تل ابیب
تل ابیب (عبری: תל אביב؛ تلآویو؛ «تپه بهار»؛ از اکدی تل ابوبی؛ «تل سیل»)، یک تل («شهر تپهای») ناشناس در کانال کبار، نزدیک نیپور در عراق امروزی است. حزقیال در حزقیال ۳:۱۵ از تل ابیب یاد کرده است:
آنگاه به تل ابیب، که در کنار رود خابور ساکن بودند، و به محل اقامتشان رسیدم، و هفت روز در میان آنها غرق در اندوه نشستم.
مکان
کانال (یا رودخانه) کبار یا چبار محل وقوع چندین صحنه مهم سفر حزقیال، از جمله آیات آغازین، است. این کتاب در مجموع هشت بار به این رودخانه اشاره میکند.[۱]
برخی از تفاسیر قدیمیتر کتاب مقدس، خابور را با رودخانه خابور در سوریه کنونی یکی میدانستند. خابور در تواریخ ۱ ۵:۲۶ به عنوان «هابور» ذکر شده است. با این حال، تحقیقات جدیدتر بر این باورند که محل کانال کبار در نزدیکی نیپور در عراق است.
آبراه کا-با-رو (اکدی) در میان بایگانیهای موراشو از نیپور در قرن پنجم پیش از میلاد ذکر شده است. این آبراه بخشی از یک شبکه پیچیده از کانالهای آبیاری و حمل و نقل بود که شامل شط النیل، کانالی گلآلود به سمت شرق بابل، نیز میشد.
نباید آن را با رودخانه کبار در ایران، محل سد کبار، قدیمیترین سد قوسی باقیمانده، اشتباه گرفت.
میراث
ناحوم سوکولوف نام مکان کتاب مقدس را به عنوان عنوان ترجمه عبری خود از رمان آلتنولند ("سرزمین جدید قدیمی") اثر تئودور هرتسل در سال ۱۹۰۲ برگزید و آن را بر اساس استفاده باستان شناسان از کلمه عربی "تل" استخراج شده از نام مکانها به معنای "تپه انباشته از آوار" برای "قدیمی" و "بهار" (فصل) برای "جدید" و "نوسازی" قرار داد. مناخم شنکین نام آن را به معنای یک روستای یهودی جدید در نزدیکی یافا انتخاب کرد که به شهر مدرن تلآویو در اسرائیل تبدیل شد. حرف عبری ב بدون dagesh صدایی مانند [v] را نشان میدهد، اما ترجمههای قدیمی تر انگلیسی کتاب مقدس بهطور سنتی آن را به صورت "b" مینویسند.