اولگ نیکولایف
اولگ نیکولایف | |
|---|---|
Олег Николаев | |
 نیکولایف در سال ۲۰۱۶ | |
| سومین رئیسجمهور چاووش | |
| آغاز به کار 29 January 2020 Acting until 22 September 2020 | |
| پس از | میخائیل ایگناتیف |
| رئیس کمیته امور ملیتهای دومای دولتی دوره هفتم | |
| دوره مسئولیت ۲۲ ژانویه ۲۰۲۰ – ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰ | |
| پس از | ایلدار گیلموتدینوف |
| پیش از | والری گازائف |
| عضو دومای دولتی | |
| دوره مسئولیت ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۶ – ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰ | |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | اولگ الکسیویچ نیکولایف ۱۰ دسامبر ۱۹۶۹ (۵۶ سال) چربای، روسیه شوروی، اتحاد جماهیر شوروی |
| حزب سیاسی | روسیه عادل - برای حقیقت (از سال ۲۰۰۷) |
اولگ الکسیویچ نیکولایف ( روسی : Олег Алексеевич Николаев ؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۶۹) دولتمرد، سیاستمدار و اقتصاددان روسی است که از ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۰ رئیس جمهور چاووش است . او از ۶ فوریه ۲۰۲۰ رئیس کابینه وزیران جمهوری چاووش و از سال ۲۰۲۰ عضو شورای مرکزی حزب «روسیه عادل» است.[۱]
زندگینامه
اوایل زندگی
اولگ نیکولایف در 10 دسامبر 1969 در چربای در یک خانواده دهقانی چوواش متولد شد . والدین او، الکسی تیموفیویچ و والنتینا فیودوروونا، در مزرعه اشتراکی "مارکسیست" در منطقه کراسنوچه تایسک کار میکردند. الکسی راننده بود و والنتینا یک کشاورز اشتراکی معمولی بود. خواهر کوچکتر اولگ، لیودمیلا و اسلاوا، برادرش هستند. الکسی در سن 30 سالگی در اثر ایست قلبی در یک پرواز در پاییز 1976، زمانی که اولگ شروع به رفتن به کلاس اول کرد، درگذشت. والنتینا، که سه فرزند خردسال داشت، در همان سال در ماه دسامبر درگذشت. بعداً، اولگ در خانواده برادر مادرش - نیکولای گریگوریف - به همراه پسر عمویش، نینا نیکولایونا، بزرگ شد.
در کلاس اول، اولگ شروع به رفتن به مدرسهای واقع در روستای همسایه یامانی کرد . در طول دوران مدرسه، او به ورزش میپرداخت (او هر روز صبح میدوید، در خانه وزنه و دمبل داشت که در خانه پدربزرگ پدرش بود)، عاشق رقص چاوشی بود، زیاد مطالعه میکرد، در مزرعه جمعی و در حیاط مزرعه جمعی کار میکرد. از کلاس پنجم، او شروع به تحصیل در مدرسهای واقع در روستای همسایه نوویه آتای کرد. به گفته معلم محترم جمهوری چاوشی، ام. ام. ولکووا، فارغالتحصیل او، اولگ نیکولایف، "فقط با نمرات عالی درس خواند." در گواهی پایان دوره هشت ساله، دو "چهار" (از جمله به زبان آلمانی) وجود داشت.[۲]
در مناطق روستایی، او تا کلاس هشتم بزرگ شد. از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ در دانشکده فنی ساختمانی چبوکساری وزارت ساخت و ساز اتحاد جماهیر شوروی تحصیل کرد، جایی که تحصیلات فنی متوسطه را با مدرک تکنسین ساخت و ساز مهندسی صنعتی و عمران دریافت کرد. در طول تعطیلات تابستانی، او در ساخت مزرعهای در روستا کار میکرد.[۳]
در آوریل 1989، او به عنوان نصاب سازههای بتن مسلح در SU-15 PSO Monolitstroy در چبوکساری استخدام شد . از مه 1989 تا مه 1991 در صفوف ارتش شوروی خدمت کرد. در ارتش، او به درجه گروهبان ارشد، معاون فرمانده دسته ارتقا یافت؛ تخصص مکانیک رادیویی گروه چراغهای فرود درجه 2 را دریافت کرد.
پس از ترخیص از خدمت، او به روستای زادگاهش بازگشت و مدتی به همراه دیگر روستاییان به ساخت خانه در موردوویا، شهر همسایه، مشغول شد .
فعالیت حرفهای
از آگوست ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲، نیکولایف در چبوکساری به عنوان مونتاژکار برای نصب سازههای فولادی و بتن مسلح در SU-17 انجمن تولید و ساخت Monolitstroy کار کرد. از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ در مرکز امنیت و ایمنی "Bodyguard LTD" LLP به عنوان راننده-محافظ، در Tekstilmash OJSC به عنوان نگهبان امنیتی، در Voskhod-1 LLP (منطقه اورمارسکی) به عنوان تکنسین ساخت و ساز و از ژوئیه ۱۹۹۵، به عنوان حسابدار ارشد مشغول به کار بود. او بعداً به عنوان حسابدار ارشد به LLC PSF "Spetsvyazstroy" (منطقه اورمارسکی) منتقل شد. از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰، او به عنوان حسابدار ارشد، معاون مدیر (از ژانویه ۱۹۹۷) در یک شرکت ساختمانی و مخابراتی، CJSC Production and Construction Company Telefonstroy در نووچبوکسارسک ، که خود در ایجاد آن مشارکت داشت، کار کرد.[۴]
در سال ۱۹۹۸، در دانشگاه ایالتی چاووش به نام ای. ان. اولیانوف، دیپلم تحصیلات عالی را در رشته تخصصی «نظریه اقتصادی» (مدرک «اقتصاددان») دریافت کرد. در سال ۱۹۹۹، در همان دانشگاه، دورههای آموزشی را تحت برنامه فدرال آموزش پرسنل مدیریتی گذراند و یک دوره کارآموزی یک ساله را در آلمان به عنوان بخشی از برنامه ریاست جمهوری «بازسازی فعالیتهای شرکتهای صنعتی» به پایان رساند. پس از یک سال کارآموزی، دولت آلمان مسابقهای را برای آزمایش دانش به دست آمده اعلام کرد. کمیسیون اعطای کمک هزینه، جایزه اول را به این پروژه که توسط شرکت نیکولایف، ZAO PSF Telefonstroy، اجرا میشد، اعطا کرد: در اواخر دهه ۹۰، تمام سیستمهای دریافت تلویزیون بر اساس تجهیزات یک شرکت آلمانی در نووچبوکسارسک با تلویزیون کابلی جایگزین شدند. برای اولین بار در این شهر شبکهای ساخته شد که امکان تقسیم فرکانسها و اطمینان از دریافت سیگنال برگشتی را فراهم میکرد. او تحت برنامه ریاست جمهوری برای آموزش پرسنل مدیریتی برای سازمانهای اقتصاد ملی روسیه، و همچنین در سرویس فدرال روسیه برای ورشکستگی و بازیابی مالی تحت یک برنامه آموزشی استاندارد موقت برای متخصصان مدیریت بحران در سال 1999، آموزشهای تکمیلی دریافت کرد.
در سال 2000، به توصیه آناتولی آکساکوف، نماینده دومای دولتی ، او ریاست شرکت لیزینگ کسب و کارهای کوچک LLC در چبوکساری را که توسط CJSC PSF Telefonstroy و صندوق جمهوری برای حمایت از کسب و کارهای کوچک جمهوری چاووش تأسیس شده بود، بر عهده گرفت و تا سال 2002 به عنوان مدیر فعالیت داشت.
فعالیت دولتی و سیاسی در چاوشیا
در ژانویه 2002، به توصیه آکساکوف، نیکولایف در کابینه وزیران جمهوری چاووش - دولت ناتالیا پارتاسووا - رئیس دپارتمان توسعه فعالیتهای کارآفرینی وزارت توسعه اقتصادی و تجارت، به خدمت دولتی پذیرفته شد. از ژانویه 2003، او همچنین به عنوان معاون وزیر توسعه اقتصادی و تجارت خدمت کرد. قرار بود این وزارتخانه با ایجاد سازوکارهایی برای توسعه مشاغل کوچک و متوسط، بازار مصرف، روابط اقتصادی خارجی و توسعه صنایع دستی مردمی سروکار داشته باشد. نیکولایف تا اکتبر 2004 در این وزارتخانه سمتهایی را بر عهده داشت، پس از آن به ساختار کارآفرین ولادیمیر یرمولایف - به OJSC Kontur در چبوکساری به عنوان معاون مدیر کل توسعه استراتژیک - منتقل شد.
در سال 2004، او به شرکت ZAO PSF Telefonstroy بازگشت، جایی که تا سال 2008 به عنوان معاون مدیر کل و بعداً در شرکت ساختمانی Alza LLC به عنوان معاون مدیر اقتصاد و دارایی مشغول به کار شد. تا سال 2007، او عضو حزب مردم فدراسیون روسیه بود که به توصیه آکساکوف به آن پیوست. در سال 2007، او به عضویت حزب سیاسی "روسیه عادلانه" درآمد که شامل حزب مردم فدراسیون روسیه نیز میشد. از سال 2008 تا 2009، او در انجمن غیردولتی بانکهای منطقهای روسیه به عنوان مدیر مرکز روابط بینالملل، معاون رئیس جمهور و مدیر مرکز همکاریهای بینالمللی کار کرد. از سال 2009 تا 2011، او مدیر دفتر عملیات چبوکساری شعبه شماره 6 Mosoblbank JSCB (OJSC) شد. و از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، او در سمت مدیر شعبه شماره ۱۹ بانک سهامی همان بانک مشغول به کار بود.
در سال ۲۰۱۱، نیکولایف از حزب «روسیه عادل» برای عضویت در شورای دولتی جمهوری چاووش در مجلس پنجم کاندید شد و در نتیجه توزیع اختیارات، به عنوان عضو پارلمان منطقهای انتخاب شد. او عضو کمیته شورای دولتی جمهوری چاووش در امور بودجه، امور مالی و مالیات و کمیته شورای دولتی جمهوری چاووش در امور سیاست اقتصادی، مجتمع کشاورزی-صنعتی و محیط زیست بود. او اختیارات پارلمانی خود را به صورت غیردائم و بدون وقفه در شغل اصلی خود انجام داد. از فوریه ۲۰۱۳، او در بانک Otkritie OJSC به عنوان مدیر پروژه برای بهینهسازی فرآیندهای عملیاتی و فناوری بلوک عملیاتی و فناوری در مسکو مشغول به کار شد و در سال ۲۰۱۵، به عنوان مدیر پروژه برای بخش بهینهسازی فرآیندهای عملیاتی و فناوری در بانک PJSC Khanty-Mansiysk Otkritie در مسکو مشغول به کار شد .
در سپتامبر 2015، نیکولایف برای سمت رئیس جمهوری چاووش کاندید شد و همزمان برای نمایندگی مجلس نمایندگان شهر چبوکساری نیز نامزد شد . در نتیجه انتخابات، او 14.7 درصد از آرا را در انتخابات رئیس جمهوری به دست آورد، عضو شورای شهر شد، اما از این سمت خودداری کرد و همچنان عضو پارلمان جمهوری باقی ماند. در 18 سپتامبر 2016، او در انتخابات شورای دولتی جمهوری چاووش دوره ششم از شاخه منطقهای حزب "روسیه عادل" شرکت کرد. او نفر اول در فهرست تک نفره نامزدهای حزب بود، [ نیازمند منبع ] او همچنین در حوزه انتخابیه تک نفره یادرینسکی شماره 9 کاندید شد. پس از انتخاب شدن، به دلیل انتخابش به دومای دولتی ، از کرسی در پارلمان چاووش خودداری کرد . در سال 2016، او وضعیت یک کارآفرین فردی را داشت. از ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۱۶، او به عنوان مشاور مدیر کل خانه حراج روسیه فعالیت داشت.
عضو دومای دولتی
همزمان، در 18 سپتامبر 2016، نیکولایف از حزب "روسیه عادل" به عنوان عضو دومای ایالتی دوره هفتم انتخاب شد. او در فهرست نامزدهای فدرال (شماره اول در گروه منطقهای شماره 10) و همچنین در حوزه انتخابیه تکحوزهای شماره 38 چبوکساری شرکت کرد. پس از نتایج انتخابات، او در فهرست حزبی، یک کرسی در دومای ایالتی به دست آورد. در حوزه انتخابیه تکحوزهای، او با امتیاز 11.99٪ پس از نامزد حزب روسیه متحد، لئونید چرکسوف، که 46.77٪ آرا را کسب کرده بود، در جایگاه دوم قرار گرفت.
دومای دولتی سمت نایب رئیس کمیسیون دومای دولتی در زمینه کنترل اعتبار اطلاعات مربوط به درآمد، دارایی و تعهدات ملکی ارائه شده توسط اعضای دومای دولتی، مسائل مربوط به اختیارات و مسائل مربوط به اخلاق اعضا را بر عهده گرفت.
در 22 ژانویه 2020، او به عنوان رئیس کمیته امور ملیتها در دومای دولتی منصوب شد. در 29 ژانویه 2020، او در رابطه با انتصاب رئیس موقت جمهوری چاووش، از عضویت در دومای دولتی استعفا داد؛ حکم خالی شده عضو دومای دولتی به ایگور مولیاکوف ، عضو شورای دولتی چاووش، منتقل شد .
رئیس جمهوری چاووش
در 29 ژانویه 2020، با حکم رئیس جمهور روسیه، ولادیمیر پوتین ، نیکولایف پس از برکناری میخائیل ایگناتیف به دلیل از دست دادن اعتماد، به عنوان رئیس موقت جمهوری چاوشی منصوب شد. نیکولایف در مورد انتصاب خود به عنوان رئیس موقت چاوشیا چنین اظهار نظر کرد: «صادقانه بگویم، احساسات بر من غلبه میکند. من یک مرد ساده روستایی هستم، هرگز خواب نمیدیدم که وارد کرملین شوم و با رئیس جمهور کشور دست بدهم.»
از لحظه انتصاب، او شروع به تشکیل ترکیب جدیدی از کابینه وزیران جمهوری چاووش کرد. به توصیه خودش، آکساکوف، عضو دومای دولتی، رئیس نهاد مشورتی ایجاد شده تحت ریاست جمهوری چاووش - شورای عمومی مسائل اقتصادی - شد. هنگام تشکیل دولت جدید جمهوری چاووش، او از پرسنل کابینه وزیران قبلی جمهوری چاووش، از جمله اعضای حزب روسیه متحد، استفاده میکند. در 6 فوریه 2020، او وظایف رئیس کابینه وزیران جمهوری چاووش را بر عهده گرفت و جایگزین ایوان موتورین در این پست شد.
در ۱۵ فوریه ۲۰۲۰، او از سمت ریاست شاخه منطقهای چاووش حزب «روسیه عادل» استعفا داد و اعلام کرد که در سپتامبر ۲۰۲۰ به عنوان کاندیدای خودخوانده برای انتخابات ریاست جمهوری چاووش نامزد خواهد شد.
در طول روز انتخابات واحد در سپتامبر 2020، در انتخابات رئیس جمهوری چاووش، نیکولایف با کسب 75.61٪ آرا و با مشارکت 55.51٪ از کل رأیدهندگان ثبتنامشده، از همه رقبای خود پیشی گرفت، در انتخابات پیروز شد و رئیس جمهوری شد. مراسم تحلیف او برای 22 سپتامبر 2020 برنامهریزی شده بود . در سال 2021، اختیارات رئیس کابینه وزیران جمهوری چاووش به معاون اول رئیس کابینه وزیران، میخائیل نوزدریاکوف ، منتقل شد.
منابع
- ↑ «Sanctions List Search». sanctionssearch.ofac.treas.gov. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۳.
- ↑ ««Шкулта вĕреннĕ чухнех унăн лидер паллисем пурччĕ» | ХЫПАР». hypar.ru. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۳.
- ↑ «Олег Николаев рассказал в соцсетях, что служил в сложное для страны время и в непростых условиях — Советская Чувашия» (به روسی). ۲۰۲۰-۰۲-۲۳. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۳.
- ↑ "Приложение к постановлению Центральной избиральной комиссии Российской Федерации от 23 сентября 2016 г. N 56/541-7". Российская газета (به روسی). Retrieved 2025-09-03.