جاندویوتو
![]() دو شمش جاندویوتو | |
| گونه | شکلات |
|---|---|
| خاستگاه | |
| منطقه | تورین و نووی لیگوره، پیهمونت |
| مواد اصلی | جاندویا (شکر، پودر کاکائو، فندق) |
جاندویوتو (ایتالیایی: Gianduiotto; پیهمونتی: giandojòt) نوعی شکلات است که خاستگاه آن ناحیهٔ پیمونت در شمال ایتالیا است. این شکلاتها به شکل شمشهای کوچک تهیه میشوند و هر یک بهطور جداگانه در ورقهای از فویل طلایی یا نقرهایرنگ پیچیده میشوند. جاندویوتو از محصولات شاخص شهر تورین بهشمار میرود و نام خود را از جاندویا گرفته است؛ ترکیبی از شکلات و فندق که در تهیهٔ جاندویوتو و شیرینیهای دیگر، از جمله نوتلا، به کار میرود. نام «جاندویا» نیز برگرفته از شخصیت نقابدار جاندویا در نمایشهای کمدیا دلارته، گونهای از تئاتر سنتی ایتالیایی است که نماد ناحیهٔ پیمونت بهشمار میآید. گفته میشود شکل مثلثی کلاه این شخصیت الهامبخش طراحی ظاهری جاندویوتو بوده است.
جاندویوتو از ترکیبی از شکر، کاکائو و فندق «توندا جنتیله دله لانگه» تهیه میشود. خاستگاه رسمی این شیرینی به سال ۱۸۵۲ در شهر تورین بازمیگردد، زمانی که پیر پل کافارل و میکله پروکه برای نخستین بار فندق را آسیاب کرده و به صورت خمیر درآوردند، سپس آن را با کاکائو و شکر درآمیختند.
مخلوط کردن فندق با شکلاتهای معمولی و استاندارد در مقیاس صنعتی نخستینبار در اوایل قرن نوزدهم و در پی محاصرهٔ بریتانیا علیه فرانسهٔ ناپلئونی و متحدانش آغاز شد؛ محاصرهای که دسترسی ایتالیا به کاکائوی وارداتی از آمریکای جنوبی را بهشدت محدود کرد. در پی افزایش قیمت کاکائوی خام، شکلاتسازان تورین برای کاهش هزینهها و حفظ کیفیت، شروع به افزودن تکههای فندق بوداده کردند؛ فندقهایی که بهطور محلی در ناحیهٔ پیمونت کشت میشد و بهراحتی در دسترس بود.[۱]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Deitsch, Lauren (25 November 2013), "Who Put Hazelnuts in My Chocolate? The History of Nutella", Huffington Post
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Gianduiotto». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۵ اوت ۲۰۲۵.
