بن‌بست فرگشتی

سوسک سیب‌زمینی کلرادو به راحتی سیب‌زمینی، یک خویشاوند معرفی‌شده از میزبان‌های اصلی خود بادنجان (سرده) را در نتیجه تناسب اکولوژیکی خود می‌بلعد.[۱]

بن‌بست فرگشتی یا تناسب بوم شناختی یا تناسب زیست‌محیطی (انگلیسی: Ecological fitting)، «فرآیندی است که طی آن موجودات زنده در محیط‌های جدید مستعمره می‌شوند و در محیط‌های جدید باقی می‌مانند، از منابع جدید استفاده می‌کنند یا با گونه‌های دیگر در نتیجه مجموعه‌ای از ویژگی‌هایی که در زمان مواجهه با شرایط جدید دارند، ارتباطات جدیدی ایجاد می‌کنند»[۲] می‌توان آن را وضعیتی دانست که در آن به نظر می‌رسد تعامل یک گونه با محیط اکوسیستم و اجزای غیرزنده خود نشان دهنده سابقه هم‌فرگشتی است، زمانی که در واقع صفات مربوط در پاسخ به مجموعه متفاوتی از شرایط زیستی و غیرزیستی تکامل یافتند.[۳]

جستارهای وابسته

منابع

  1. Hsiao, T. H. (1978). "Host plant adaptations among geographic populations of the Colorado potato beetle". Entomologia Experimentalis et Applicata. 24 (3): 437–447. doi:10.1111/j.1570-7458.1978.tb02804.x. S2CID 84910076.
  2. Agosta, Salvatore J.; Jeffrey A. Klemens (2008). "Ecological fitting by phenotypically flexible genotypes: implications for species associations, community assembly and evolution". Ecology Letters. 11 (11): 1123–1134. doi:10.1111/j.1461-0248.2008.01237.x. PMID 18778274.
  3. Agosta, Salvatore J.; J. A. Klemens (2009). "Resource specialization in a phytophagous insect: no evidence for genetically based performance trade-offs across hosts in the field or laboratory". Journal of Evolutionary Biology. 22 (4): 907–912. doi:10.1111/j.1420-9101.2009.01694.x. PMID 19220649. S2CID 205432131.