جهاد اسلامی، فتح انتفاضه، جبهه آزادی‌بخش فلسطین و عباس زکی، نماینده کمیته اجرایی سازمان آزادی‌بخش فلسطین بود.
  •  حزب‌الله لبنان: حزب‌الله لبنان گروه‌های سنی افراطی مانند القاعده و فتح الاسلام را دشمن می‌داند، اما سید حسن نصرالله، رهبر گروه شیعه حزب‌الله لبنان، در سخنرانی خود به مناسبت هفتمین سالگرد خروج اسرائیل از لبنان، از دولت لبنان خواست که به اردوگاه پناهندگان نهرالبارد حمله نکند و به فتح الاسلام حمله نکند. او خواستار حل سیاسی این درگیری شد. نصرالله گفت: «اردوگاه نهرالبارد و غیرنظامیان فلسطینی خط قرمز هستند. ما این را نمی‌پذیریم، پوشش نمی‌دهیم و در آن شریک نخواهیم بود.» نصرالله همچنین حملات علیه ارتش را محکوم کرد و گفت: «ارتش لبنان حافظ امنیت، ثبات و وحدت ملی در این کشور است. همه ما باید این ارتش را تنها نهاد باقی مانده‌ای بدانیم که قادر به حفظ امنیت و ثبات در این کشور است.» نصرالله نسبت به ارسال کمک‌های نظامی آمریکا به لبنان تردید داشت و به گفته رهبر حزب‌الله، لبنانی‌ها نباید اجازه دهند که به نمایندگی از ایالات متحده با القاعده درگیر شوند. او با اشاره به درگیری سال ۲۰۰۶ بین اسرائیل و حزب‌الله گفت: «من تعجب می‌کنم که چرا اکنون این همه به ارتش لبنان اهمیت داده می‌شود.» او از مخاطبان خود پرسید: «آیا شما حاضرید در جنگ‌های دیگران در داخل لبنان بجنگید؟»[۳۱][۳۲]
  •  ایالات متحده آمریکا: رئیس‌جمهور جرج دابلیو. بوش گفت که باید جلوی اسلام‌گرایان گرفته شود. او گفت: «افراط‌گرایانی که سعی در سرنگونی این دموکراسی جوان دارند، باید مهار شوند.» وزارت امور خارجه آمریکا هرگونه ارتباط بین خشونت‌های این هفته و تلاش‌ها برای تشکیل دادگاه بین‌المللی برای محاکمه مظنونان ترور رفیق حریری، نخست‌وزیر سابق لبنان در سال ۲۰۰۵ را رد کرد.
  • القاعده: القاعده بیانیه‌ای منتشر کرد و گفت: «فرزندان اسلام، ای فرزندان امت خدا و جهاد، برادران ما در اردوگاه نهرالبارد در لبنان هدف تجاوز آشکار ارتشی قرار گرفته‌اند که برای خیانت و ارتداد، یعنی ارتش لبنان، تلاش می‌کند.» آنها از «هر مسلمانی» خواستند تا از فتح الاسلام حمایت کنند زیرا این گروه به دنبال «رویارویی» با اسرائیل است.[۳۳]
    • یک گروه مرتبط با القاعده مستقر در لبنان، دولت لبنان را به آغاز یک «جنگ صلیبی» پس از محروم کردن ساکنان فلسطینی از حقوق اولیه خود متهم کرد.[۳۳]
    • گروه «توحید و جهاد در سوریه» اعلام کرد که مسیحیان لبنان بخشی از یک «جبهه متحد صلیبی-یهودی» علیه مسلمانان هستند و «ارتش، دولت، شاخه‌های اطلاعاتی و پلیس لبنان» را متهم کرد که «سگ‌های نگهبان فرانسه و آمریکا» هستند. این گروه با فراخواندن هواداران خود به «حمایت از جهاد»، همچنین گفت: «ما هشدار می‌دهیم که اگر دولت لبنان محاصره خود را لغو نکند، فرزندانش که در خاک سوریه زندگی می‌کنند، اهداف متحرک در نظر گرفته خواهند شد.» و افزود که عملیاتی را علیه مقامات دولتی لبنان و شهروندان در سوریه انجام خواهد داد.[۳۴]

جستارهای وابسته

منابع

  1. U.S. resupplies Lebanon army for refugee camp standoff بایگانی‌شده در ژوئیه ۱۷, ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine
  2. "Fatah Al-Islam: the new terrorist threat hanging over Lebanon". LEFIGARO. April 16, 2007. Archived from the original on May 26, 2011.
  3. "U.S. Adds Lebanese Group To Terror List". CBS News. اوت 11, 2007. Archived from the original on May 24, 2011.
  4. Newman (2010), pp.  314
  5. 1 2 Nalla & Newman (2013), pp.  25
  6. "Local people against rebuilding of Palestinian refugee camp". irinnews.org. September 10, 2007. Retrieved April 4, 2018.
  7. Lebanon’s New War(s) بایگانی‌شده در ژوئیه ۱۴, ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine
  8. "Cairo Agreement between the Lebanese Authorities and the Palestinian Guerrilla Organizations". palestinian journeys (به انگلیسی). Archived from the original on November 21, 2020. Retrieved 2020-10-02.
  9. Boustany, Nora (1987-05-22). "LEBANON ANNULS PLO AGREEMENT". Washington Post (به انگلیسی). ISSN 0190-8286. Retrieved 2020-10-02.
  10. "Lebanon army advances into camp". Reuters. July 15, 2007. Archived from the original on July 18, 2007.
  11. Daragahi, Borzou (May 22, 2008). "Disabled Lebanese spoke volumes". Los Angeles Times. Archived from the original on April 28, 2023. Retrieved October 10, 2023.
  12. "Home". CEPAL. Archived from the original on October 13, 2007.
  13. "Fresh clashes engulf Lebanon camp". BBC News. June 1, 2007. Archived from the original on August 22, 2009. Retrieved April 22, 2010.
  14. "Many dead in Lebanon camp battle". Archived from the original on November 16, 2007.
  15. "Breaking News, World News and Video from Al Jazeera". www.aljazeera.com. Archived from the original on December 4, 2007.
  16. cnn.com: Lebanese target suspected militants inside refugee camp بایگانی‌شده در نوامبر ۲, ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine
  17. Siddiq, Nazih (June 24, 2007). "Twelve die as Lebanese army raids hideout". reuters.com. Retrieved April 4, 2018.
  18. "Jund Al Sham militants disband in south Lebanon camp | Ya Libnan | Lebanon News Live from Beirut". Archived from the original on May 20, 2011.
  19. "The News International: Latest News Breaking, Pakistan News". www.thenews.com.pk. Archived from the original on September 27, 2007.
  20. "Home". www.thomsonreuters.com. May 10, 2023. Archived from the original on February 3, 2008.
  21. "Lebanese Commander to declare victory over terrorists soon | Ya Libnan | Lebanon News Live from Beirut". Archived from the original on May 20, 2011.
  22. "Lebanese authorities announce they killed Fatah Islam deputy commander – International Herald Tribune". Archived from the original on May 18, 2011.
  23. "Rotten corpses hamper army operations at Lebanon camp | Ya Libnan | Lebanon News Live from Beirut". Archived from the original on May 20, 2011.
  24. Tripoli Daily News: Army tells militants that staying in camp is 'suicidal decision' بایگانی‌شده در سپتامبر ۵, ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine
  25. "Lebanese Army hunts down fugitive terrorists | Ya Libnan | Lebanon News Live from Beirut". Archived from the original on May 20, 2011.
  26. "Fatah al-Islam spox denies claim to Beirut bombs". Reuters. 2007. Archived from the original on April 16, 2009. Retrieved January 22, 2007.
  27. "Breaking News, World News and Video from Al Jazeera". www.aljazeera.com. Archived from the original on September 30, 2007.
  28. "Breaking News, World News and Video from Al Jazeera". www.aljazeera.com. Archived from the original on June 26, 2007.
  29. Abi-Habib, Maria (November 20, 2013). "Young Palestinian Refugees Join Jihadists Fighting in Syria". Wall Street Journal. Retrieved April 4, 2018.
  30. 1 2 "Lebanon army 'hit by militants'". BBC News. May 28, 2007. Archived from the original on March 5, 2012. Retrieved April 22, 2010.
  31. "Hezbollah to Lebanese army: Stay out of refugee camp". CNN. Archived from the original on May 22, 2011. Retrieved April 22, 2010.
  32. "Hezbollah head warns against raid". BBC News. May 26, 2007. Archived from the original on November 11, 2012. Retrieved April 22, 2010.
  33. 1 2 Lappin, Yaakov (May 27, 2007). "Al-Qaeda: Help Fatah al-Islam attack Israel". Archived from the original on May 22, 2011.
  34. Lappin, Yaakov (June 11, 2007). "Lebanon guard dog of America". Ynetnews. Archived from the original on April 15, 2009.

پیوند به بیرون

عکس‌ها