جنگ خرچنگ

جنگ خرچنگ‌ها
	; این تصویری از یک هواپیمای B-17 فلایینگ فورترس نیروی هوایی برزیل است که در سال ۱۹۶۳ بر فراز ناو اسکورت فرانسوی «تارتو»، در سواحل برزیل پرواز می‌کند.
تاریخ	۱۹۶۱–۱۹۶۳
موقعیت	آب‌های پرنامبوکو، برزیل Waters of Pernambuco, Brazil
نتایج	صلح‌آمیز شدن مناقشه: خروج کشتی‌های فرانسوی - پایان یافتن بسیج ناوهای جنگی در هر دو طرف - اعطای مجوز ماهیگیری به قایق‌های ماهیگیری خرچنگ فرانسوی برای مدت پنج سال به شرطی که بخشی از صید خود را به برزیلی‌ها بدهند
طرف‌های درگیر
جمهوری چهارم برزیل	France
فرماندهان و رهبران
Jânio Quadros; João Goulart; Ad. Arnoldo Toscano	Charles de Gaulle
واحدهای درگیر
Brazilian Navy; Brazilian Air Force	French Navy
قوا
Brazilian Navy fleet in the dispute zone:; 1 Corvette Ipiranga; 6 Destroyers Paraná; Babitonga; Pará; Acre; Araguari; Greenhalgh; 2 Cruisers Almirante Barroso; Tamandaré; 1 Submarine Riachuelo; Brazilian Air Force:; 1 Squadron 5 B-17 Maritime Patrol; 1 Squadron 12 P-2 Neptune; 1 Squadron 4 S-2 Tracker;	Offshore Brazil:; First Escort squadron; 1 Destroyer: Tartu; 1 Aviso Paul Goffeny; Offshore West Africa:; 1 Aircraft carrier Clemenceau; 1 Cruiser De Grasse; Second Escort squadron; 7 Destroyers: Cassard; Jauréguiberry; Picard; Le Gascon; L'Agenais; Le Béarnais; Le Vendéen; 1 Tanker La Baise;
تلفات و خسارات
None	None

جنگ خرچنگ‌ها (به پرتغالی: Guerra da Lagosta؛ به فرانسوی: Conflit de la langouste) که همچنین به عنوان عملیات خرچنگ نیز شناخته می‌شود، یک مناقشه بر سر نوع شاه میگو موسوم به خرچنگ‌های خاردار بود که از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ بین برزیل و فرانسه رخ داد. دولت برزیل^[۴] با این استدلال که خرچنگ‌ها «در امتداد فلات قاره می‌خزند»، از دادن اجازه به کشتی‌های ماهیگیری فرانسوی برای صید خرچنگ‌های خاردار در ۱۰۰ مایلی (۱۶۰ کیلومتری) سواحل شمال شرقی برزیل خودداری کرد. فرانسوی‌ها نیز ادعا می‌کردند که «خرچنگ‌ها شنا می‌کنند» و بنابراین می‌توانند توسط هر کشتی ماهیگیری از هر کشوری صید شوند.^[۵]

با اینکه این واقعه تاریخی دیپلماسی اجباری ممکن است مدت‌ها پیش از تدوین کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها رخ داده باشد، اما این مناقشه با امضای توافق‌نامه‌ای در ۱۰ دسامبر ۱۹۶۴ پایان یافت که به ۲۶ کشتی فرانسوی اجازه می‌داد به مدت حداکثر پنج سال به صید بپردازند، به شرطی که مقدار معینی از سود فعالیت‌های ماهیگیری خود در «مناطق مشخص‌شده» را به ماهیگیران برزیلی تحویل دهند.^[۶]

یادداشت‌ها

منابع

↑ Braga, Cláudio da Costa (2009). A Guerra da Lagosta. Armazém das Letras. pp. 90–165–166–167. ISBN 978-8590479017.
↑ "O dia em que a lagosta virou peixe". FAB Ministério da Defesa. Retrieved 2023-04-02.
↑ "Navios de Guerra Brasileiros". Navios Brasileiros. Archived from the original on 12 May 2014. Retrieved 2023-04-02.
↑ AP (25 Feb 1963). "France Recalls Ship Sent to Lobster War". The Milwaukee Journal: 22. Retrieved 20 February 2012.
↑ Osmańczyk, Edmund Jan; Mango, Anthony (2004). Encyclopedia of the United Nations and International Agreements. Vol. 2 G-M. Routledge. p. 1334. ISBN 0-415-93922-4.
↑ Rainer Lagoni; Peter Ehlers; Marian Paschke; Duygu Damar (2011). Recent developments in the law of the sea. LIT Verlag Münster. p. 26. ISBN 978-3-643-10946-0.

پیوند به بیرون

خرچنگ‌های جنگی در پرتغالی

الگو:Fishing historyالگو:Government of João Goulart

[Braga-1] Braga, Cláudio da Costa (2009). A Guerra da Lagosta. Armazém das Letras. pp. 90–165–166–167. ISBN 978-8590479017.

[FAB-2] "O dia em que a lagosta virou peixe". FAB Ministério da Defesa. Retrieved 2023-04-02.

[NGB-3] "Navios de Guerra Brasileiros". Navios Brasileiros. Archived from the original on 12 May 2014. Retrieved 2023-04-02.

[4] AP (25 Feb 1963). "France Recalls Ship Sent to Lobster War". The Milwaukee Journal: 22. Retrieved 20 February 2012.

[5] Osmańczyk, Edmund Jan; Mango, Anthony (2004). Encyclopedia of the United Nations and International Agreements. Vol. 2 G-M. Routledge. p. 1334. ISBN 0-415-93922-4.

[Lagoni-Ehlers-Paschke-Damar2-6] Rainer Lagoni; Peter Ehlers; Marian Paschke; Duygu Damar (2011). Recent developments in the law of the sea. LIT Verlag Münster. p. 26. ISBN 978-3-643-10946-0.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]