جرشوم بن یهودا

جرشوم بن یهودا (انگلیسی: Gershom ben Judah؛ ۹۶۰ – ۱۰۴۰) فیلسوف، ربی، و نویسنده اهل آلمان بود. (عبری: רבנו גרשום‎، "معلم ما گرشوم") و همچنین عموم دانشمندان یهودیت خاخامی را با عنوان "Rabbeinu Gershom Me'Or Hagolah" می شناسند. («معلم ما گرشوم نور یهودیان دور از وطن»)، معروف تلمودیست و هلاخا بود.

کمتر از یک قرن پس از مرگ گرشوم راشی درباره او گفت^[۱] "همه اعضای دیاسپورا اشکنازی شاگردان او هستند." در اوایل قرن چهاردهم، آشر بن جیهیل نوشت که نوشته‌های ربینو گرشوم «چنین وسایل ثابتی بودند که احتمالاً به کوه سینا منتقل شده‌اند».^[۲]

او بیشتر به خاطر سینود که حدود سال ۱۰۰۰ میلادی تدوین کرد، مشهور است. در این سند، قوانین و ممنوعیت‌های مختلفی وضع شد، از جمله ممنوعیت چندهمسری، الزام رضایت هر دو طرف برای طلاق، اصلاح قوانین مربوط به کسانی که به اجبار مرتد می‌شدند، و ممنوعیت باز کردن مکاتبات خطاب به شخص دیگری.