ایدا دالسر
ایدا دالسر | |
|---|---|
 | |
| نام هنگام تولد | ایدا ایرنه دالسر |
| زادهٔ | ۲۰ اوت ۱۸۸۰ سوپرامونته، ترنتو، اتریش-مجارستان |
| درگذشت | ۳ دسامبر ۱۹۳۷ (۵۷ سال) |
| همسر | بنیتو موسولینی (ا. ۱۹۱۴) |
| فرزندان | بنیتو آلبینو موسولینی |
ایدا ایرنه دالسر (۲۰ اوت ۱۸۸۰ – ۳ دسامبر ۱۹۳۷) نخستین همسر بنیتو موسولینی، دیکتاتور فاشیست ایتالیا بود.
اوایل زندگی
ایدا دالسر در سوپرامونته، روستایی در نزدیکی ترنتو (ترنت) زاده شد؛ منطقهای که در آن زمان بخشی از کنتنشین تیرول در امپراتوری اتریش–مجارستان بود. او دختر شهردار شهر بود و برای تحصیل در رشته پزشکی زیبایی به پاریس فرستاده شد. پس از بازگشت، به میلان نقل مکان کرد و یک سالن زیبایی به سبک فرانسوی افتتاح نمود.[۱]
ازدواج
مشخص نیست که آیا ایدا دالسر نخستین بار بنیتو موسولینی جوان را در ترنتو ملاقات کرده است، جایی که او در سال ۱۹۰۹ اولین شغلش به عنوان روزنامهنگار را پیدا کرده بود، یا در میلان، جایی که اندکی پس از آن نقل مکان کرد. این دو رابطهای را آغاز کردند و زمانی که موسولینی به دلیل فعالیتهای سیاسی شدیداً سوسیالیستیاش از یافتن کار محروم شد، او از درآمد شغل زیباییاش برای تأمین هزینههای زندگی او حمایت کرد. بر اساس برخی منابع، آنها در سال ۱۹۱۴ ازدواج کردند، و در سال ۱۹۱۵ او صاحب پسری به نام بنیتو آلبینو موسولینی شد. هرچند مأموران فاشیست تلاش کردند همهٔ آثار این رابطه را از بین ببرند، فرمانی از شهر میلان مبنی بر اینکه موسولینی باید به «همسرش ایدا دالسر» و فرزندشان نفقه پرداخت کند، نادیده گرفته شد.[۲][۳]
مرگ
در سال ۱۹۱۷، موسولینی از جنگ بازگشت. فعالیت سیاسی او سرعت گرفت و در سال ۱۹۱۹، فاشی ایتالیایی دی کومباتیمنتو را تأسیس کرد. در سال ۱۹۲۱، این گروه به حزب ملی فاشیست تبدیل شد و در همان سال، موسولینی همچنین به مجلس نمایندگان انتخاب شد.
با راهپیمایی رم در سال ۱۹۲۲، موسولینی قدرت را به دست گرفت و به دیکتاتوری تبدیل شد که رسماً توسط خاندان سلطنتی ساووی به رسمیت شناخته شد.
پس از اینکه موسولینی به قدرت رسید، ایدا دالسر و پسرش تحت نظارت پلیس قرار گرفتند و مدارک مکتوب مربوط به رابطهٔ آنها توسط مأموران دولت برای نابودی جمعآوری شد. او همچنان بر نقش خود به عنوان همسر دیکتاتور پافشاری میکرد و حتی علناً موسولینی را به خیانت متهم نمود. او اظهار داشت که در سالهای اقامت موسولینی در میلان، او رشوهای از دولت فرانسه دریافت کرده بود، در ازای فعالیتهای سیاسی برای حمایت از مشارکت ایتالیا به عنوان کشور بیطرف در جنگ در کنار فرانسه.
سرانجام، او به جزیره سان کلمانته در ونیز منتقل شد، جایی که در سال ۱۹۳۷ درگذشت. علت مرگ او رسماً «خونریزی مغزی» اعلام شد.[۴]
سرنوشت بنیتو آلبینو
بنیتو آلبینو موسولینی توسط مأموران دولتی ربوده شد و به او گفته شد که مادرش فوت کرده است. در سال ۱۹۳۱، هنگامی که ۱۵ ساله بود، به عنوان یتیم توسط رئیس سابق پلیس فاشیست سوپرامونته به فرزندی پذیرفته شد. او ابتدا در یک کالج بارنابیت در مونکالیری تحصیل کرد و سپس به نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا پیوست، اما همواره تحت نظارت نزدیک دولت فاشیست باقی ماند. با این حال، او همواره تأکید میکرد که بنیتو موسولینی پدرش است و در نهایت، به زور در یک بیمارستان روانی در مومبلو، استان میلان نگهداری شد، جایی که در ۲۶ اوت ۱۹۴۲، در سن ۲۶ سالگی، پس از دریافت مکرر تزریقهای ایجادکننده کما، درگذشت. ایدا و بنیتو رسماً به عنوان «خطر برای خود و دیگران» توصیف شدند، اما سوابق بیمارستان نشان میدهد که هر دو در زمان بستری شدن هشیار بودهاند.[۵][۶]
در فیلمها
داستان اولین ازدواج بنیتو موسولینی در دوران فاشیسم سرکوب شد و عملاً سالها بعد هم بهطور گسترده شناخته نشد. در سال ۲۰۰۵، این ماجرا توسط روزنامهنگار ایتالیایی مارکو زنی دوباره مطرح شد و در یک مستند که از تلویزیون دولتی RAI پخش گردید، همچنین در دو کتاب با عنوانهای L'ultimo filò و La moglie di Mussolini منتشر شد.
منابع
- ↑ "La vera storia di Ida Dalser, moglie di Benito Mussolini". Associazione Trentini nel Mondo - Onlus. Archived from the original on 25 April 2012.
- ↑ Serena, "L'altra moglie di Mussolini".
- ↑ Owen, Richard (13 January 2005). "Power-mad Mussolini sacrificed wife and son". The Times. Archived from the original on 29 June 2011.
- ↑ Owen, Richard (13 January 2005). "Power-mad Mussolini sacrificed wife and son". The Times. Archived from the original on 29 June 2011.
- ↑ "Fascismo: il figlio segreto di Mussolini". Storia XXI secolo.
- ↑ Owen, Richard (13 January 2005). "Power-mad Mussolini sacrificed wife and son". The Times. Archived from the original on 29 June 2011.
پیوند به بیرون
- Owen, Richard (13 January 2005). "Power-mad Mussolini sacrificed wife and son". The Times. Archived from the original on 29 June 2011.
- Il segreto di Mussolini, published by RAI