خلیل الحیه
خلیل الحیه | |
|---|---|
.jpg) الحیه در سال ۲۰۲۲ | |
| معاون رئیس دفتر سیاسی حماس | |
| دوره مسئولیت ۶ اوت – ۱۶ اکتبر ۲۰۲۴ | |
| رئیس | یحیی سنوار |
| عضو مجلس قانونگذاری فلسطین | |
| آغاز به کار ۲۵ ژانویه ۲۰۰۶ | |
| حوزه انتخاباتی | غزه |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۵ نوامبر ۱۹۶۰ (۶۵ سال)[۱] غزه، نوار غزه تحت اشغال مصر |
| ملیت | فلسطینی |
| حزب سیاسی | حماس |
| محل تحصیل | دانشگاه اسلامی غزه (بیای) دانشگاه اردن (امای) دانشگاه قرآن کریم و علوم اسلامی (پیاچدی) |
| لقب(ها) | ابو اسامه (کنیه) |
خلیل الحیه (زاده ۵ نوامبر ۱۹۶۰) سیاستمدار فلسطینی و از اعضای کمیته موقت حماس است. وی عضو دفتر سیاسی حماس و رئیس دفتر روابط عربی و اسلامی جنبش است. او همچنین از ژانویه ۲۰۰۶ به عنوان نماینده شهر غزه به عضویت مجلس قانونگذاری فلسطین انتخاب شد. الحیه در گفتگوهای آتشبس سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ در قاهره با طرف اسرائیلی، نقش ویژهای داشت.[۲] وی در محله شجاعیه سکونت داشت. او از ۶ اوت تا ۱۶ اکتبر ۲۰۲۴ به عنوان معاون رئیس دفتر سیاسی حماس فعالیت میکرد.
خلیل الحیه گفته: «آنها در ۷ اکتبر به اسرائیل حمله کردند؛ زیرا لازم بود کل معادله را تغییر دهیم و فقط درگیری نداشته باشیم.» او همچنین گفت: «ما موفق شدیم موضوع فلسطین را دوباره روی میز بگذاریم و اکنون هیچکس در منطقه آرامش را تجربه نمیکند.» او به نیویورک تایمز گفت که «هدف حماس، اداره غزه و آوردن آب و برق به غزه نیست. بلکه تجدید توجه به موضوع فلسطین است.»[۳][۴] همچنین گفته که حماس از ۷ اکتبر عملیات خود را شروع کرد تا به مردم بگوید آرمان فلسطین نخواهد مرد.[۵]
هفت یا هشت نفر از بستگان او، از جمله دو برادرش، در سال ۲۰۰۷ در حملات اسرائیل به خانه او کشته شدند.[۶][۷] یکی از پسران او در سال ۲۰۰۸ در حالی که رهبری یک گردانهای عزالدین قسام را بر عهده داشت در حمله هوایی اسرائیل کشته شد.[۸][۹] پسر، عروس و یک نوهاش در ژوئیه ۲۰۱۴ در جریان جنگ ۲۰۱۴ غزه در حمله هوایی به خانه او کشته شدند.[۱۰][۱۱][۱۲]
خلیل الحیه از سازمان ملل متحد خواسته است که فلسطین را در مرزهای پیش از ۱۹۴۸ به رسمیت بشناسد.[۱۳]
آغاز زندگی و تحصیل
خلیل اسماعیل ابراهیم الحیه، معروف به ابو اسامه، در ژانویه ۱۹۶۰ در نوار غزه به زاده شد. او مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۸۳ از دانشگاه اسلامی غزه و کارشناسی ارشد را در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه اردن و دکترای فقه اسلامی را در سال ۱۹۹۷ از دانشگاه قرآن و علوم اسلامی سودان دریافت کرد.[۲]
خلیل الحیه در جریان انتفاضه اول در سال ۱۹۸۷ فعال بود، از بنیانگذاران حماس بود. الحیه در دهه ۱۹۹۰ سه سال را به اتهام «تروریسم» در زندانهای اسرائیل گذراند. او در همان زمان نایبرئیس شورای دانشجویی دانشگاه اسلامی و نایبرئیس جنبش اسلامی غزه (وابسته به اخوانالمسلمین) بود. او در سال ۲۰۰۶ برای انتخابات شورای قانونگذاری در فهرست «اصلاح و تغییر» در غزه نامزد شد و با کسب کرسی، ریاست بلوک حماس در شورا را بر عهده گرفت. وی پیشتر، نایبرئیس جنبش حماس در نوار غزه و رئیس دفتر رسانهای آن بود.[۲]
روابط دیپلماتیک
خلیل الحیه نسبت به خالد مشعل رابطه نزدیکتری با جمهوری اسلامی دارد. او به همراه اسماعیل هنیه و بدون خالد مشعل در مراسم تحلیف مسعود پزشکیان شرکت کرده بود.[۲]
خلیل الحیه در سال ۲۰۲۲ رهبر هیأتی از حماس و چند گروه دیگر فلسطینی در دیدار با بشار اسد برای احیای روابط با سوریه را برعهده اشت. همچنین در نوامبر ۲۰۲۳ نیز در صدر هیأتی به لبنان رفت و با سید حسن نصرالله درباره موضوع گروگانهای غزه گفتوگو کرد.[۲]
او در فوریه ۲۰۲۵ رهبری مذاکرات آتشبس ۲۰۲۵ جنگ غزه با اسرائیل را بر عهده داشت. همچنین در گفتگوهای آتشبس سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ در قاهره با طرف اسرائیلی، نقش ویژهای داشت.[۲]
تلاش اسرائیل برای ترور
اسرائیل در تلاش برای ترور خلیل الحیه، خانه او را دو بار در سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۱۴ بمباران شد که در این حملات شماری از اعضای خانوادهاش کشته شدند.
پس از حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ نیز شمار دیگری از اعضای خانوادهاش در بمبارانهای اسرائیل در غزه کشته شدند. در مه ۲۰۲۵ یسرائیل کاتس، وزیر دفاع اسرائیل، خلیل الحیه را تهدید به ترور در دوهه کرد.[۲]
جنگ غزه
پس از کشته شدن یحیی سنوار در اکتبر ۲۰۲۴ نام خلیل الحیه به عنوان یکی از گزینههای جانشینی او مطرح شد. خلیل الحیه، رهبری هیات مذاکرهکننده درباره جنگ غزه در نوار غزه را به عهده دارد.[۲]
در سپتامبر ۲۰۲۵ اسرائیل تلاش کرد او را در دوحه به قتل برساند اما ناکام ماند.[۲]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Khalil al-Hayya
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 «خلیل الحیه، عضو برجسته حماس و رئیس هیئت مذاکره کننده کیست؟». بیبیسی فارسی. ۱۸ شهریور ۱۴۰۴.
- ↑ "Hamas members tell NYT they hope for 'permanent' war, do not care about running Gaza". Times of Israel. 8 November 2023.
- ↑ Hubbard, Ben; Abi-Habib, Maria (2023-11-08). "Behind Hamas's Bloody Gambit to Create a 'Permanent' State of War". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2024-01-02.
- ↑ "Hamas says purpose of massacres was a 'permanent' state of war on Israel's borders".
- ↑ al-Mughrabi, Nidal (20 May 2007). "Israel kills 9; 8 in raid on Hamas official's home". Reuters. Archived from the original on 27 July 2014.
- ↑ B'Tselem (24 May 2007). "B'Tselem calls for criminal investigation into Gaza bombing". Electronic Intifada.
- ↑ Barzak, Ibrahim; Karin Laub (28 February 2008). "Israel kills 20 Palestinians in Gaza". Associated Press.
- ↑ "Hamas leader 'thanks God' for son's death". Ynet. 28 February 2008.
- ↑ Beaumont, Peter; Harriet Sherwood (20 July 2014). "'Death and horror' in Gaza as thousands flee Israeli bombardment: Fiercest fighting yet as Israel widens ground offensive and faces accusations of war crimes over rising number of civilian deaths". Guardian (UK).
- ↑ "IDF: House of Hamas official targeted in overnight Gaza strikes". Jerusalem Post. 17 July 2014.
- ↑ Bannoura, Saed (20 July 2014). "Nine More Palestinians Killed, Medics Targeted Again". IMEMC News.
- ↑ Agence-France Presse (18 September 2011). "Hamas rejects U.N. bid, saying it compromises 'historical Palestine'". Al Arabiya. Retrieved 2014-07-20.
پیوند به بیرون
