مصرف تفریحی دارو

مصرف تفریحی مواد یا دارو به استفاده از یک داروی روان‌انگیز برای تغییر حالت هوشیاری یا برای لذت و سرگرمی همراه با تغییر ادراک، احساسات و عواطف مصرف کننده می‌گویند.[۱] هنگامی که یک داروی روان‌انگیز (سایکو اکتیو) وارد بدن می‌شود، اثر مست کننده‌ای در مصرف کننده ایجاد می‌کند.[۱] به‌طور کلی داروهای تفریحی به سه دسته تقسیم می‌شود: سرکوب‌کننده‌ها (داروهایی که باعث ایجاد حس آرامش می‌شوند)، محرک‌ها (داروهایی که حس انرژی و هوشیاری را القا می‌کنند) و داروهای توهم‌زا (داروهایی که باعث تحریف ادراکی مانند توهم می‌شوند).[۲]

منابع

  1. 1 2 Crocq, Marc-Antoine (December 2007). Thibaut, Florence (ed.). "Historical and cultural aspects of man's relationship with addictive drugs". Dialogues in Clinical Neuroscience. Laboratoires Servier. 9 (4): 355–361. doi:10.31887/DCNS.2007.9.4/macrocq. ISSN 1958-5969. OCLC 62869913. PMC 3202501. PMID 18286796. S2CID 12682928.
  2. ↑ "Classifying drugs by their effect on the central nervous system". health.gov.au. Archived from the original on 25 October 2021. Retrieved 25 October 2021.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.