اورسان‌میکله

اورسانمیکله، دیده شده از برج کاخ وکیو
اورسانمیکله، با سن جورج اثر دوناتلو در سمت چپ گوشه

اورسانمیکله، یا (تلفظ‌شده به صورت [orsammiˈkɛ:le]؛ از کوتاه‌شدن عبارت توسکانی Orto di San Michele، به معنی "باغ" یا "باغچه آشپزخانه میکائیل") یک ساختمان شهرداری و کلیسا (ساختمان) در شهر فلورانس در ایتالیا است. ویژگی منحصربه‌فرد این بنا در معماری نه تنها به دلیل چندمنظوره بودن آن به عنوان بازار غلات، انبار غله و نمازخانه است، بلکه میشکان ساخته اورکانیا، که به اوج هنر معماری گوتیک ایتالیا شناخته می‌شود، و برنامه مجسمه‌سازی در چهار نما، که قدیس حامیان انجمن‌های اصلی فلورانس را نشان می‌دهد، نیز استثنایی است. این بنا شامل چندین نخستین اثر در مجسمه‌سازی مرمر و مجسمه برنزی و آثار جاودانه هنر رنسانس توسط لورنتسو گیبرتی، دوناتلو و نانی دی بانکو است.

پیشینه تاریخی

در اواخر قرن سیزدهم، فلورانس دوره‌ای از شکوفایی و آرامش نسبی را تجربه کرد. طبقه متوسط در انجمن‌ها سازماندهی شد و در دو جناح سیاسی مخالف قرار گرفت: گوئلف‌ها و گیبلین‌ها که در نبرد با ارباب‌رعیتی اشرافیت قدرت را به دست آورده بودند، به پاپ وفادار بودند، در حالی که جناح دیگر به امپراتور مقدس روم وفادار بود.[۱] پس از وقایع مهم دهه ۱۳۶۰ و پس از ۱۴۸۲، الیگارشی ثروتمندترین و قدرتمندترین انجمن‌ها بر شهر حکومت کرد. این انجمن‌ها شامل بانکداران، قضات و دفترخانه‌ها، تولیدکنندگان پارچه و بازرگانان بودند و نجیب‌زادگان که عضو انجمن‌ها نبودند، کنار گذاشته شدند.[۲]

فلورانس شاهد رونق ساخت و ساز بود، با ساخت بناهای خصوصی، عمومی و کلیسایی و همچنین زیرساخت‌های جدید: کلیسای جامع سانتا ماریا دل فیوره (۱۲۹۶)، کلیسای دومینیکن باسیلیکای سنت ماریا نولا (۱۲۹۴) و کلیسای فرانسیسکن سانتا کروچه (۱۲۹۵)، کاخ وکیو (۱۲۹۸)، بازسازی بادیا و سومین توسعه دیوارهای شهر (۱۲۹۴)، که شامل سانتیسیما آنونزیاتا و اگنیسانتی شد، و بازار غلات اورسانمیکله (۱۲۹۰)[۳][۴][۵] با وجود درگیری‌ها و جنگ‌های مکرر، سیلاب ۱۳۳۳ که چهار پل شهر را تخریب کرد، ورشکستگی دو بانک اصلی در ۱۳۴۶ و برداشت بد دو سال بعد، شدیدترین بحران، مرگ سیاه بود. نخستین ظهور آن در ۱۳۴۰ و شیوع فراگیر اروپایی در ۱۳۴۸، حدود نیمی از ۱۰۰٬۰۰۰ ساکن فلورانس را از بین برد.

منابع

  1. ↑ از آغاز قرن سیزدهم، نبرد قدرت بین خانواده‌های اشرافی فلورانس، که به Welf اتوی چهارم یا Waibling فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم وفادار بودند، ادامه داشت و نام‌های خانوادگی آن‌ها به زبان توسکانی تبدیل شد و به "گوئلف" و "گیبلین" شناخته شدند.
  2. ↑ اعضای انجمن‌های پایین‌تر در ۱۳۴۳ سهمی از حکومت دریافت کردند. (Brucker 1969، ص. 97).
  3. ↑ Brucker 1969, pp. 25 ff.
  4. ↑ Brucker 1984, pp. 249 f.
  5. ↑ در دوره پودستا روباکونته در دهه ۱۲۳۰ و primo popolo در دهه ۱۲۵۰، شهر رشد کرد و بهبودهای عمدتاً زیرساختی انجام داد. (Braunfels 1966، صص. 33 ff).

پیوند به بیرون