انگلیس‌دوستی

لوحی در کلیسای سنت جورج که به پائول ملون، نیکوکار آمریکایی و آنگلوفیل مطرح تقدیم شده هست.

انگلیس‌دوست یا آنگلوفیل، فردی هست که انگلستان، فرهنگ، ملت، زبان یا لهجه‌های مختلف آن را تحسین می‌کند یا دوست دارد.[۱][۲]

میخانه‌ای در مونستر به سبک میخانه‌های انگلیسی، با پرچم بریتانیا و امضای جیمز دوم.

اصطلاح انگلیس‌دوستی گاهی به علاقه افراد به تاریخ و اشخاص سرشناس فرهنگی مانند شکسپیر اشاره دارد؛ و گاهی هم به معنی علاقه به کشور بریتانیا و سیستم سیاسی آن هست. در برخی موارد انگلیس‌دوستی به حس نوستالژی و تحسین انگلستان قدیم و امپراتوری بریتانیا اشاره دارد. همچنین ممکن هست انگلیس‌دوستان سینما، ورزش و خرده‌فرهنگ‌های انگلستان تحسین کنند و از آن لذت ببرند.[۳]

برخی از انگلیس‌دوستان از زبان انگلیسی بریتانیایی به جای انگلیسی آمریکایی استفاده می‌کنند و املای بریتانیایی واژگان انگلیسی را به کار می‌برند. به عنوان مثال به جای واژه color، واژه colour را می‌نویسند. طبق گزارش‌هایی از وبگاه خبری بی‌بی‌سی و نیویورک تایمز در سال ۲۰۱۰، استفاده از اصطلاحات انگلیسی بریتانیایی در گفت‌وگو‌های روزمره و گزارش‌های خبری در ایالات متحده، افزایش قابل‌توجهی داشته هست.[۴][۵] با اینحال تلفظ و به کار بردن اشتباه این اصطلاحات از موضوعات محبوب رسانه‌های انگلیسی و آمریکایی شده هست.[۴][۵]

ریشه‌شناسی

آنگلوفیل ترکیب واژه لاتین آنگلی (Anglii) و واژه یونانی باستان فیلوس (φίλος philos-به معنی رفیق) هست. متضاد آنگلوفیل، آنگلوفوب هست.[۶]

یکی از قدیمی‌ترین نوشته‌های که واژه آنگلوفیل در آن ثبت شده، نقدی از چارلز دیکنز هست که یک نشریه فرانسوی را آنگلوفیل توصیف می‌کرد.[۷]

پیشینه

آنگلومانیا

در سال ۱۷۲۲، ولتر، فیلسوف فرانسوی که بین سال‌های ۱۷۲۶ تا ۱۷۲۸ در بریتانیا زندگی می‌کرد، آنگلوفیل شد.[۸] او زبان انگلیسی را آموخت و از کشور انگلستان تمجید کرد که در آنجا برخلاف فرانسه، سانسور کمی وجود دارد، افراد می‌توانند عقایدشان را آزادانه ابراز کنند و تجارت را کسب‌وکار شرافتمندانه‌ای می‌دانستند.[۹]

ولتر انگلیس‌دوستی خود را در کتاب «نامه‌هایی درباره ملت انگلستان» ابراز کرد؛ کتابی که در ابتدا به انگلیسی نوشت و در سال ۱۷۳۳ در لندن منتشر  کرد. ولتر در این کتاب تجربه‌گرایی بریتانیا را بسیار ستود و آن را «روش بهتری برای تفکر» خواند.[۱۰]

تحت شکایات کلیسای کاتولیک، نسخه فرانسوی این کتاب، که «نامه‌های فلسفی» نام داشت، به علت مخالفت با کلیسا در سال ۱۷۳۴ در فرانسه ممنوع و در ملا عام سوزانده شد؛ فروشندگان آن دستگیر و در باستیل زندانی شدند.[۱۱] بااینحال نسخه‌های زیرزمینی فراوانی از این کتاب به فروش رسید و موج انگلیس‌دوستی را در فرانسه آغاز کرد که فرانسویان آن را آنگلومانیا (Anglomanie) می‌نامند.[۱۱]

کتاب نامه‌های فلسفی متفکران و نویسندگان بریتانیایی مانند جاناتان سویفت یا آیزاک نیوتن را به فرانسه معرفی کرد؛ شخصیت‌هایی که تا پیش از این به ندرت در فرانسه شناخته می‌شدند.[۱۱]

موفقیت این کتاب و موج آنگلومانیا موجب شد که فرانسوی‌ها به هر چیز انگلیسی به ویژه غذا، هنر و باغ‌هایی به سبک انگلیسی روی بیاورند. [۱۱]

در نهایت این محبوبیت انتقاداتی به دنبال داشت و لوئی چارلز فوگره دو مونبرون، نویسنده فرانسوی، کتاب «علاج آنگلومانیا» در سال ۱۷۵۷  نوشت که در آن فرهنگ فرانسه را برتر دانست و دموکراسی بریتانیا را  صرفا «اراذل و اوباش سالاری» توصیف کرد.[۱۲]

شکسپیرمانیا

باجه تلفنی در بیله‌فلد آلمان که به شیوه باجه‌های تلفن قدیمی انگلستان ساخته شده هست.

در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، انگلیس‌دوستی در ایالت‌های آلمانی زبان محبوب، و جامعه آلمان به شدت جذب آثار شکسپیر شد؛ این پدیده در آلمان شکسپیرمانیا نام گرفت. [۱۳] در سال ۱۸۰۷، آوگوست ویلهلم فن اشلگل تمام نمایشنامه‌های شکسپیر را به آلمانی ترجمه کرد. این ترجمه‌ها به قدری محبوبیت پیدا کرد که ملی‌گرایان آلمانی ادعا کردند شکسپیر اصالتا آلمانی بود و به انگلیسی نمایشنامه می‌نوشت.[۱۴]


منابع

  1. ↑ "Anglophile". The American Heritage Dictionary of the English Language (5th ed.). Houghton Mifflin Harcourt. 2015. Retrieved 13 June 2016.
  2. ↑ "Anglophile". Anglophile definition. Oxford Reference. Oxford University Press. January 2003. ISBN 9780192800619. Admiring or loving England and the English and/or the English language
  3. ↑ "Holiday Traditions of England: "Merry Christmas"". World Holiday Traditions.
  4. 1 2 Hebblethwaite, Cordelia (26 September 2012). "Britishisms and the Britishisation of American English". BBC News Online. Retrieved 13 June 2016.
  5. 1 2 Williams, Alex (10 October 2012). "Americans Are Barmy Over Britishisms". The New York Times. Retrieved 13 June 2016.
  6. ↑ "Anglophobe". The American Heritage Dictionary of the English Language (5th ed.). Houghton Mifflin Harcourt. 2015. Retrieved 13 June 2016.
  7. ↑ "Italian Iron". All the Year Round. Vol. 12, no. 293. 3 December 1864. Retrieved 17 March 2014.
  8. ↑ Buruma 1998, pp. 23, 25.
  9. ↑ Buruma 1998, pp. 26–27, 30–33.
  10. ↑ Buruma 1998, pp. 34, 38.
  11. 1 2 3 4 Buruma 1998, p. 38.
  12. ↑ Buruma 1998, p. 41.
  13. ↑ Buruma 1998, pp. 50–51.
  14. ↑ Buruma 1998, p. 51.