اسرائیل تال
اسرائیل تال | |
|---|---|
 | |
| نام بومی | Israel Tal |
| زاده | ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۴ |
| درگذشته | ۸ سپتامبر ۲۰۱۰ (۸۵ سال) رخووت |
| وفاداری |  اسرائیل |
| شاخه نظامی |  نیروهای دفاعی اسرائیل |
| سالهای خدمت | ۱۹۴۳–۷۴, ۱۹۷۹–۸۹ |
| درجه |  آلوف (سرلشکر) |
| یگان | نیروی زمینی اسرائیل |
| فرماندهی | تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا فرماندهی جنوبی اسرائیل |
| جنگها و عملیاتها | جنگ جهانی دوم، جنگ ۱۹۴۸ فلسطین، بحران سوئز، جنگ ششروزه، جنگ یوم کیپور |
| نشانها | جایزه اسرائیل (۱۹۹۷) |
اسرائیل تال (انگلیسی: Israel Tal; ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۴ – ۸ سپتامبر ۲۰۱۰) سرلشکر نیروی زمینی اسرائیل بود، که در فاصله سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۵ بهعنوان جانشین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل فعالیت میکرد و با حفظ سمت، رئیس اداره عملیات ارتش اسرائیل بود.
تال فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۳ در هگانا آغاز کرد و پس از شکلگیری نیروهای دفاعی اسرائیل به این سازمان منتقل شد. وی از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ فرمانده مدرسه افسری باهاد بود، از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۰ بهعنوان فرمانده تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا فعالیت میکرد و از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ فرماندهی جنوبی اسرائیل را برعهده داشت.
زندگینامه
تال در ماهانائیم، فلسطین تحت قیمومیت، زاده شد. از طرف مادرش، او از نسل یهودیان حسیدی بود که در سال ۱۷۷۷ به صفد و طبریه مهاجرت کردند. او از پنج سالگی در صفد زندگی کرد و شورشهای فلسطین در سال ۱۹۲۹ را تجربه کرد. بعدها در موشاو بئر توویا زندگی کرد.[۱]
تال خدمت سربازی خود را در سن ۱۷ سالگی با تیپ یهودی در ارتش بریتانیا آغاز کرد و در طول جنگ جهانی دوم به عنوان مسلسلچی در شمال آفریقا و ایتالیا خدمت کرد. پس از انحلال تیپ یهودی در سال ۱۹۴۶، او در هاگانا ثبت نام کرد.[۲] او به عنوان افسر پیادهنظام در طول جنگ فلسطین ۱۹۴۷–۱۹۴۹، به عنوان فرمانده تیپ در طول جنگ سینا ۱۹۵۶، فرمانده لشکر زرهی در شبه جزیره سینا در طول جنگ شش روزه و فرمانده جبهه جنوبی در مراحل پایانی جنگ یوم کیپور خدمت کرد.[۳]
اسرائیل تال در ۸ سپتامبر ۲۰۱۰ در رخووت درگذشت.[۴]
دوران نظامی
تال، که قهرمان جنگ شش روزه بود، از مخالفان اولیه خط بار لو بود. او و ژنرال آریل شارون استدلال میکردند که این خط در دفع نیروهای مصری موفق نخواهد بود. پس از پایان رسمی جنگ یوم کیپور، تال که به عنوان فرمانده جبهه جنوبی خدمت میکرد، از رئیس ستاد ژنرال دیوید العازار و وزیر دفاع موشه دایان دستور حمله به نیروهای مصری را دریافت کرد. تال از پیروی از این دستور خودداری کرد و اصرار داشت که این یک دستور غیراخلاقی است و از نخستوزیر و دیوان عالی کشور درخواست مجوز برای حمله درخواستی کرد. چنین مجوزی هرگز به دست نیامد. تال در این استدلال پیروز شد، اما امتناع او از پیروی از این دستور به عنوان یک موضوع عملی، شانس او را برای نامزدی سمت رئیس ستاد برای جانشینی ژنرال العازار از بین برد.
در سال ۱۹۷۰، دولت اسرائیل به دلیل عدم اطمینان از فروش خارجی به دلایل سیاسی، تصمیم گرفت که به یک توانایی مستقل در ساخت تانک نیاز دارد. تال رهبری یک تیم توسعه را بر عهده داشت که ویژگیهای میدان نبرد اسرائیل و درسهای آموخته شده از جنگهای قبلی را در نظر گرفت و توسعه و ساخت تانک مرکاوا اسرائیل را آغاز کرد.[۵]
دکترین زرهی
تال خالق دکترین زرهی اسرائیل بود که منجر به موفقیتهای اسرائیل در حمله غافلگیرانه سینا در جنگ شش روزه شد. در سال ۱۹۶۴، ژنرال تال فرماندهی سپاه زرهی اسرائیل را بر عهده گرفت و آن را به عنصر پیشرو نیروهای دفاعی اسرائیل تبدیل کرد که با تحرک بالا و حمله بیوقفه مشخص میشد. او تمام توپچیهای اسرائیلی را برای هدف قرار دادن اهداف فراتر از ۱٫۵ کیلومتر (۰٫۹۳ مایل) دوباره آموزش داد. در زمینهای باز، چنین توپخانههای دوربردی برای بقای سپاه زرهی اسرائیل در جنگهای بعدی حیاتی بود. مخالفان عرب اسرائیل، به ویژه مصر و سوریه، معمولاً توپهای تانک ساخت شوروی خود را از فاصله بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ متر (۲۲۰ تا ۵۵۰ یارد) شلیک میکردند و اغلب واحدهای تانک قبل از شلیک توپهای اصلی خود تا ۱۰۰ متر (۱۱۰ یارد) به اهداف خود نزدیک میشدند. این امر به اسرائیلیها فرصتی داد تا از این نقطه ضعف در دکترین نظامی اعراب سوءاستفاده کنند. تحرک آن با حمله برقآسای آلمانی قابل مقایسه است و بسیاری آن را تکاملی از آن تاکتیک میدانند. تحول و موفقیت تال در سال ۱۹۶۷ باعث شد که ارتش اسرائیل نقش زرهی را گسترش دهد. با این حال، این امر منجر به کاهش توجه به سایر جنبههای کمزرق و برقتر اما اساسی ارتش، مانند پیادهنظام، شد. پس از حمله غافلگیرانه ۱۹۷۳، این تمرکز بیش از حد بر زرههای تهاجمی سریع، ارتش اسرائیل را موقتاً بدون توانایی دفاعی کافی رها کرد. تنها در مراحل پایانی جنگ (با کمک یک پل هوایی ۱٫۱ میلیارد دلاری آمریکا، عملیات نیکل گراس) زرهی شکوفا شد و پتانسیل خود را نشان داد. نیروهای زرهی ژنرال آوراهام عدن خطوط مصریها را در هم شکستند، از کانال سوئز عبور کردند و ارتش سوم مصر را در نزدیکی سوئز محاصره کردند. در حالی که ارتش اسرائیل از سال ۱۹۷۳ به نیرویی متعادلتر تبدیل شده است، توسعه دکترین زرهی تال برای ارتش اسرائیل بسیار مهم بوده و بر دکترینهای زرهی در سایر نقاط جهان تأثیر گذاشته است.[۶][۷]
جوایز و افتخارات
اسرائیل تال در سالهای ۱۹۶۱ و ۱۹۷۳ جایزه امنیت اسرائیل الیاهو گولومب را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۷، تال به خاطر سهم ویژهاش در جامعه و کشور اسرائیل، جایزه اسرائیل را دریافت کرد.
در سال ۱۹۹۱، او دکترای افتخاری را از دانشگاه بن گوریون نقب دریافت کرد. در سال ۲۰۰۲، جنبش دولت با کیفیت در اسرائیل، او را در بخش «نظامی و امنیتی» به عنوان «شوالیه دولت با کیفیت» انتخاب کرد. تصویر اسرائیل تال در «دیوار بزرگترین فرماندهان زرهی» موزه سواره نظام و زرهپوش پاتون به همراه هموطنش موشه پلد، آمریکاییهای جورج اس. پاتون و کریتون آبرامز و فیلد مارشال آلمانی اروین رومل به نمایش گذاشته شده است.[۸]
منابع
- ↑ "Tal's official CV on the IDF's Armoured Corps commemoration site (in Hebrew)". Archived from the original on 2012-12-16.
- ↑ Bronner, Ethan (8 September 2010). "Maj. Gen. Israel Tal, Israeli Military Strategist, Is Dead at 85". The New York Times. Retrieved 29 October 2023.
- ↑ Senyor, Eli (1995-06-20). "Father of Merkava tank dies at 86 - Israel News, Ynetnews". Ynetnews. Ynetnews.com. Retrieved 2012-02-23.
- ↑ Major General Israel Tal obituary, گاردین, September 20, 2010
- ↑ Uri Dan, Ariel Sharon: An Intimate Portrait. Michel Lafon Publishing, 2006. Page 50
- ↑ Oren, Amir (2008-04-02). "Former top IDF officer, military theorist dies at the age of 86". Haaretz. Retrieved 2012-02-23.
- ↑ Hedge, Jim (20 September 2010). "Major General Israel Tal obituary". The Guardian. Retrieved 29 October 2023.
- ↑ "Israel Prize Official Site - Recipients in 1997 (in Hebrew)". Archived from the original on 2008-12-27.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Israel Tal». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
