بیسکونه

نشان خانوادگی ویسکونتی میلان که بیسکونه را با تاج نشان می‌دهد

بیسکونه[الف] (به فارسی: مار سبزه) که کمتر با نام افعی نیز شناخته می‌شود، در نشان‌های خانوادگی به مار الهی با کودکی در دهانش گفته می‌شود؛ این مار ممکن است به طرق مختلف در حال بلعیدن انسانی در حال بیرون آمدن از دهانش توصیف شود.[ب] یک نماد تاریخی شهر میلان است که توسط شرکت‌های مستقر در این شهر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تاریخچه

تصور می‌شود مار برنزی که در سده یازدهم از قسطنطنیه به میلان آورده شد و امروزه در کلیسای سنت آمبروجو قرار دارد، الهام‌بخش طراحی بیسیونه بوده است.
قصر سفورزا

از دید ریشه‌شناسی، کلمه biscione یک اسم جمع مذکر از کلمه ایتالیایی biscia به معنای مار آبی است (که از کلمه بیستیا و در نهایت از واژه لاتین bestia به معنای جانور گرفته شده است).

این اتهام پس از آنکه خانواده ویسکونتی در سال ۱۲۷۷ کنترل میلان را به دست گرفتند، با این شهر مرتبط شد؛ بونوسین دا لا ریوا آن را در کتاب خود با عنوان «دربارهٔ شگفتی‌های شهر میلان» به عنوان نمادی از ویسکونتی ثبت کرده است که دیرتر از پایان سده سیزدهم نبوده است.[۱] این نماد ممکن است از یک مار برنزی که توسط آرنولف دوم آرساگو (اسقف اعظم میلان ۹۹۸–۱۰۱۸) در سده یازدهم از قسطنطنیه به میلان آورده شده بود، گرفته شده باشد.[۲]

یکی از قدیمی‌ترین تصاویر از بیسیونه در تالار بزرگ قلعه ویسکونتی آنگرا قرار دارد. این تالار در پایان سده سیزدهم با نقاشی‌های دیواری که پیروزی اسقف اعظم اوتون ویسکونتی را در برابر خانواده رقیب دلا توره جشن می‌گیرند، نقاشی شده است. در طاقچه‌های تالار، افعی در حال بلعیدن یک انسان کوچک به تصویر کشیده شده است.[۳]

بیسیونه حتی پس از انقراض سلسله ویسکونتی در سده پانزدهم، همچنان با دوک‌نشین میلان مرتبط باقی ماند. خاندان اسفورزا پس از تصرف دوک‌نشین، این نماد را در نشان خانوادگی خود گنجاندند.

یک نویسنده میلانی دوره رنسانس، نشان دوک میلان را در سال ۱۵۳۱ اینگونه توصیف کرد:

کودکی که از آرواره‌های مار بیرون پرید، از تباری اصیل برای قوم توست. ما دیده‌ایم که پلائوس، پادشاه، چنین القابی داشت، و با این القاب، نژاد خود را گرامی می‌داشت. در حالی که او از آمون زاده شده بود و مادرش تصویر یک مار را بازی می‌کرد، او می‌آموزد که او فرزندی از نسل الهی است. برخی از مارها بدین گونه از دهان رهایی می‌بخشند، یا به این دلیل که پالاس بدین گونه از سر مشتری برخاسته است.

نوزادی که از شکم یک مار چنبره زده بیرون می‌آید، نشان از دودمان اصیل قبیله شماست. ما مشاهده کرده‌ایم که پادشاه پلائی با چنین وسیله‌ای سکه می‌زد و با آن تبار خود را جشن می‌گرفت و اعلام می‌کرد که از آمون زاده شده، مادرش فریب شکل مار را خورده و کودک فرزند نطفه الهی است. نوزاد از دهان بیرون می‌آید. می‌گویند برخی از مارها به این شکل به دنیا می‌آیند. یا به این دلیل است که پالاس به این شکل از سر ژوپیتر بیرون آمده است؟

— آندریا آلسیاتو[۴]

استفاده معاصر

بیسیونه به عنوان نمادی از میلان، توسط سازمان‌های متعددی که با این شهر مرتبط هستند یا در آن مستقر هستند، استفاده می‌شود. باشگاه فوتبال اینتر میلان معمولاً با بیسیونه نمایش داده می‌شود و پیراهن‌های خارج از خانه این تیم در فصل‌های ۲۰۱۰–۲۰۱۱ و ۲۰۲۱–۲۰۲۲ به‌طور برجسته‌ای این نماد را نشان می‌دادند. شرکت خودروسازی آلفا رومئو (که با نام کاسا دل بیسیونه، به زبان ایتالیایی به معنای "خانه بیسیونه " یا "مارک بیسیونه " نیز شناخته می‌شود) در لوگوی خود از بیسیونه استفاده کرده است که با یک صلیب قرمز روی زمینه سفید (برگرفته از پرچم میلان) مزین شده است، همان‌طور که شرکت تولیدکننده دستگاه‌های اسپرسو، Bezzera نیز از این نماد استفاده می‌کند. . سیلویو برلوسکونی، غول رسانه‌ای فقید ایتالیایی و نخست‌وزیر سابق ایتالیا، که در میلان متولد و بزرگ شده بود، از نمادهای بیسیونه به سبک ایتالیایی در لوگوهای شرکت‌های خود مدیاست و فینینوست استفاده کرد (با کودک جایگزین شده با یک گل)؛ مناطق مسکونی او میلانو دوئه و میلانو تره و کانال تلویزیونی کانال ۵ متعلق به مدیاست نیز از تصاویر الهام گرفته از بیسیونه استفاده می‌کنند.

در خارج از میلان، طرح مشابهی در مهرهای نجیب‌زاده مجارستانی، نیکلاس اول گارای، که در کاخ پادشاه مجارستان (۱۳۷۵–۱۳۸۵) خدمت می‌کرد، یافت می‌شود. در اینجا مار تاجدار به جای یک انسان، گوی یک پادشاه را می‌بلعد. نشان شهرهای سانوک در لهستان و پروژانی در بلاروس نیز این نماد را به افتخار ازدواج بونا اسفورزا با سیگیسموند اول لهستان، در زمانی که هر دو شهر بخشی از لهستان-لیتوانی بودند، نشان می‌دهد.

نمادهای مشابه

برخی از تصاویر خدای هندو، ماتسیا، با بیسکیونه قابل مقایسه هستند. در حالی که به شکل او به عنوان یک انسان‌نما با نیمه بالایی انسان‌نما و نیمه پایینی ماهی اشاره می‌شود، برخی از تصاویر او را با بالاتنه‌ای نشان می‌دهند که از دهان ماهی بیرون آمده است. در هنر اولیه مسیحی از دخمه‌ها، یونس پیامبر عهد عتیق به عنوان مردی به تصویر کشیده شده است که توسط لویاتان مار مانند، موجودی دریایی از اسطوره عبری، بلعیده می‌شود.

پس از وقایع تاریخی-سلسله‌ای مرتبط با خانواده‌های ویسکونتی و اسفورزا، بیسیونه به عنوان بخشی از نشان شهری شهرها و شهرداری‌های اروپای مرکزی-شرقی نیز ظاهر می‌شود:

از لحاظ تاریخی، این نشان در نشان‌های کشورهای زیر دیده می‌شود:

جستارهای وابسته

نگارخانه

یادداشت‌ها

  1. ↑ ایتالیایی: [biʃˈʃo:ne]; ج.: biscioni; Milanese: bissa ([ˈbisa]) or bisson ([biˈsũ:]).
  2. ↑ ایتالیایی: [ˈvi:pera], به معنی گرزه‌مار; ج.: vipere.

منابع

  1. ↑ Reina (2018)
  2. ↑ Reina (2018)
  3. ↑ Dunlop (2009), p.  168
  4. ↑ "Alciato at Glasgow: Emblem: INSIGNIA DUCATUS MEDIOLANENSEM". University of Glasgow. Retrieved 29 March 2024. Facsimile of the original at: Alciati, Andrea (1531). "INSIGNIA DUCATUS MEDIOLAN." [INSIGNIA OF THE MEDILANIAN LEADERSHIP]. Emblematum Liber [The Book of Emblems] (به لاتین). Augustae Vindelicorum: H. Steyner. pp. 3–4. OCLC 894833733 – via Google Books.

برای مطالعه بیشتر

پیوندها به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بیسکونه موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.